Een sportmaatje gevonden

Welkom!

Vorige week tijdens het sporten kwam ik in gesprek met Marleen. Het begon al in de kleedkamer. Een mobiel ging af en de ringtone had iets weg van een kerstliedje. En dat met de warme dagen van afgelopen tijd. Wij gingen beide onze eigenweg. Uiteindelijk zaten wij naast elkaar en raakte wij weer aan de praat. Op de een of andere manier klikte het.

Wij hebben toen besloten om samen te gaan sporten. Dit komt neer op twee keer per week. Wij hebben vervolgens telefoonnummers uitgewisseld. Al snel kwamen wij er achter dat wij veel van elkaar in elkaar herkennen. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat het klikte. Afgelopen woensdag was de eerste keer dat wij samen gingen sporten. Wij hebben veel verschillende kracht oefeningen gedaan. Het was ook heel gezellig en het uur vloog voorbij. Tijdens het sporten praten wij wel en gaan ook door met de oefening. Het was voor beide een beetje zoeken met wat handig is om te doen.
Gelukkig heb ik een trainer die een schema heeft gemaakt voor ons. Dat werkt toch fijner dan zo ‘zoeken’ naar oefeningen.  Ik ben benieuwd wat Mark heeft bedacht. Ik kreeg een berichtje van Marleen dat het oefeningen zijn die zij niet eerder heeft gedaan, maar ik wel. Daardoor heb ik een vermoede wat er op het schema staat. Ik ken Mark langer dan vandaag J. Hij maakt altijd mijn schema’s en ook de personal trainingen op de vrijdag. Ik denk alleen maar: “Arme Marleen’. Nee hoor, het gaat goed komen. Spierpijn is fijn! Maandag gaan Marleen en ik weer samen sporten en dan zie ik het schema.

Ik merk dat het mij energie geeft om met iemand te sporten. Zo kunnen wij elkaar motiveren. De laatste tijd merkte ik dat ik het sporten een beetje zat was. Niet zat genoeg om er mee te stoppen, zo erg was het gelukkig niet. Alle kwaaltjes die ik ineens op liep werkten niet heel erg motiverend. Die zijn gelukkig weg of een stuk minder. Alleen mijn nek/schouders klagen zo nu en dan nog een beetje. Ik heb bijna vakantie en meer rust. Ik heb goede hoop dat de laatste kwaaltjes dan ok verdwijnen.

Liefs,
Sandra

Dankbaar voor mijn trainer

Welkom!

Met sporten leer je je lichaam wel kennen. Mijn spieren hebben het zwaar gehad. Het schoot in mijn rug, althans iets wat daar op leek. Ik kon gelukkig wel alle bewegingen maken, alleen was niet elke beweging pijnloos. Van mijn rug ging het over naar mijn schouder/nek. Gelukkig zit er op de sportschool ook een fysiotherapeut waar ik snel terecht kon. Na een paar afspraken bij de fysiotherapeut gaat het een stuk beter. Een week niet sporten heeft mijn lichaam ook goed gedaan. Af en toe hebben mijn spieren rust nodig.

Eén keer in de week training nog steeds met Mark. Nou ja, hij zegt wat ik moet doen en ik doe het. Ik doe het niet altijd van harte. Soms komt hij met oefeningen waarbij ik denk: “Doe het lekker zelf” of “Hoe gek denk jij dat ik ben?”. Voordat ik het besef doe ik de oefening. Daardoor doe ik oefeningen die ik anders nooit zou doen. En sommige oefeningen blijken, hoe zwaar ze ook zijn, leuk om te doen. Zoals een oefening met touwen en zelfs een slee vooruit duwen vind ik stiekem best leuk om te doen. Al denk ik wel steeds bij die slee dat het makkelijker kan. Gewoon wielen er onder zetten en het vooruit duwen gaat veel makkelijker en sneller. Dan is het weer geen oefening. Bij die slee moet ik aan mijn fysiotherapeut denken. Want zij zei dat ze mensen die zelf trainen de slee amper gebruiken. De slee wordt vooral bij de personal trainingen gebruikt. Daar heeft ze volgens mij wel gelijk in. Als iemand die slee vooruit duwt dan staat er een trainer naast.
Ik ben Mark heel erg dankbaar voor alle trainingen. Dat laat ik niet altijd blijken. Ik weet ook dat ik zonder hem het sporten  had opgegeven. Door zijn trainingen blijft het sporten afwisselend en ik doe oefeningen die ik anders niet zou doen. Ook als ik hem iets beloof dan moet ik het ook doen. Op naar de volgende personal training!

Liefs,
Sandra

Gesprek met een Medium

Welkom!

Op tv heb ik weleens een Medium voorbij zien komen. Mensen die op straat liepen werden aangesproken. En er werden dingen gezegd die een medium niet kon weten. Althans, daar moet ik als tv kijker van uit gaan. Op de één of andere manier heb ik het altijd interessant gevonden. Ik had nooit gedacht dat ik zelf naar een Medium zou gaan. Begin juni was het zo ver.

Ik was op internet wat aan het uitzoeken en ik kwam keer op de site van een Medium uit. Iets in mij was toch wel erg nieuwsgierig en voor ik het wist hadden we in nog geen 10 minuten een afspraak gemaakt. Dat was op zondag en op vrijdag zou ik naar haar toe gaan. Zondag zag ik het nog zitten. Na een nachtje slapen had ik ook wel twijfels. Zij had aangegeven dat ik foto’s mee moest nemen. Die heb ik zondag gelijk opgezocht. Alles lag klaar. Hoe dichter we bij vrijdag kwamen hoe spannender ik het begon te vinden. Het is iets ongrijpbaar! Vrijdag ging toch wel met wat lood in mijn schoenen naar haar toe. Ze woont op 5 minuten lopen van huis en ik had haar nog nooit gezien. Zij deed open en het lood in mijn schoenen was weg. Wel vond ik het nog steeds spannend.

Nog voor ik ging zitten zei ze dat er iemand bij me was met wie ik een goede band had. Op dat moment dacht ik aan mijn opa en oma’s. Volgens haar klopte dat niet. Ik moest mijn handen op tafel leggen en zij legde haar handen op de mijne. Vervolgens begon zij te praten. Ik kom uit een dorp, heb een broer en nog een paar ‘algemene’ dingen. Die ‘persoon’ die met mij mee was kwam steeds beter door. Ik dacht aan iedereen, behalve één persoon. Zij bleef aangeven dat het iemand was met wie ik een hele sterke band had. Pas toen duidelijk werd dat hij was omgekomen door een ongeluk, besefte ik pas dat het om mijn vader ging. Ik was 7 weken oud toen hij om het leven kwam. Daardoor legde ik geen link met ‘sterke band’. Op dat moment schrok ik toch wel. Vooral toen zij dingen kon vertellen die zij niet weten kon. Zo beschreef ze onder andere hoe het ongeluk gebeurde.

In het gesprek kwam ook naar voren dat mijn huidige baan niet mijn soort werk is. En dat er in de nabije toekomst dit gaat veranderen. Wat ik hoop, want ik ben druk met solliciteren. Daarnaast gaf zij aan dat ik met 2 á 4 jaar een goedlopend eigen bedrijf heb. Daar vertelde zij dingen over die ik vrienden niet eens verteld heb, omdat ik dat voor mezelf eerst duidelijker wil hebben. Steeds puzzelstukjes vielen op hun plaats.

Zo gaf zij ook aan dat ik vroeger veel met mijn vader sprak en hem ook zag (dit weten heel weinig mensen). De laatste jaren spreek ik minder met hem, terwijl hij juist contact zoekt om mij op weg te helpen. Ik heb korte lijnen met het ‘hiernamaals of kosmos’ of hoe je het ook wil noemen. In de toekomst ga ik daar meer mee doen (gericht op eigen bedrijf). Ik weet dat ik voorheen veel meer om mij heen zag dan andere mensen en dat ik veel binnen/door kreeg. Of ik dar wat mee ga doen… Geen idee, tijd zal het leren.

Het gesprek duurde anderhalf uur. Aan het begin gaf ze aan dat ik het gesprek mocht opnemen. Dat heb ik ook gedaan. Er kwam zo veel informatie naar voren dat ik daarna geestelijk toch wel van slag was. Ik had twee dagen nodig om bij te komen. De nacht na het gesprek heb ik heel onrustig geslapen. Ik blijf het vreemd vinden dat iemand die je niet kent zo veel over jou en de mensen om je heen kan vertellen. Ondanks dat ik na het gesprek toch wel van slag was zou ik het zo weer doen.

Liefs,
Sandra

Positief denken

Welkom! 

Zoals ik eerder heb geschreven doe ik mee met een online cursus van Hyperventilatie Coach. De online cursus duurt heel de maand mei. Elke werkdag krijg je in de ochtend een e-mail met een opdracht. Deze opdrachten zijn heel goed te doen.
Op de eerste dag krijg je een e-mail met tekst en uitleg wat je kan verwachten in die maand. Aan het einde van de maand heb je een mooi naslagwerk. Nicole heeft elke maand een andere online cursus. De maand mei staat in het teken van  bewust worden van jouw gedachten en welke invloed die hebben op jouw ademhaling en houding. Vooral de gedachtegang is een belangrijk onderdeel van deze online cursus.  En hoe je die kan ombuigen naar positievere gedachten. De cursus is voor iedereen geschikt, niet alleen voor de mensen die last hebben van hyperventilatie.

Één van de opdrachten waar je mee begint is het negatief praten tegen jezelf. Je zegt bijvoorbeeld 10 keer tegen jezelf ‘Ik ben stom’. Door dit bewust te doen merk je dat het niet goed voelt in je lichaam. Vervolgens zeg je 10 keer iets positiefs tegen jezelf. Bijvoorbeeld ‘Ik mag er zijn zoals ik ben’. Het gekke is dat het beter voelt, maar ook onwennig. Het negatieve zinnetje voelt niet goed, maar is wel makkelijker te accepteren dan het positieve. Daardoor is de opdracht over ‘Affirmaties’ één van mijn favorieten. Je gaat bewust over de dag positieve zinnen tegen jezelf zeggen. Louise Hay heeft hier veel over geschreven. Op youtube zijn er voldoende filmpjes. Zeker de moeite waard om eens op te zoeken. Bij elke e-mail geeft Nicole een affirmatie van de dag mee.

Ook bij deze online cursus komt de dankbaarheidoefening aanbod. Ik had een vermoeden dat Nicole dit ook zou behandelen. Het is iets dat werkt en ik erg fijn vind om te doen! Elke dag voor je gaat slapen 5 punten benoemen (en op schrijven) waarvoor je dankbaar bent. Denk vooral aan de kleine dingen. Die vergeten we snel of zien we gemakkelijk over het hoofd. Een voorbeeld is een bloem die je tussen de tegels ziet of iemand die gedag zegt als je langs loopt. De opdracht die ik zelf wat lastiger vond om te doen was jezelf dankbaar zijn. Dankbaar zijn voor 5 eigenschappen van jezelf en ervaringen. Voor mij voelde het onwennig om dankbaar te zijn voor mijn eigenschappen.
De eyeopener van deze maand cursus was vooral de vraag; “Wie denkt mijn gedachten?”. Want ik dacht dat ikzelf elke gedachte dacht. Het zijn mijn gedachte en ze zitten in mijn hoofd. Niets is minder waar. Als je er op gaat letten dan merk je dat je de stem hoort van je ouders, partner, broers/zussen, vrienden enzovoorts. Als je er bewust van wordt dan besef je hoe druk het in je hoofd is met alle gedachte. Het belangrijkste is om te weten dat jij de baas bent over jouw gedachten. Dit is een oefening die heel goed is en ook tijd van je vraagt. Eerst de bewustwording en dan oefenen om de gedachte van een ander los te laten. De affirmatie ‘Ik ben de baas over mijn gedachte’ helpt hierbij als je merkt dat het niet jouw gedachte is.

En zo zijn er nog vele andere opdrachten die Nicole heeft gemaakt en gemaild. Dit zijn voor mij de opdrachten die er het meeste uitspringen. Naast deze opdrachten heeft Nicole ook een besloten Facebook groep waar de mensen die de cursus volgen aan deel kunnen nemen. Hierdoor kun je onderling met elkaar sparren en (deels) de opdracht plaatsen. Ik ben heel erg blij en dankbaar dat ik mij had opgegeven voor deze cursus. Ik heb daardoor besloten om mee te toen met de cursus van juni. Ik ben heel erg benieuwd wat ik daarvan ga opsteken.

Liefs,
Sandra

Soms ben ik het sporten zat

Welkom!

Soms heb je van die momenten dat je het even niet ziet zitten. Waardoor je in een dip terecht komt. Die dips horen er bij. Vaak zijn duren ze bij mij één dag tot een week. Deze huidige dip duurt al zeker twee maanden.

Het sporten ben ik zat. Ook al zitten er leuke en goede momenten tussen. Ik zit niet in een goed ritme. Mijn sportritme oppakken wil niet lukken. Terwijl ik dit schrijf weet ik dat ik drie van de vier keer week sport. Dus wat is dan het probleem? Het voelt niet goed. Alles voelt heel erg als moeten. Er zijn momenten waarbij ik denk: “Ze zoeken het maar uit. Ik kap ermee”. Ik heb geen idee wie ‘ze’ zijn, want de enige die ik er mee heb dat ben ik zelf.
Terwijl ik het sporten zat ben heb ik tegelijkertijd een stemmetje in mijn hoofd dat schreeuwt dat ik door moet gaan. Dat stemmetje hoor ik het grootste deel van mijn leven. Doorzetten, doorgaan of de draad gewoon weer oppakken… Ik weet niet beter. Ook dat is best vermoeiend. Er zijn mensen die zeggen dat je het vandaag los moet laten en morgen begin je gewoon opnieuw. Tja, volgens mij is dat nog steeds doorzetten. Het is maar hoe je er naar kijkt.

In de kleedkamer op de sportschool vertelde een vrouw tegen mij dat zij door mij doorzet. Toen voelde ik mij een soort van schuldig. Het enige waar ik aan kon denken was: “Ik kap er mee”. Zij had dat niet door. Weinig mensen hebben het volgens mij door dat ik het sporten even zat ben. Toen die vrouw het tegen mij zei zat ik op het diepste punt van mijn dip. Ik heb daarna alsnog een uur gesport. Vraag mij niet hoe. Ik moest mijzelf dwingen om het schema af te gaan.
Hetzelfde heb ik ook met eten. De paprika, komkommer, wortels, sla enzovoorts komen ook aardig mijn neus uitzetten. Ik weet dat ik er weer doorheen kom. Het zou fijn zijn als het niet al te lang meer duurt. Het stemmetje van doorzetten gaat het ook nu weer winnen.

Liefs,
Sandra

Zwemmen is soms net een vechtsport

Welkom!

Zwemmen, ik heb er een soort haatliefdes verhouding mee. Volgens mij altijd al gehad. Vroeger met zwemlessen al. Vooral op mijn rug zwemmen vond ik verschrikkelijk. Alleen maar doordat er dan iemand in het water sprong waardoor je alle spetters in je gezicht kreeg. En steeds oorontsteking na de zwemles werkte ook niet bevorderlijk.

Banen zwemmen is tegenwoordig een onderdeel van mijn sport routine. Ondanks dat ik het zo nu en dan echt heel saai vind, blijf ik het wel doen. Van muur naar muur is niet het meest spannende. Nou ja, soms moet je ‘slaommen’. Het blijkt nog best lastig te zijn voor mensen om in één baan te zwemmen. Je moet de mensen ontwijken, kinderen die alle kanten op gaan en de springplank die ze in de drukte openzetten. Als de springplank open gaat dan moeten we ritsen. Het zwembad wordt één à twee banen smaller. In het verkeer is ritsen voor meerdere mensen een opgave, maar bij het zwemmen is het nog lastiger. Vooral als het druk is kan zwemmen best gevaarlijk zijn. Ik vraag mij daarom ook af waarom ze de springplak openen als het druk is. Misschien zitten de zwemleraren te hopen op ongelukken. Hebben zij ook weer wat te doen dan alleen langs de kant zitten en kijken.
Je moet, met de springplank open, dichter bij elkaar gaan zwemmen. Heel fijn… Met als gevolg dat iemand mij per ongeluk (hoop ik) op mijn hoofd sloeg. Een ander schopte in mijn zij. Zwemmen is net een vechtsport en wegduiken is iets wat ik moet leren. Voor de afwisseling is zwemmen leuk om te doen. Krachttraining blijf ik het leukste vinden. Hoe zwaarder het wordt voor mijn spieren hoe meer ik ga lachen. Het klinkt voor de meeste waarschijnlijk raar, maar ik word vrolijk van verzuurde spieren.

Liefs,
Sandra

Positief denken

Welkom!

De mei cursus van Hyperventilatie Coach zit er voor de helft op. Zie mijn vorige blog voor meer informatie. De inhoud van de cursus sprak mij erg aan. Vooral over positief denken. De cursus van mei  is voor iedereen. Ik had even mijn twijfel dat het vooral gericht zou zijn op hyperventilatie. Dat valt in deze maand cursus heel erg mee.

Elke maandag tot en met vrijdag worden de opdrachten gemaild. De e-mail en opdracht wordt helder uitgelegd. De opdrachten zijn goed te doen, waarbij je soms ook ‘geconfronteerd’ wordt met jezelf. Op een positieve manier. Zo is er een opdracht waarbij je eerst negatieve dingen tegen jezelf zegt. Vaak zinnen die je (on)bewust tegen jezelf zegt. Bij deze opdracht ga je er op letten wat het met je doet. Daarna zeg je positieve dingen tegen jezelf. Waarbij je merkt dat dit veel beter aanvoelt. Al is het in het begin wel wennen.  De training zorgt ervoor dat je er bewust van wordt. 
Bij elke e-mail die Nicole stuurt schrijft ze een affirmatie. Dit is een positieve zin die je tegen jezelf kan zeggen. Dit helpt je om positiever te denken. Het is daarom ook handig om ze ergens in het zicht te hebben. Of dat je er makkelijk bij kunt. Bijvoorbeeld een briefje in je portemonnee.  Een paar voorbeeld zinnen zijn:
– Ik houd vast aan de positieve dingen in mijn leven.
– Ik geloof in de kracht in mijzelf.
– Ik mag er zijn.
– Ik kan het.
– Ik volg mijn hart en laat mijn dromen uitkomen.
Zo zijn er nog velen andere zinnen. Eén van de meeste bekende personen die zich hier mee bezigheid was Louise Hay. Zij heeft hier ook boeken over geschreven. Op internet is er genoeg over te vinden. Zeker een aanrader om eens in te verdiepen.

De cursus is nu op de helft. Ik heb er zeker geen spijt van. Het heeft mij nu al positieve inzichten gebracht. Ik ben heel erg benieuwd naar de volgende 2 weken.

Liefs,
Sandra

Hyperventilatie Coach

Welkom!

In mei ga ik een online cursus volgen bij Hyperventilatie Coach. Ik volg haar (Nicole) al een tijdje via Instagram. Zij heeft leuke en inspirerende berichten. Al vaker zag ik berichtjes voorbij komen van verschillende cursussen die zij aanbiedt. Eerder had ik al overwogen om een keer mee te doen. Deze die in mei plaatsvindt sprak mij het meeste aan. Dus heb ik mezelf aangemeld.

De cursus van mei gaat over het werken aan je gedachte, de focus van de pijn en angst afhalen en positiever denken. De gehele beschrijving van de cursus vind je hier Cursus Mei.

Het doet mij ook voor een deel denken aan de dankbaarheid oefening die bij Mindful Trainen zat. Ik vermoed dat een soortgelijke oefeningen ook in deze cursus behandeld zal worden. Het is een leuke oefening om te doen.
Ik merk dat ik meer dingen zie om mij heen. Bijvoorbeeld tijdens het autorijden dat de lucht (de kleuren en de wolken)  veel meer opvalt. De vlinders die op een afstandje van mij vliegen. Als ze naar mij toekomen is het een ander verhaal! Dat geldt bij mij ook voor vogels, eenden,  kippen en zo kan ik nog wel even doorgaan.  De bomen die nu in bloei komen. Ondanks de hooikoorts blijft het mooi om de natuur zo te zien.  Ik ben heel erg benieuwd wat deze cursus mij gaat brengen. Ik heb heel veel zin om er aan mee te doen.

Nu het ook beter weer wordt heb ik ook meer zin om dingen buiten te doen. Het zwemmen op zondag ga ik daarom afwisselen met fietsen. Ik merk ook dat ik het zwemmen soms zat ben. Van muur naar muur… Er zit weinig variatie in. Ook kan ik maar op één manier zwemmen. Dus fietsen is een fijne afwisseling. Naast het zwemmen/fietsen ook nog fitnessen op de sportschool. Over een week gaat de Japanse tuin weer even open.  Mooie plek om doorheen te lopen. Het is niet groot, maar het ziet er heel mooi uit. Hopelijk blijven we mooie zonnige dagen houden!

Liefs,
Sandra

Koolhydraatarm eten

Welkom!

Het is al weer een tijdje geleden dat ik een blog heb geschreven. Ik heb punten opgeschreven waar ik over wil bloggen. Alleen heb ik momenten gehad dat ik niet verder kwam dan één zin. Naar een beeldscherm staren werkt ook niet bevorderlijk. Uiteindelijk komt er weer wat uit mijn handen.

De afgelopen weken heb ik bloedonderzoeken gehad. Ik merkte dat ik de laatste tijd sneller moe was. Daar kwam uit dat mijn vitamine D aan de lage kant is. Daar slik ik nu een hoge dosis voor om aan te vullen. Dat is niet zo spannend. Wat ik wel spannender vind is dat mijn suikerwaardes aan het schommelen zijn. Ze schommelen niet de goede kant op. Over ongeveer drie maanden mag ik weer bloed laten prikken. De laatste keer ging het bloedprikken niet geheel vlekkeloos. Ik weet niet wat ze deed, maar het deed pijn en ze zat niet in een bloedvat. Met als gevolg dat ik een plek had die paars, geel en groen kleurde.
De komende tijd wil ik mijn suikerwaardes lager krijgen of in ieder geval stabiel houden. Dat houdt in dat ik voorlopig koolhydraatarm ga eten. Dat klinkt makkelijker dan gezegd. Oke, qua boodschappen halen is het best wel makkelijk. Wat het meeste voorkomt zijn eieren, kwark, kip, groenten, zuur fruit en noten. Mijn ontbijt zal vooral bestaan uit kwark. Aangezien ik eieren ’s ochtends echt niet weg krijg. Bij de lunch of later op de dag zijn eieren gelukkig geen probleem. Er zijn veel websites met koolhydraatarme recepten. Vooral Pinterest is erg handig! Brood is vooral handig om mee te nemen en pasta is erg lekker. Ik weet waar ik het voor doe. Voorlopig even geen brood, rijst, pasta ect. Met een beetje geluk ben ik er straks helemaal aan gewent.

Met een collega ga ik één keer per week (zoals ik dat noem) ‘nasi’ halen. Bij koolhydraatarm staat rijst niet op het lijstje. Dus dat zit er even niet in. Het wordt weer salades eten als lunch. Straks nog even ideeën opdoen voor salades.

Liefs,
Sandra

Dankbaar

Welkom!

Na veel wikken en wegen heb ik eindelijk een logo. Ik moet toegeven dat ik het moeilijker vond dan gedacht. Eerst had ik een gesprek met Monique van Monique Mulder. Aan de hand van ons gesprek had zij vier logo’s gemaakt voor mij om uit te kiezen. Dat was al lastig. Eenmaal de keuze gemaakt, twijfelde ik over de kleuren. Ik kreeg mijn logo in verschillende kleuren toegestuurd. Toen begon ik weer te twijfelen tussen twee opties. Uiteindelijk is het de eerste opzet geworden met een ander lettertype. Ik ben heel erg blij met mijn logo!
En dan gaat mijn website nog op de schop. Dat gaat binnenkort gebeuren. Daarnaast ben ik dingen aan het uitwerken. Voor mijn site, maar ook (kleine) opdrachtjes en werkboeken. Het is duidelijk dat ik dit jaar voor mezelf ga beginnen. Daarover volgt later meer. 

Ik ben Danny van Mindful Trainen nog steeds heel erg dankbaar. Door de online training Mindfulness werden bepaalde dingen voor mij steeds duidelijker. Zoals dat het tijd is om voor mezelf te kiezen en dus ook voor mezelf te gaan beginnen. Ik merk steeds meer en meer dat er positieve veranderingen plaats vinden in mijn leven. Ik leer andere mensen kennen en soms komen daar zelfs vriendschappen uit voort. Genoeg om dankbaar voor te zijn! Dat is één van de oefeningen van Mindful Trainen die ik nog elke dag doe.
 Vandaag had ik een lekker rustig dagje. Vooral mijn spieren zijn daar blij mee. Die hebben het de laatste tijd zwaar. Vooral mijn rug, schouders en nek. En na een lange tijd weg te zijn geweest is de Shin Splint in mijn scheenbeen weer terug. Vorige week naar de fysio geweest en aankomende maandag mag ik weer. Het houd mij van de straat.
Zondag lekker zwemmen. Nou ja, mijn trainer zei ‘lekker’ zwemmen en ik dacht alleen maar: “Lekker???”. Ik vind zwemmen niet erg om te doen, maar om het lekker te noemen gaat mij nu nog te ver. Sinds hij dat zei krijg ik ‘lekker zwemmen’ niet meer uit mijn hoofd.

Liefs,
Sandra