Categorie: Sporten

PT vrijdag 18 september 2015

Welkom!

Afgelopen vrijdag was het weer zo ver: Een personal training van Mark. Als Mark uitlegt wat wij gaan doen, dan denk ik altijd 2 dingen:

  1. Wij? Volgens mij doe IK de oefeningen en kijkt hij of ik het goed doe. Oké, als het zwaar wordt dan helpt hij mij er doorheen. Dan nog doe ik het meeste werk! Ik ben degene die bezweet, hijgend en met een knal rood hoofd naar huis gaat.
  2. Hoe ga ik dit overleven? Dit zinnetje verdwijnt gelijk uit mijn hoofd zodra ik begonnen ben.

De trainingen zijn zwaar. Elke keer bedenkt Mark weer iets anders. Op een training instellen is niet mogelijk. Het is meer een kwestie van “overleven en doen wat hij zegt”. Een trainer ziet dat jij altijd net iets meer kan dan jijzelf denkt. Dit is een nare eigenschap van een personal trainer. Ze willen hun gelijk halen. Op het moment dat het zwaar is en je het liefst stopt, omdat je alles voelt verzuren staat iemand naast je die zegt dat jij er nog makkelijk 2 herhalingen uit kan halen. Op dit soort momenten denk ik toch echt dat er bij hem een steekje los zit. Dan blijkt dat hij gelijk heeft.the real workout

Hoe zwaar de training op dat moment ook is, als ik thuis kom denk ik: “Ik kan nog makkelijk een uurtje sporten”. Voor mij zijn dit rare gedachtes. Dat ik sporten leuk vind was als iets waar ik van stond te kijken, maar nog een uur willen sporten gaat mij te ver. Volgens mij zit er bij mij ook een steekje los. Dat kan niet anders.

De volgende dag laat mijn lichaam heel goed blijken dat de training zwaar was. Ik ben heel erg blij dat de spierpijn in mijn benen mee valt. Voor het eerst sinds ik met Mark train kan ik de dag na de training gewoon lopen! Ik kon zelfs normaal de trap op en af. Met spierpijn leer je vele dingen waarderen. De spierpijn zit nu voornamelijk in mij armen, schouders, borstspier en rug.

Op naar de volgende training! Eerst nog even van het weekend genieten.

Groetjes,

Sandra

Please follow and like us:

Sporten weer oppakken

Welkom!

Mijn motivatie om te sporten komt en gaat. Het zou fijn zijn als mijn motivatie veel langer bleef.

Afgelopen woensdag een nieuw sportschema laten maken. Aangezien ik een tijdje amper heb kunnen sporten, ligt de nadruk op apparaten met de bedoeling om straks meer met losse gewichten te werken. Ik weet dat het gebruik van losse gewichten beter is, omdat je meer spieren gebruikt om bijvoorbeeld in balans te blijven. Dat neemt niet weg dat ik het gebruik van apparaten fijn vind. De beweging is continu hetzelfde en daardoor makkelijker.

Nou ja, makkelijker… De trainer zorgt er wel voor dat het gewicht zo staat ingesteld dat het zwaar is en zwaar blijft. Op donderdag voelde ik mijn benen heel goed en vrijdag vooral mijn armen. Aankleden, haar borstelen en tandenpoetsen bleek een pijnlijke uitdaging!!! Stiekem geniet ik ook van de spierpijn. Het geeft mij ook een goed gevoel.ketlebell touw

Dat is het gekke. Sporten vind ik leuk en ook de spierpijn. Zonder spierpijn heb ik niet gesport. Daar mee bedoel ik niet de spierpijn dat je niet meer kan bewegen, maar als je je spieren aanspant dan moet je het wel voelen. Na het sporten ga ik met een goed gevoel naar huis en in gedachte ben ik dagelijks op de sportschool te vinden.

Dat is in gedachte! Er zijn dagen waarop ik mezelf moet dwingen om te gaan. Soms wint het stemmetjes dat zegt: “Ajoh, morgen weer een dag”. Alleen morgen komt nooit. Wat bij mij werkte was het vastleggen van de sport momenten in mijn agenda. Afspraak = afspraak. Dat ga ik straks weer doen. In de hoop dat ik snel weer in een goed ritme zit. Ik moet de gedachte vasthouden dat ik sporten leuk vind en dat ik na het sporten met een goed gevoel naar huis ga.

Groetjes,

Sandra

Deze blog heb ik op 14 juni 2015 geschreven

Please follow and like us: