Welkom!

Soms, heel soms heb ik de behoefde om te gaan wandelen. Zo ook afgelopen zondag. Als ik dat gevoel krijg dan moet ik er gelijk gebruik van maken.

Het is niet zo dat ik wandelen haat, vind er gewoon geen zak aan. Terwijl ik genoeg mensen om mij hoor zeggen dat ze het heerlijk vinden om een wandeling te maken. Ze krijgen bijvoorbeeld meer rust in hun hoofd. Bij mij komen er juist vele gedachten vrij. Zo ziet er een gesprek in mijn hoofd uit als ik ga wandelen:

Waar ben je aan begonnen?

Wat doe je jezelf aan?

Lopen, waarom zou je? Fietsen is veel leuker!

Wandelen is niets meer dan een rondje lopen. Wat is daar het nut van?

Wat een gebouwen staan hier.

Ja hoor, daar heb je weer van die hang jongeren en ouderen.

Wat leuk, een groepje eenden die gezellig bij elkaar liggen op een grasveldje. Zijn dit dan hang eenden?

Langs speeltoestellen, waarom ben ik deze route gaan lopen? Had beter een andere straat kunnen pakken. Gillende kinderen om mij heen, daar heb ik nu geen zin in.

Krijg nou wat, ik ben al bij de ingang van het bos.

Het is toch wel mooi als die herfst kleuren. Misschien was dit toch niet zo’n slecht idee.

Ja hoor, bijna omver gelopen door een hond die achter een bal aan rent. Dat kan ik hebben, het is een hond en die zijn leuk.

Ik kies voor dit pad, want dan loop ik langs het water. Langs water lopen geeft rust en voelt prettig.

Waarom hebben meerdere mensen dit bedacht? Het is heel druk op het pad.

Oja, ga gewoon zo maar even stil staan midden op het pad om een foto te maken. Zit bijna op zijn rug.

Het is toch ook helemaal niet logisch om op een rustig plekje te gaan staan als je ook in de weg kan staan. Ik haat dit, net zoals (rommel)markten of braderie. Mensen kunnen niet meer normaal lopen.

Ik wil naar huis! Tja, daarvoor moet ik toch nog even door lopen. Ik ben halverwege het eerste deel van het bos. Het andere deel ga ik niet in. Aan het einde van het pad ga ik via de rechterzijde terug. Zie ik nog een klein stukje bos van de andere kant.

Waarom staan daar allemaal mensen naar het water te kijken? Ow een zwaan, daar maak ik een foto van. Eigenlijk best een leuke foto geworden.

Bos (2)

Whoehoe, het einde van het pad is in zicht.

Zo, via het rechter pad weer terug.

Wat, ik ben al ruim 20 min aan het lopen. Dus ik moet ook nog ruim 20 min terug lopen naar huis. Waar ben ik toch aan begonnen? Aan een wandeling ja, dit schijnt leuk te zijn en maakt mijn hoofd leeg.

Leeg? Volgens mij praat ik nu meer met mezelf dan ooit! Het is nog nooit zo druk geweest in mijn hoofd. Ook heb ik muziek opstaan, maar zo tegen mezelf te praten hoor ik de muziek amper.

Het is best mooi hier! Zo met het uitzicht op het water en de blaadjes aan de bomen die verkleuren. Herfst is mooi!

Tijd voor een foto. Niet te lang stil staan, want ik wil naar huis. Heb geen zin meer om te lopen.

Bos (1)

Eindelijk komt de uitgang van het bos in zicht. Ik ben er bijna!

Wat is het hier druk. Nog meer mensen die met de kinderen het bos in gaan. Gelukkig ben ik er bijna uit.

Het bos overleeft, ik sta op de brug. Ow, wacht nu moet ik zo’n 7 minuten naar huis lopen. Lijkt in eens heel ver weg.

Wat duren die laatste paar minuten lang! Ik ben bijna thuis, nog even door lopen.

Yes, ik loop in de straat en mijn huis komt steeds dichterbij.

Ik heb het gered! Eindelijk thuis, schoenen uit en niet meer wandelen.

Achteraf gezien wat het wandelen toch wel lekker. Het gevoel hebben dat ik iets aan beweging heb gedaan en dat op zondag wat normaal mijn luie dag is. Toch wel een beetje trots op mezelf.

Groetjes,

Sandra

Please follow and like us:

2 comments on “Wandelen”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *