Categorie: Mentaal

Toekomst

Welkom!

Mindful Trainen:
De cursus van Mindful trainen zit er op. De laatste week stond vooral in het teken van een planning maken om zelf verder te gaan met Mindfulness. Mindfulness blijft een onderdeel van mijn leven. Het grootste voordeel van deze online cursus vind ik dat je het overal en altijd kan toepassen. De focus ligt niet op een onderdeel.

www.mindfultrainen.nl

In de planning die ik voor mezelf heb gemaakt komen de volgende onderdelen dagelijks voor:
– Ademruimte (in het kort: bewust ademhalen in verschillende situaties).
– Een activiteit bewust doen (bijvoorbeeld douchen, afwassen, eten).
– Op werkdagen een korte meditatie en in het weekend een langere meditatie.
– Per dag 5 dingen opschrijven voor het slapen waarvoor ik dankbaar ben.
Op deze onderdelen ligt voorlopig mijn focus. Er zijn nog genoeg andere oefeningen voor Mindfulness. Deze vind ik zelf het fijnste om te doen. Per maand ga ik bekijken welke andere Mindfulness oefening ik kan vinden om te doen. Mindfulness heeft als een groot voordeel dat je het niet fout kan doen. Ook kun je op elk moment weer beginnen.
Mocht je meer willen weten of een zelf Mindfulness willen ervaren? Kijk dan zeker op de site Mindful Trainen voor meer informatie.

Toekomst:
Dit jaar komt bijna teneinde. Voor mij was 2017 vooral een rommelig jaar. Vooral veel ziek geweest. Het leek wel of mijn lichaam iedere virus en bacterie zei: “Welkom en leef je uit!”. Gelukkig heeft 2017 ook goede gebracht. Zoals mijn loopbaantraject op werk, de mindfulness training, nieuwe mensen leren kennen en vooral meer duidelijkheid in wat ik wil. Dat laatste heeft er ook voor gezorgd dat er mensen op mijn pad zijn gekomen die mij daarbij bewust en ook onbewust mee hebben geholpen.

Na de Mindfulness training kwam ik iets tegen op Facebook van Michael Pilarczyk: ‘Leef je mooiste leven’. Hij heeft een gratis online training. Daar ben ik mee bezig. Naast deze training heb ik ook zijn boek: “Master your Mindset”.
 Er is een visualisatie oefening. Door deze oefening werd ik nog bewuster dat ik niet doe wat ik het liefste wil doen. Dat houdt in dat ik een deel van mijn manier van leven ga veranderen. Wat ik wil, hoe ik dat voor elkaar wil krijgen ect. ben ik aan het uitschrijven. Er staan vragen in het training die je moet beantwoorden. De ene gaat iets makkelijker dan de ander. Zo blijft de vraag “Waarom doe je wat je doet?” in mijn hoofd hangen. Die vraag triggert iets in mij dat ik nog niet kan plaatsen. Aan de hand van deze training ga ik doelen opstellen voor 2018 en ze ook behalen. Daarover meer in januari 2018!
Maandag begint niet alleen een nieuwe week, maar ook een nieuw jaar! Ik wens iedereen alvast een heel gelukkig nieuw jaar.

Liefs,
Sandra

Please follow and like us:

Sport dip

Welkom!

Dit is de tweede week dat ik in een sport dip zit. Vorige week wel een keer naar de sportschool geweest. Dat hield ik 45 minuten vol. Op dat moment was dat heel veel.

Ik merkte eerder dat ik het sporten een beetje zat begon te worden. Waar dat aan lag? Geen idee. Het is volgens mij meer een geestelijk gevecht dan lichamelijk. Terwijl mijn lichaam ook behoefte heeft aan rust. Ik ben waarschijnlijk gewoon toe aan vakantie. Ik heb nog twee weken te gaan. Dit komt voor mij neer op 8 werkdagen. Dus bijna vakantie! In mijn vakantie vind ik het juist heerlijk om te sporten. Ik kan gaan en staan wanneer ik wil.
Een sport dip hoort er helaas bij. Het komt gewoon niet uit. Gewoon gaan met die banaan. Dat lukte de afgelopen twee weken amper. Ik weet dat ik mij beter voel als ik ben gaan sporten. Iets in mij zei: “Zoek het lekker uit. Ik ben er klaar mee”. Ik was er echt klaar mee. Het sporten hoefde van mij echt niet meer. Ik wilde met alles stoppen. Het zwemmen, outdoor training, personal trainingen en zelf fitnessen. Het maakt niets meer uit. Niets doen en lui zijn leek mij heerlijk. Na werk naar huis gaan en niet sporten. Niets doen, ontspannen en mijn hoofd leeg maken. Maar ja, sporten helpt bij het ontspannen en mijn hoofd leeg maken. Hoe moeilijk kun je het jezelf soms maken!

Ik hoop snel door deze sport dip heen te komen. Het stemmetje dat zegt dat ik moet gaan sporten komt af en toe weer om de hoek kijken. Hopelijk wordt dat stemmetje steeds sterker. Ergens diep van binnen mis ik het sporten. Vanavond leg ik mijn sport spullen klaar voor morgen. Maandag is het weer een nieuwe week met nieuwe kansen.

Groetjes,
Sandra

Please follow and like us:

Zondag is zwemmen

Welkom!

Soms heb je een dag of dagen waarop je motivatie om iets te doen ver te zoeken is. Vandaag heb ik zo’n dag. Afgelopen nacht werd ik heel vaak wakker. Toen het eenmaal tijd was om op te staan was ik moe. Daardoor totaal geen zin om te gaan zwemmen. Zondag is zwemmen. Daardoor moest ik wel. Zin of geen zin.
 Dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Het liefst had ik een luie, zeer luie dag. Uiteindelijk toch mijn spullen gepakt en naar het zwembad gegaan. Zwembad Overbosch is op 5 minuten lopen van mijn huis. Ik ben er zo. Het er naar toe gaan was niet eens het probleem. Het omkleden en daadwerkelijk gaan zwemmen was een ding.

Douchen en hup het water in! Het was drukker dan vorige week. Dat maakt het zwemmen er niet leuker op. Het zou fijn zijn als iedereen in z’n eigen baan bleef zwemmen. Vandaag bleek dat meerdere mensen daar moeite mee hadden. Voor ik naar het zwembad ging had ik voor mijzelf besloten dat ik 30 minuten zou gaan zwemmen. Die 30 minuten zijn te overzien. Met 30 minuten verbrand ik zo’n 1.000 kcal. Het enige ‘voordeel’ van te zwaar is dat je meer calorieën verbrandt.

TomTomSports

Na 4 banen moest ik mijzelf moed in praten om door te gaan. Ik had zo geen zin. Ik was liever lui dan moe. Ik ben op dit moment nog steeds liever lui dan moe. Tijdens het zwemmen begon ik mij te ergeren aan anderen die aan het zwemmen waren. Geen specifieke reden, alleen maar dat ze in de weg zaten. Het is voor sommige mensen een opgave op van muur naar muur in één rechte lijn te zwemmen. Het ergeren aan anderen heeft wel geholpen. Daardoor ging het zwemmen makkelijker. Ik dacht niet meer aan het aantal banen of hoe lang ik al bezig was. Ik had het druk met ergeren. Als het werkt dan moet je daar gebruik van maken.
Na een tijdje had ik genoeg van het zwemmen. Ik keek op mijn activity tracker en ik zag dat ik 40 banen had gezwommen en ik was 45 minuten bezig. Een mooi moment om te stoppen met zwemmen. Had ik meer kunnen zwemmen? Dat weet ik wel zeker. Lichamelijk had ik zeker een uur kunnen zwemmen. Waarschijnlijk zelfs meer dan een uur. Mentaal was het klaar. Ik ging voor 30 minuten en het waren 45 minuten geworden. Een heel goed excuus om te stoppen met zwemmen. Op weg naar huis ben ik blij dat ik heb gezwommen en ook trots dat ik het 45 minuten heb volgehouden.

Groetjes,
Sandra

Please follow and like us:

Van alles wat

Welkom!

Het is zo’n drie weken geleden dat ik een blog heb geplaatst. De dagen vliegen voorbij. Ik merk de laatste tijd dat ik wat druk in mijn hoofd ben en daardoor komt er vrij weinig uit mijn handen. Ik ga mijn best doen om toch een blog te schrijven. Het lijkt wel of ik even vast zit wat betreft schrijven.

Bureaustoel
In mijn nieuwe functie zit ik veel meer dan voorheen. Daardoor kreeg ik last van mijn heup/onderrug. Ik kreeg een andere stoel en die is wel iets beter voor mijn rug, maar verder was die niet goed in te stellen. Na een bezoekje aan de bedrijfsarts komt er volgende week iemand langs voor een stoel. Het zal nog wel even duren voor er een stoel is die beter is in te stellen voor mij. Het loopt gelukkig.

Shin Splint
De mensen die aan hardlopen doen hebben hier waarschijnlijk wel eens van gehoord. Shin splint is de pijn die je in je scheenbeen voelt. Ik doe niet aan hardlopen, maar had er wel last van.  De eerste fysiotherapeut was niets voor mij. Gelukkig kwam ik snel bij een andere terecht en zij heeft mij super goed geholpen. Het lopen kan ik rustig aan weer opbouwen.

b189247deaee1a2657db3aefd355655e

Afvallen
Afvallen…. Het is en blijft lastig. Eind mei heb ik met de diëtiste afgesproken. Na de laatste keer had ik even een inzinking. Mijn gewicht ging omhoog. Wel ging mijn vetpercentage naar beneden en spiermassa omhoog, maar het was niet leuk. Het zou zo fijn zijn als het lijntje van mijn gewicht naar beneden ging. Ook merk ik aan mijn lichaam dat er dingen positief veranderen. Broeken gaan ruimer zitten en mijn taille komt steeds meer naar voren. Al met al wel positief. Alleen het gewicht… Ik weet dat ik daar dan minder naar moet kijken en meer naar de positieve dingen. Toch voelde ik mij rot. Dat rot voelen duurde even, maar de draad heb ik weer opgepakt. Al gaat het nog niet echt lekker. Dat kan komen door het druk hebben, voornamelijk in mijn hoofd.

be4f1bca38c064acae2b12ef77838935

Sporten
Het sporten gaat redelijk. Afgelopen week was geen succes. Ik heb maar één keer gesport!!! Dat was een uitzondering. Wat ik vooral hoop is dat ik maandag naar Bodypump kan. Steeds was er iets. Ik zat dan bij de fysiotherapeut of ik miste de tram en haalde de les niet. Maandag hoef ik niet naar de fysiotherapeut. Ik moet maandag op tijd afsluiten en de tram halen. Zondag leg ik mijn sportspullen alvast klaar, zodat ik gelijk door kan. Het moet haalbaar zijn!!!

Groetjes,
Sandra

Please follow and like us:

Afvallen wil niet

Welkom!

In mijn vorige blog schreef ik over de fysiotherapeut. Ik ben overgestapt naar een ander. Soms klikt het niet en dat was nu het geval. Ik heb bij deze nieuwe fysiotherapeut meer vertrouwen. Zo bleek ook dat ik last heb van Shin Spint.

Shin Splint

Mensen die aan hardlopen doen zullen  het denk ik wel herkennen. Ondanks dat ik het niet van het hardlopen heb. Het enige wat ik kan zeggen is dat het je scheenbeen heel veel pijn doet! Dus lopen is momenteel erg lastig. De ene keer kan ik 30 minuten zonder pijn lopen en de andere keer heb ik na 5 minuten al last. Ook heb ik nog last van mijn heup/bekken. Ik heb een andere stoel op werk. Deze zit beter, maar is nog niet geweldig. Dat moet ik aankomende week bespreken. Ik zou deze stoel twee weken testen.

Afvallen
Het afvallen wil momenteel niet lukken. Ik ben in de fase beland dat ik er even klaar mee ben. Terwijl ik dit schrijf besef ik dat ik de draad weer aan het oppakken ben. Ik ben een salade met gegrilde groeten aan het voorbereiden. Na het afwegen van mijn eten, meer eiwitten en minder koolhydraten en wat al niet meer, wil het even niet lukken. Afgelopen week bleek dat mijn vetpercentage omlaag was en spiermassa omhoog. Beide positief, maar mijn gewicht zakt niet. Er was zelfs iets bij. Dat is heel frustrerend. Daardoor had ik echt een dip te pakken. Het afvallen hoefde voor mij niet meer. Ik was er klaar mee! Totdat de volgende dag het stemmetje in mij zei dat ik gewoon door moet gaan. Doorzetten lijkt wel mijn levensmotto! Bij de pakken neer gaan zitten werkt ook niet. Het is een lange weg die ik te gaan heb. Ik besef heel goed dat het steeds met vallen en op staan gaat. Alleen heb ik nu het gevoel dat ik een berg blijf afrollen en het einde is nog niet inzicht.
ik zal

Hoe moeilijk het momenteel ook voelt, ik ga weer door!!!

Groetjes,
Sandra

Please follow and like us:

December update

Welkom!

Het is even geleden dat ik iets heb geschreven. Dit had te maakte met drukte. Er is in een korte tijd een hoop gebeurd.

Kaakchirurg:

Op 19 november 2015 schreef ik en blog over angst voor de tandarts en kaakchirurg. Op woensdag 9 december had ik een afspraak bij de kaakchirurg om mijn verstandkies te laten trekken. Dit is niet gelukt! Ik heb er van alles aan gedaan om van mijn angst af te komen en het gevoel van spugen als de kaakchirurg met een spiegeltje bij mijn verstandkies komt. Ik heb er hypnose voor gehad, homeopathische kalmeringspillen, ontspanningsoefeningen en valium. Daardoor ging ik voor het eerst rustig het ziekenhuis in. Dat was al winst voor mij. Eenmaal op de juiste verdieping aangekomen, heb ik mij gemeld bij de balie. Ik mocht gelijk een foto laten maken. Het enige van heel het bezoek dat ik niet eng vond. De tandarts kan ook geen foto’s maken, want ook dan ga ik over mijn nek en moet ik naar het ziekenhuis voor foto’s. Dit was nog appeltje eitje!88ea205cf598bd7fff201e58dce2c091

De foto was klaar en ik mocht gelijk door naar de kaakchirurg. Hij stelde zich voor, maar door de valium heb ik niet veel meegekregen. Ik mocht gelijk op de stoel gaan zitten en voor ik dat deed stoten ik mijn hoofd tegen de lamp die hij gebruikt. Stoel ging achter over en tot zo ver ging alles goed. Toen ging de kaakchirurg met een spiegeltje in mijn mond kijken. Dat gaat goed tot hij bij mijn verstandkies komt en de kies daar net voor. De kaakchirurg nam de tijd en probeerde nog het e.e.a. om mij er doorheen te helpen. Na de 3e poging stopte hij er mee. Ik ben één van de weinige mensen die extreem last heeft van het spuugreflex. Vervolgens heeft hij verteld over narcose en wachtlijst. Door de valium is dat alles wat ik heb onthouden. Aankomende week heb ik even contact om het nog een keer door te nemen. Gelukkig heb ik nog geen last van mijn kies. Toen mocht ik opstaan en stoten ik weer mijn hoofd tegen de lamp. Misschien had ik iets harder moeten stoten, zodat ik buiten bewustzijn was en hij die kies als nog kon trekken.

Nieuwe baan:

Op 2 december kwam het goede nieuws dat ik ben aangenomen. Het voelt wel een beetje vreemd om na bijna 9 jaar afscheid te nemen van de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI). Ik heb in die jaren op leuke en soms minder leuke plekken gewerkt, waardoor ik een hoop heb gezien, gedaan en vooral geleerd. Ook heb ik veel leuke mensen leren kennen. Mijn functie is door de bezuinigingen komen te vervallen, waardoor ik in het van werk naar werk traject zit. Daar ben ik nu ook bijna van af! Ik heb heel veel zin om in januari te beginnen bij Binnenlandse Zaken. Vrijdag 18 december 2015 is mijn laatste werkdag bij DJI. Gaat heel snel nu! Het zijn voor mij nog maar 4 werkdagen.

f08528634735be7834d531c840bb3e11

Doelen van november en doelen voor december:

Op 1 november 2015 schreef een blog over mijn doelen voor november. Met deze doelen is het wisselend gegaan.

Het water drinken gaat mij redelijk af. Ik drink een liter water per dag en dan nog koffie en thee. Daardoor kom ik wel aan de 1,5 tot 2 liter op een dag, maar dat was niet mijn doel. Meer rauwkost/groenten eten gaat de ene dag beter dan de ander. Mede hierom heb ik besloten om deze 2 doelen ook aan te houden in december. December is een rommelige maand en nieuwe doelen te bedenken en uit te voeren werd lastig. De 2 gestelde doelen van november heb ik ook nog niet onder de knie en dat hoop ik wel eind december te hebben.

eac36725e2cd64f84016a84aaa48fe9a

Wat mij opviel was dat het voor mij niet uitmaakt of ik mijn doelen SMART beschrijf of niet. Mijn doel om 1,5 liter water per dag te drinken had ik uitgeschreven, maar daar heb ik mij niet aangehouden. Voor het meer eten van rauwkost/groenten had ik niets uitgeschreven en dat verloopt hetzelfde. Ik merk zelf geen verschil of ik iets SMART uitschrijf of niet. Ik moet het gewoon doen. Als ik iets voor mijzelf ga vastleggen dan voelt het te veel als druk en nu voelde ik ook wel druk, maar minder en anders. Ik weet niet hoe ik dit goed moet omschrijven. Het belangrijkste voor mij is het maken van doelen en of ik die op manier A of B doe maakt niet, zolang ik er maar aan werk! Ondertussen denk ik wel na over doelen voor de maand januari.

Groetjes,

Sandra

Please follow and like us:

Brief aan Angela #1: Zelf Sabotage

Welkom!

Angela van Beweeg met ME kwam op het idee om eens per maand een brief aan elkaar te schrijven over ons traject richting een gezondere levensstijl. Dit is de eerste brief.

Hoi Angela,

Via een site over afvallen hebben wij elkaar leren kennen. Daar schreef jij behalve in je eigen dagboek ook een column. Die manier waarop schrijft vind ik zelf erg fijn. Door die site over afvallen zijn wij elkaar blijven volgen tot op de dag van vandaag! Ik vind het heel erg leuk dat jij met het idee kwam een brief aan elkaar te schrijven. Hopelijk kunnen wij elkaar op deze manier ook ondersteunen.

Zelf sabortage

Wat ik zelf heel erg lastig blijf vinden is gezond eten. Koken is niet mijn hobby, maar ik kan het wel. De ochtend tot en met de lunch gaat goed. Al zou het hier en daar wat gezonder kunnen. Denk bijvoorbeeld aan een boterham met kaas waar ik nog wat rauwkost op kan doen. Na de lunch gaat het “mis”. Ik neem vaak geen tussendoortje, alleen als ik na werk gelijk ga sporten en ’s avonds maak ik vervolgens geen gezonde maaltijd. Iets in mij (de zelfsaboteur) is liever lui dan moe. Althans dat vermoed ik.

 

Na mijn lunch zit ik vol en hou ik het heel de middag vol. Een tussendoortje krijg ik amper weg. Het is dat ik weet dat ik iets voor het sporten moet nemen, anders gaat het tijdens het sporten niet goed. Vervolgens gaat het ’s avonds mis. Als ik thuis kom heb ik geen zin om te koken en eet ik het liefst alles wat los en vast zit. Het moet makkelijk en snel zijn. Dat kan soep zijn, 2 boterhammen, zak chips/koek, patat, pizza enzovoorts. Soep of 2 boterhammen zijn op zich niet zo heel erg slecht als ik naar de overige opties kijk, maar het is nog niet goed. Ik haal groenten, aardappelen, vlees, rijst et cetera in huis om een gezonde maaltijd te maken. Het grootste deel daarvan belandt in de vuilnisbak. Het is zonde om eten weg te gooien, maar het is ook zonde van het geld.

Gezond eten

De zelf saboteur zorgt er voor dat dit gebeurd. Ik weet heel goed dat ik dit zelf doe. Heel de dag kan ik bijvoorbeeld uitkijken naar bloemkool. Eenmaal thuis zie ik de bloemkool liggen en dan heb ik daar geen zin meer in of zo. Ik weet niet zo goed hoe ik dit moet uitleggen. Vervolgens gaat er een knop om en hoor ik een stemmetje zeggen: “Ik haal wel wat of ik maak wel iets anders”. Voor ik het besef eet ik iets wat niet op de planning stond. Het gekke is dat ik het niet besef op het moment dat het gebeurd terwijl ik wel achteraf het grootste deel kan beschrijven hoe het is gegaan. Heb jij zo iets mee gemaakt in jouw afval “strijdt”? indien dit het geval is, hoe ben jij er mee omgegaan? Ik weet eigenlijk wel zeker dat als het eten in de middag en avond beter gaat, mijn gewicht sneller omlaag gaat.

Er zijn ook dagen waarop ik maak wat op de planning staat, maar het niet op eet. Dat stemmetje in mijn hoofd dat vindt dat ik iets anders moet maken of halen is te sterk. Met als gevolg dat ik het eten weg gooi en dan iets ga halen of bestellen. Terwijl ik dit zo opschrijf lijkt het net of ik dagelijks iets van patat, snacks of pizza eet. Dat bleed klopt niet. Ik heb zo’n 3 maanden geleden voor het laatst een keer pizza gegeten. Patat vind ik niet eens lekker en kies ik meestal voor een snack zoals een kaassouffle, frikadel, kroket of hamburger. In de afgelopen maand heb ik één keer een snack gehaald. Als ik iets anders eet dan is het eerder brood of crackers met iets. Het is wel iets waar ik iets mee moet.

Mocht je tips voor mij hebben dan hoor ik het graag!

Tips

Groetjes,

Sandra

Please follow and like us:

Angst

Welkom!

Iedereen is wel ergens bang voor. Ik heb het hier niet over de angst voor aanslagen, maar over angst voor tandartsen, ziekenhuizen enzovoort.

Mijn angst voor de tandarts heb ik ontwikkeld bij mijn vorige tandarts. Hij zal vast goed zijn in zijn vak, maar omgaan met mensen is niet zijn sterkste kant en dat is heel zacht uitgedrukt. Ik heb een andere tandarts gevonden. Een rustige man die alles heel goed uitlegd. Veel belangrijker nog, als ik aan geef dat ik het even lastig heb dan stopt hij direct.

image

Het enige nadeel is dat hij met het bericht kwam dat mijn verstandskies er uit moet en dat ik daarvoor naar de kaakchirurg moet. Toen hij dat zei raakte ik in paniek!!! De tandarts vind ik eng, maar een kaakchirurg zit in het ziekenhuis. Ziekenhuizen en ik gaan niet samen als ik de patiënt ben.

Met tranen in mijn ogen heb ik de kaakchirurg gebeld. Nu heb ik nog geen pijn, maar volgens de tandarts is dat nog een kwestie van tijd. Ik belde met het idee dat ik alleen langs moest komem voor een foto en bespreken hoe het aan te pakken. Toen gaf de assisitente van de kaakchirurg aan dat ik er rekening mee moet houden dat mijn kies gelijk getrokken wordt. Dus mijn paniek sloeg gelijk om naar blinde paniek! Dat is geen fijn gevoel!!! Ik moet nu 3 weken door zien te komen. Gister afspraak gemaakt en heel de nacht heb ik amper geslapen.

De assistente probeerde mij gister al gerust te stellen. Zij gaf aan dat ik niets zou voelen van het trekken. Daar zit mijn angst niet. Mijn angst zit op een rare plek. De verdovingsprikken kan ik ook nog hebben. Dat zijn geen prettige prikken, maar zonder je kies laten trekken is nog erger.

Daarna zetten ze (denk ik) iets in mijn mond om mijn tong opzij te houden en de verstandskies zit achter in de mond. Bij beide word ik al misselijk! Als de tandarts met een spiegeltje kijkt heb ik de neiging om te spugen. En nog maar te zwijgen over die vieze watten die ze in je mond stoppen om je speeksel en bloed op te vangen.

image

Als mijn kies getrokken is dan kan het zijn dat ze het moeten hechten! Hechten!!!! Als ik daar nu te veel aan denk val ik al flauw.
De dag voor het trekken de dag van het trekken gaan zwaar worden voor mij. Nou ja, nu loop ik er al tegen aan te hikken. De kans is aanwezig dat ik straks denk: “heb ik mij daar zo druk over gemaakt?”. Op dit koment acht ik die kan nihil! Als ik er aan denk dan voel ik mijn maag al draaien. Sinds gister krijg ik daardoor amper een hap door mijn keel.

image

Het gekke is dat ik het wel interessant vind als het bij een ander gebeurd, want dan ben ik niet de patiënt. Hopelijk heb ik het een beetje van mij afgeschreven en kom de komende 3 weken rustig door.

Groetjes,
Sandra

Please follow and like us:

Toekomst plannen

Welkom!

Veel mensen hebben vast en zeker plannen voor de toekomst. Zelf denk ik daar de laatste tijd steeds meer over na. Iets wat begon met: “Dat ga ik voor mijzelf doen” begint steeds iets te worden dat ik met anderen wil doen/delen. Zo heb ik de opleiding tot Gewichtsconsulent en Voedingsdeskundige afgerond. Eind 2016 rond ik de opleiding tot Mental Coach af. De kans is groot dat ik daarna nog een opleiding ga doen. Om uiteindelijk een totaal pakket aan te kunnen bieden. Dit is allemaal nog toekomst muziek. Daar kom ik te zijner tijd op terug.

b24e197536ecea71533442693efd2023

Voordat ik klaar ben met de opleidingen om zo een totaal pakket te hebben, ben ik minimaal een jaar verder. In de tussentijd wil ik onderzoeken naar de mogelijkheden om nu al iets te starten. Kleinschalig, want ik werk er nog full time naast en ben ik bezig met mijn eigen traject naar een gezonder leven. In dat laatste zit wellicht iets waar ik op korte termijn iets mee kan. Ik weet dat ik niet de enige ben! Misschien is het mogelijk om een klein groepje op te richten die periodiek afspreekt en dan iets gaat doen. Dat kan zijn een wandeling maken, zwemmen, gezamenlijk een gezonde maaltijd maken, bespreken waar men tegen aanloopt et cetera. Zo kan ik zelf mijn opgedane kennis in de praktijk brengen en ervaring van anderen op doen. Door het gezamenlijk te doen, kan men elkaar steunen op de momenten, dat het even lastig is. Als ik dit zou willen hoe kom ik dan aan de mensen? Willen mensen dit überhaupt wel? Als er een klein groepje is, wat gaan we dan allemaal doen als we periodiek afspreken? Wat versta ik onder periodiek en klein groepje? Zo zijn er nog vele vragen die door mijn hoofd heen gaan. Alle vragen schrijf ik op en ga ik voor mijzelf zoveel mogelijk uitwerken.

1016617dced6cb34f8997cd1cfd08ce7

Mijn belangrijkste toekomst plan is en blijft een gezonder en fitter leven. Ik heb het gevoel dat ik er nu meer klaar voor ben dan voorheen. Gezond eten is nog een struikelblok, maar ook daar heb ik het vertrouwen in dat het goed komt. Geestelijk en lichamelijk ben ik weer aardig in balans. Mijn energie balans moet ik nog in de gaten houden. Als ik terug kijk naar een jaar geleden en nu dan is er een mega verschil. Een jaar geleden wist ik niet eens hoe ik van mijn bed naar de bank moest komen. Mijn energie was op, mijn lichaam werkte heel erg tegen en ik ben zo blij dat het nu een stuk beter gaat! Mede hierdoor begin ik steeds meer over mijn toekomst plannen na te denken. Dat heeft een tijd stil gelegen.

Gelukkig kan ik nu weer vooruit kijken!

Groetjes,

Sandra

Please follow and like us:

Wandelen

Welkom!

Soms, heel soms heb ik de behoefde om te gaan wandelen. Zo ook afgelopen zondag. Als ik dat gevoel krijg dan moet ik er gelijk gebruik van maken.

Het is niet zo dat ik wandelen haat, vind er gewoon geen zak aan. Terwijl ik genoeg mensen om mij hoor zeggen dat ze het heerlijk vinden om een wandeling te maken. Ze krijgen bijvoorbeeld meer rust in hun hoofd. Bij mij komen er juist vele gedachten vrij. Zo ziet er een gesprek in mijn hoofd uit als ik ga wandelen:

Waar ben je aan begonnen?

Wat doe je jezelf aan?

Lopen, waarom zou je? Fietsen is veel leuker!

Wandelen is niets meer dan een rondje lopen. Wat is daar het nut van?

Wat een gebouwen staan hier.

Ja hoor, daar heb je weer van die hang jongeren en ouderen.

Wat leuk, een groepje eenden die gezellig bij elkaar liggen op een grasveldje. Zijn dit dan hang eenden?

Langs speeltoestellen, waarom ben ik deze route gaan lopen? Had beter een andere straat kunnen pakken. Gillende kinderen om mij heen, daar heb ik nu geen zin in.

Krijg nou wat, ik ben al bij de ingang van het bos.

Het is toch wel mooi als die herfst kleuren. Misschien was dit toch niet zo’n slecht idee.

Ja hoor, bijna omver gelopen door een hond die achter een bal aan rent. Dat kan ik hebben, het is een hond en die zijn leuk.

Ik kies voor dit pad, want dan loop ik langs het water. Langs water lopen geeft rust en voelt prettig.

Waarom hebben meerdere mensen dit bedacht? Het is heel druk op het pad.

Oja, ga gewoon zo maar even stil staan midden op het pad om een foto te maken. Zit bijna op zijn rug.

Het is toch ook helemaal niet logisch om op een rustig plekje te gaan staan als je ook in de weg kan staan. Ik haat dit, net zoals (rommel)markten of braderie. Mensen kunnen niet meer normaal lopen.

Ik wil naar huis! Tja, daarvoor moet ik toch nog even door lopen. Ik ben halverwege het eerste deel van het bos. Het andere deel ga ik niet in. Aan het einde van het pad ga ik via de rechterzijde terug. Zie ik nog een klein stukje bos van de andere kant.

Waarom staan daar allemaal mensen naar het water te kijken? Ow een zwaan, daar maak ik een foto van. Eigenlijk best een leuke foto geworden.

Bos (2)

Whoehoe, het einde van het pad is in zicht.

Zo, via het rechter pad weer terug.

Wat, ik ben al ruim 20 min aan het lopen. Dus ik moet ook nog ruim 20 min terug lopen naar huis. Waar ben ik toch aan begonnen? Aan een wandeling ja, dit schijnt leuk te zijn en maakt mijn hoofd leeg.

Leeg? Volgens mij praat ik nu meer met mezelf dan ooit! Het is nog nooit zo druk geweest in mijn hoofd. Ook heb ik muziek opstaan, maar zo tegen mezelf te praten hoor ik de muziek amper.

Het is best mooi hier! Zo met het uitzicht op het water en de blaadjes aan de bomen die verkleuren. Herfst is mooi!

Tijd voor een foto. Niet te lang stil staan, want ik wil naar huis. Heb geen zin meer om te lopen.

Bos (1)

Eindelijk komt de uitgang van het bos in zicht. Ik ben er bijna!

Wat is het hier druk. Nog meer mensen die met de kinderen het bos in gaan. Gelukkig ben ik er bijna uit.

Het bos overleeft, ik sta op de brug. Ow, wacht nu moet ik zo’n 7 minuten naar huis lopen. Lijkt in eens heel ver weg.

Wat duren die laatste paar minuten lang! Ik ben bijna thuis, nog even door lopen.

Yes, ik loop in de straat en mijn huis komt steeds dichterbij.

Ik heb het gered! Eindelijk thuis, schoenen uit en niet meer wandelen.

Achteraf gezien wat het wandelen toch wel lekker. Het gevoel hebben dat ik iets aan beweging heb gedaan en dat op zondag wat normaal mijn luie dag is. Toch wel een beetje trots op mezelf.

Groetjes,

Sandra

Please follow and like us: