Categorie: Afvallen

Sporten en gezond eten

Welkom!

Sporten:

Vanavond mag ik weer trainen met Mark (Personal trainer). Ik ben benieuwd wat hij nu weer heeft bedacht. De kans is groot dat ik weer spierpijn heb. De laatste keer hadden mijn rugspieren het heel erg zwaar. Net als mijn bovenarmen en schouders. De dag na de training dacht ik nog dat het mee zou vallen. Ik voelde wel wat, maar het was goed te doen. Toen kwam de tweede dag en sloeg de spierpijn helemaal toe. Op de tweede dag ging ik ’s avonds sporten. Het meeste was te doen, tot ik een oefening voor mijn rug deed. Ik kon haast geen kracht zetten. De gewichten verlaagd, zodat ik wel mijn schema af kon maken en de bewegingen had gedaan. Met de hoop dat het mijn spieren wat losser zou maken. Tja, toen kwam de derde dag en alles was nog stijver. Wat ik hoopte ging niet door.

Het gekke is dat ik wel wat moet voelen na een training. Geen spierpijn na een training klopt niet. Vooral niet na een training met Mark. Dat heb ik één keer gehad. Ik heb zelf geprobeerd iets van spierpijn op te zoeken door alles te rekken en te strekken. Niets, noppes, nada! Het voelt net of ik niet gesport hebt. Ik weet dat die gedachte nergens opslaat, maar toch denk ik dat. Ik was blij dat ik spierpijn had na de laatste training. Het hoeft echt niet elke keer zo goed aanwezig te zijn. Ik moet wel iets voelen. Als ik dan naar Bodybuilders kijk dan denk ik alleen maar: “Wat heeft hij/zij een spierpijn gehad”. Die mensen trainen veel en zwaar om de spieren “op te pompen” en dat betekend in mijn ogen heel veel spierpijn. Dat is het andere uiterste. Sporten blijf ik leuk vinden. Voeger was dat wel anders. Vooral gym haat ik, nog steeds als ik er aan terug denk. Nu zijn er nog steeds momenten dat ik mijzelf naar de sportschool moet slepen. Lekker op de bank ploffen na een werkdag is ook heerlijk!

Gezond eten:

Gezond eten blijft een ding. De focus ligt nu op 5 tot 6 eetmomenten per dag. De ochtend gaat goed (ontbijt, tussendoor en lunch), daarna wisselt het nog al. In de middag heb ik niet altijd trek en dan neem ik niets. Alleen als ik ga sporten eet ik bewust een afvallen-zonder-dieet-cirkeltussendoortje. Op de andere dagen schiet dat er vaak bij in. Lunchen is meestal rond 12.00 uur en avondeten doe ik gemiddeld rond 18.30 uur. Het gat is te groot en daardoor gaat het mis. Op een gegeven moment heeft mijn lichaam behoefte aan voedsel. Als ik dan nog niet bezig ben met mijn avondeten dan is er een stemmetje die heel veel zin heeft in van alles en nog wat. Een gezonde maaltijd valt daar niet onder. Dit wil niet zeggen dat het altijd heel slecht is. Soms kies ik bijvoorbeeld voor een boterham met 30+ kaas. Als ik daar plakjes tomaat en/of komkommer op doe dan zou het iets gezonder zijn. Dat doe ik dan weer niet, waardoor ik te weinig groenten binnen krijg. De vicieuze cirkel is weer rond.

Terwijl ik dit zo schrijf vraag ik mijzelf af waarom ik het mijzelf zo moeilijk maak. Ik weet wat gezond eten is en ik kan koken (al is het niet mijn hobby). Toch doe ik groentenfruithet vaker niet dan wel. Als je bij mij in de keuken op het aanrecht kijkt dan zie een schaal staan met tomaten, uien, paprika’s, komkommers, courgette en in een ander schaal ligt fruit. Soms lijkt het meer op versiering van mijn keuken, zoals je een bosbloemen op tafel zet. Het weggooien is zonde dus maak ik van de tomaten, uien en paprika’s een pastasaus. Vaak heb ik dan 2 liter aan saus en dat is te veel voor mij alleen. Gelukkig vindt mijn moeder het ook lekker, zodat ik de helft aan haar geef. Elke dag pastasaus eten zie ik niet zitten.

Elke dag een gezonde avondmaaltijd is haalbaar. Toch doe ik het vaker niet dan wel. Ik heb ook geprobeerd om een warme maaltijd als lunch te nemen. Een soepje gaat wel. Een warme maaltijd valt te zwaar op mijn maag. Ik zoek verder naar wat praktisch en haalbaar is voor mij. Dit gaat met kleine stapjes.

Groetjes,

Sandra

Please follow and like us:

Wandelen

Welkom!

Soms, heel soms heb ik de behoefde om te gaan wandelen. Zo ook afgelopen zondag. Als ik dat gevoel krijg dan moet ik er gelijk gebruik van maken.

Het is niet zo dat ik wandelen haat, vind er gewoon geen zak aan. Terwijl ik genoeg mensen om mij hoor zeggen dat ze het heerlijk vinden om een wandeling te maken. Ze krijgen bijvoorbeeld meer rust in hun hoofd. Bij mij komen er juist vele gedachten vrij. Zo ziet er een gesprek in mijn hoofd uit als ik ga wandelen:

Waar ben je aan begonnen?

Wat doe je jezelf aan?

Lopen, waarom zou je? Fietsen is veel leuker!

Wandelen is niets meer dan een rondje lopen. Wat is daar het nut van?

Wat een gebouwen staan hier.

Ja hoor, daar heb je weer van die hang jongeren en ouderen.

Wat leuk, een groepje eenden die gezellig bij elkaar liggen op een grasveldje. Zijn dit dan hang eenden?

Langs speeltoestellen, waarom ben ik deze route gaan lopen? Had beter een andere straat kunnen pakken. Gillende kinderen om mij heen, daar heb ik nu geen zin in.

Krijg nou wat, ik ben al bij de ingang van het bos.

Het is toch wel mooi als die herfst kleuren. Misschien was dit toch niet zo’n slecht idee.

Ja hoor, bijna omver gelopen door een hond die achter een bal aan rent. Dat kan ik hebben, het is een hond en die zijn leuk.

Ik kies voor dit pad, want dan loop ik langs het water. Langs water lopen geeft rust en voelt prettig.

Waarom hebben meerdere mensen dit bedacht? Het is heel druk op het pad.

Oja, ga gewoon zo maar even stil staan midden op het pad om een foto te maken. Zit bijna op zijn rug.

Het is toch ook helemaal niet logisch om op een rustig plekje te gaan staan als je ook in de weg kan staan. Ik haat dit, net zoals (rommel)markten of braderie. Mensen kunnen niet meer normaal lopen.

Ik wil naar huis! Tja, daarvoor moet ik toch nog even door lopen. Ik ben halverwege het eerste deel van het bos. Het andere deel ga ik niet in. Aan het einde van het pad ga ik via de rechterzijde terug. Zie ik nog een klein stukje bos van de andere kant.

Waarom staan daar allemaal mensen naar het water te kijken? Ow een zwaan, daar maak ik een foto van. Eigenlijk best een leuke foto geworden.

Bos (2)

Whoehoe, het einde van het pad is in zicht.

Zo, via het rechter pad weer terug.

Wat, ik ben al ruim 20 min aan het lopen. Dus ik moet ook nog ruim 20 min terug lopen naar huis. Waar ben ik toch aan begonnen? Aan een wandeling ja, dit schijnt leuk te zijn en maakt mijn hoofd leeg.

Leeg? Volgens mij praat ik nu meer met mezelf dan ooit! Het is nog nooit zo druk geweest in mijn hoofd. Ook heb ik muziek opstaan, maar zo tegen mezelf te praten hoor ik de muziek amper.

Het is best mooi hier! Zo met het uitzicht op het water en de blaadjes aan de bomen die verkleuren. Herfst is mooi!

Tijd voor een foto. Niet te lang stil staan, want ik wil naar huis. Heb geen zin meer om te lopen.

Bos (1)

Eindelijk komt de uitgang van het bos in zicht. Ik ben er bijna!

Wat is het hier druk. Nog meer mensen die met de kinderen het bos in gaan. Gelukkig ben ik er bijna uit.

Het bos overleeft, ik sta op de brug. Ow, wacht nu moet ik zo’n 7 minuten naar huis lopen. Lijkt in eens heel ver weg.

Wat duren die laatste paar minuten lang! Ik ben bijna thuis, nog even door lopen.

Yes, ik loop in de straat en mijn huis komt steeds dichterbij.

Ik heb het gered! Eindelijk thuis, schoenen uit en niet meer wandelen.

Achteraf gezien wat het wandelen toch wel lekker. Het gevoel hebben dat ik iets aan beweging heb gedaan en dat op zondag wat normaal mijn luie dag is. Toch wel een beetje trots op mezelf.

Groetjes,

Sandra

Please follow and like us:

Update

Welkom!

In mijn vorige blog had ik een (vr)eetbui beschreven en het plaatsen vond ik best lastig. Je geeft toch een stukje van jezelf bloot dat je liever niet laat zien. Daarbij besef ik ook dat er meerdere mensen zijn die het herkennen. Zelf ben ik heel erg blij dat ik deze (vr)eetbuien niet zo vaak meer heb. Zo af en toe komt er eentje om de hoek kijken. Er zit zeker vooruitgang in en dat is heel belangrijk. Het laatste stuk zal ik zeker overwinnen!

88e7d617b581065933cf54f751847861

Diëtiste:

Gisterochtend mocht ik weer naar Judith (diëtiste). Ik ben nog steeds heel erg blij met haar. Het is fijn om af en toe met iemand te kunnen praten. Zij had mijn vorige blog gelezen en zij blijft altijd positief. Die (vr)eetbui blijft bij mij hangen, terwijl de rest wel goed ging. Ik ben zelfs 1,3 kilo afgevallen en daar ben ik heel erg blij mee! Het lijntje gaat eindelijk weer dalen. Ik merk dat ik weer beter in mijn vel zit na alle lichamelijke en geestelijke kwalen. Dat maakt dat alles iets gemakkelijker gaat. Hoe dan ook, afvallen zal altijd met vallen en opstaan gaan. Het belangrijkste is om zo snel mogelijk de draad weer op te pakken als het even tegen zit. Ook als het op dat moment voelt dat heel de wereld vergaat. Aan elke (vr)eetbui komt een eind. De ene keer zal dat sneller zijn dan een andere keer.

6f5611e3a4fce59950313986360afffd

Personal trainer:

Gistermiddag mocht ik weer trainen met Mark. Na de vorige training had ik geen spierpijn. Terwijl ik altijd wel iets voelde. De ene keer erger dan de andere keer, maar nu voelde ik niets! En dat is heel raar. Dit gaf ik aan Mark door. Ik kan zeggen dat het niet altijd slim is om aan een personal trainer door te geven dat je geen spierpijn had. Gisteravond begon ik al spierpijn in mijn kont te voelen en sinds vanmorgen voel ik heel mijn lichaam! Vooral mijn Schouders, bovenarmen, gehele rug en schuine buikspieren hebben het nu zwaar, heel zwaar. Meestal is het de 2e dag net iets erger. Ik ben bang dat ik het morgen helemaal zwaar ga krijgen. Spierpijn is lekker om te hebben, tot op zekere hoogte. Het moet niet zo zijn dat je niets meer kan.

Groetjes,

Sandra

Please follow and like us:

Waarom?

Welkom!

Een tijd lang twijfel ik of ik deze blog zou plaatsen. Vervolgens heb ik een deal met mijzelf gesloten. Als zo iets weer voor zou komen dan plaats ik hem. Dat is nu het geval. Het gebeurde weer op zondag.

Waarom? Dit is iets wat ik mijzelf al een paar uur afvraag. Waarom heb ik te veel en verkeerd gegeten? Waar gaat het mis? Waarom laat ik dit gebeuren? In dit geval gaat het om 4 witte zachte bolletjes, op elk bolletje een frikadel en natuurlijk een klodder mayonaise. Met als gevolg dat ik nu nog steeds misselijk ben. Ik ga zo precies mogelijk beschrijven hoe dit is gebeurd.

overeating

Vanmorgen lekker uit kunnen slapen en ik heb zondag altijd een rustig dagje. De was doen, stofzuigen, dweilen, gewoon een beetje rommelen in huis. Op het moment dat ik ’s middags na de lunch tv kijk komt er ineens een stemmetje dat zegt: “hm, ik heb trek in: chips, chocolade, koek, pizza, patat, snacks, het maakt niet uit wat als het maar lekker is”. Dat zakt even weg en dan komt het stemmetje weer en die heeft besloten dat het een zacht wit bolletje met een frikadel en mayonaise moet worden. Ik heb een stemmetje dat echt nadenkt over wat hij wil. Ik heb niets in huis en ik moet het halen. Nadeel is dat tegenwoordig alle supermarkten elke dag open zijn en het dus makkelijk is om iets te halen. Op de naar de supermarkt.

Terwijl ik naar de auto loop (supermarkt zit op loopafstand, maar dat duurt te lang) om naar de supermarkt te rijden komt er een ander stemmetje op zetten: “San, doe het niet! Rij niet naar de supermarkt en ga gewoon terug naar binnen”. Voor ik het besef sta ik geparkeerd bij de supermarkt en naar binnen liep. Iets in mij is sterker dan het goede stemmetje. Eenmaal binnen komt weer het goede stemmetje: San, doe het nou niet, ga gewoon naar huis!”. Tja, daar stond ik bij de kassa met een zak met willetje bolletjes, een pot mayonaise en een pak met 5 frikadellen. Terwijl ik een pan met olie warm maak (ik heb geen frituurpan, maar voor alles is een oplossing te bedenken) en 4 frikadellen bak, komt weer het goede eat your life awaystemmetje dat ondertussen naar mij begint te schreeuwen: “San, gooi het gewoon weg. Niet opeten!”. De 5e frikadel heb ik weg gegooid, want die paste niet in de pan. De andere 4 heb ik gebakken en de broodjes met mayonaise liggen klaar. Dus hop met mijn bord naar de woonkamer. De eerste 2 broodjes kreeg ik met gemak weg. Bij de 3e begon mijn maag al te draaien en van het 4e broodje moest ik toch een hap nemen. Die heb ik uiteindelijk weg gegooid. Ondertussen ben ik al een uurtje of 2 misselijk en voel ik me beroerd. Het gekke is dat ik niet eens weet of ik mij nu schuldig voel. Ik vind het vooral zonde, want wat ik ben ik mee opgeschoten? Helemaal niets! Ik ben eerder een stap terug dan een stap vooruit.

Het goede stemmetje negeer ik, terwijl die luid en duidelijk aanwezig was en het slechte stemmetje volg ik als een mak lammetje. Als ik terug kijk dan begrijp ik niet dat ik niet naar het goede stemmetje heb geluisterd. Iets in mij weet dat het niet goed is en toch moet het. Het is op dit moment nog te sterk.

Groetjes,
Sandra

Please follow and like us:

Voedingsschema, water drinken en doelen

Welkom!

Zoals ik in mijn vorige blog over mijn Dietiste schreef heb ik een voedingsschema gekregen van Judith (Diëtiste). Vanmorgen heb ik ontbeten met 200 ml magere yoghurt, 7 walnoten, 4 el havermout en 1 stuk fruit (een peer). Ik dacht dat dat ik na een uurtje wel trek zou krijgen. Toen ik het las begon ik te twijfelen of het zou vullen. En of het vult! Ik ontbijt rond 6.15/6.30 uur en om 10.00 uur heb ik een notenreep genomen. Ik had ook nog zonder die notenreep gekund. Ik moet weer in een goed ritme komen qua eten en dan is een maaltijd of tussendoortje overslaan niet goed.

Een tussendoortje overslaan in de middag deed ik met regelmaat. Dat is waarschijnlijk ook waarom het dan ’s avond mis ging. Als ik om 12.00 uur ga lunchen en dan pas rond 18.30/19.00 uur weer ga eten, dan schreeuwt mijn lichaam om van alles. Eat crap feel crapHet maakt dan niet meer uit of het om een gezonde maaltijd gaat of niet. Als het maar makkelijk en snel is en dat is vaak een niet zo gezonde maaltijd. Het stomme is nog dat het helemaal niet sneller is. Ik heb niets slecht in huis waardoor ik naar de supermarkt moet of iets moet bestellen. In die tijd kan ik zelf een makkelijke maaltijd maken. Wokken gaat snel, soep (zelf gemaakt en staat in de vriezer) is zo op gewarmd… Heel eerlijk gezegd slaat het nergens op dat ik dan iets ga halen/bestellen. Ondanks dat ik dit weet is er toch iets dat schreeuwt dat ik iets moet gaan halen/bestellen. Hopelijk helpt het door met regelmaat de maaltijden en tussendoortjes te eten deze “aanvallen” te stoppen.

Water drinken

Behalve eten is water drinken ook nog een ding! Van Mark moet ik tijdens de personal trainingen mijn bidon van 750 ml op hebben. Dit lukt met moeite. Buiten het trainen met Mark om moet ik meer water gaan drinken. Dit is iets dat ik weet, maar niet doe. Ik neem weleens een bekertje water en soms lukt het om 500 ml water op te drinken. Meestal is het thee of koffie terwijl de koffie hier op kantoor niet heel erg lekker is. Gelukkig hebben we daarvoor suiker! Suiker is niet goed, I KNOW!!! Koffie zonder suiker is niet te drinken. Misschien is het wel een teken dat ik helemaal geen koffie moet drinken… Van alleen maar thee of water word ik ook niet happy. Misschien als ik er eenmaal aangewend ben, dat ik er dan anders over denk. Dan nog moet ik het wel doen!

Doelen

DoelenMisschien toch maar een doelen boekje bij gaan houden. Per maand maximaal 2 doelen SMART beschrijven.Bijvoorbeeld iedere dag 1,5 liter water drinken en dan uitgewerkt in kleine stapjes om het doel te halen. Als ik het doel nog niet goed onder de knie heb dan trek ik die een maand langer door, net zolang tot het automatisme is geworden. Door het bij te houden zie ik het ook. Iets visueel maken kan enorm helpen. Ik ga puzzelen om te kijken hoe ik dit het beste kan doen. Dat ga ik dan ook op deze pagina bijhouden.

Groetjes,

Sandra

Please follow and like us:

Dietiste

Welkom!

Afgelopen woensdag had ik een afspraak bij de diëtiste (Judith). Ik kwam al eerder bij haar voor hulp/advies. Door een heel drukke periode waarbij het zowel lichamelijk als geestelijk niet mee zat, heb ik alles stil moeten leggen. Zij stuurde mij een lief mailtje naar aanleiding van een blog en zo ben ik weer met haar in contact gekomen.

cropped-images1.jpg

Tussendoor ben ik ook nog bij een andere diëtiste geweest. Haar praktijk zat op loop afstand, maar daar klikte het niet mee. Het is heel belangrijk dat het klikt met een diëtiste of gewichtsconsulent. Er worden ook persoonlijke dingen besproken en als je je niet prettig voelt bij iemand dan werkt dat niet. Met Judith klikt het gelukkig wel. Wat ik vooral fijn vind is dat alles bespreekbaar is zonder oordeel en zij helpt je bij het zoeken naar mogelijkheden die bij jou passen. Jij moet er mee kunnen “werken” en het de rest van je leven volhouden. Daarom heb ik de hulp nodig van een diëtiste. Iemand om mee te sparren en voor de stok achter de deur. Ondanks dat ik hulp/coaching krijg van Judith moet ik het toch zelf doen. Dat is altijd makkelijker gezegd dan gedaan.

Judith heeft een voedingsschema voor een week gemaakt, om mij weer op weg te helpen. Het enige waar ik zo mij
n twijfels over heb is de linzensoep. Ik ga het proberen en wie weet vind ik het zo lekker dat ik het vaker wil eten. Terwijl ik dit schrijf zegt er een stemmetje in mijn hoofd: “Yeah right. Linzensoep en lekker, geloof je dat echt?”. Als het echt niet te eten is dan zorg ik er voor dat ik zelfgemaakte tomatensoep achter de hand heb. De soep staatweegschaal help dit weekend niet op het menu, maar ik heb wel alles gehaald om het te maken. Dus ik kom er niet onderuit! Over zo’n anderhalve week heb ik mijn vervolg afspraak met Judith en ik ben benieuwd hoe ik er dan voor sta.

Groetjes,

Sandra

Please follow and like us: