Categorie: Sporten

Sporten en gezond eten

Welkom!

Sporten:

Vanavond mag ik weer trainen met Mark (Personal trainer). Ik ben benieuwd wat hij nu weer heeft bedacht. De kans is groot dat ik weer spierpijn heb. De laatste keer hadden mijn rugspieren het heel erg zwaar. Net als mijn bovenarmen en schouders. De dag na de training dacht ik nog dat het mee zou vallen. Ik voelde wel wat, maar het was goed te doen. Toen kwam de tweede dag en sloeg de spierpijn helemaal toe. Op de tweede dag ging ik ’s avonds sporten. Het meeste was te doen, tot ik een oefening voor mijn rug deed. Ik kon haast geen kracht zetten. De gewichten verlaagd, zodat ik wel mijn schema af kon maken en de bewegingen had gedaan. Met de hoop dat het mijn spieren wat losser zou maken. Tja, toen kwam de derde dag en alles was nog stijver. Wat ik hoopte ging niet door.

Het gekke is dat ik wel wat moet voelen na een training. Geen spierpijn na een training klopt niet. Vooral niet na een training met Mark. Dat heb ik één keer gehad. Ik heb zelf geprobeerd iets van spierpijn op te zoeken door alles te rekken en te strekken. Niets, noppes, nada! Het voelt net of ik niet gesport hebt. Ik weet dat die gedachte nergens opslaat, maar toch denk ik dat. Ik was blij dat ik spierpijn had na de laatste training. Het hoeft echt niet elke keer zo goed aanwezig te zijn. Ik moet wel iets voelen. Als ik dan naar Bodybuilders kijk dan denk ik alleen maar: “Wat heeft hij/zij een spierpijn gehad”. Die mensen trainen veel en zwaar om de spieren “op te pompen” en dat betekend in mijn ogen heel veel spierpijn. Dat is het andere uiterste. Sporten blijf ik leuk vinden. Voeger was dat wel anders. Vooral gym haat ik, nog steeds als ik er aan terug denk. Nu zijn er nog steeds momenten dat ik mijzelf naar de sportschool moet slepen. Lekker op de bank ploffen na een werkdag is ook heerlijk!

Gezond eten:

Gezond eten blijft een ding. De focus ligt nu op 5 tot 6 eetmomenten per dag. De ochtend gaat goed (ontbijt, tussendoor en lunch), daarna wisselt het nog al. In de middag heb ik niet altijd trek en dan neem ik niets. Alleen als ik ga sporten eet ik bewust een afvallen-zonder-dieet-cirkeltussendoortje. Op de andere dagen schiet dat er vaak bij in. Lunchen is meestal rond 12.00 uur en avondeten doe ik gemiddeld rond 18.30 uur. Het gat is te groot en daardoor gaat het mis. Op een gegeven moment heeft mijn lichaam behoefte aan voedsel. Als ik dan nog niet bezig ben met mijn avondeten dan is er een stemmetje die heel veel zin heeft in van alles en nog wat. Een gezonde maaltijd valt daar niet onder. Dit wil niet zeggen dat het altijd heel slecht is. Soms kies ik bijvoorbeeld voor een boterham met 30+ kaas. Als ik daar plakjes tomaat en/of komkommer op doe dan zou het iets gezonder zijn. Dat doe ik dan weer niet, waardoor ik te weinig groenten binnen krijg. De vicieuze cirkel is weer rond.

Terwijl ik dit zo schrijf vraag ik mijzelf af waarom ik het mijzelf zo moeilijk maak. Ik weet wat gezond eten is en ik kan koken (al is het niet mijn hobby). Toch doe ik groentenfruithet vaker niet dan wel. Als je bij mij in de keuken op het aanrecht kijkt dan zie een schaal staan met tomaten, uien, paprika’s, komkommers, courgette en in een ander schaal ligt fruit. Soms lijkt het meer op versiering van mijn keuken, zoals je een bosbloemen op tafel zet. Het weggooien is zonde dus maak ik van de tomaten, uien en paprika’s een pastasaus. Vaak heb ik dan 2 liter aan saus en dat is te veel voor mij alleen. Gelukkig vindt mijn moeder het ook lekker, zodat ik de helft aan haar geef. Elke dag pastasaus eten zie ik niet zitten.

Elke dag een gezonde avondmaaltijd is haalbaar. Toch doe ik het vaker niet dan wel. Ik heb ook geprobeerd om een warme maaltijd als lunch te nemen. Een soepje gaat wel. Een warme maaltijd valt te zwaar op mijn maag. Ik zoek verder naar wat praktisch en haalbaar is voor mij. Dit gaat met kleine stapjes.

Groetjes,

Sandra

Please follow and like us:

Naar de sportschool gaan

Welkom!

De meeste mensen zullen dit wel herkennen. Je weet dat je moet sporten, maar iets in jou bedenkt 1001 redenen om niet te gaan. Terwijl je ook beseft dat als je eenmaal op de sportschool bent het geen probleem is en je zo heel het schema afwerkt. De “reis” naar de sportschool is soms heel erg lastig. Ik doe er tussen de 10 en 15 minuten over om op de sportschool te komen. Qua tijd valt het mee en toch voelt het soms of het aan de andere kant van Nederland ligt.

Ikme against myself vraag mijzelf weleens af waar dat gevoel vandaan komt. De sfeer op de sportschool is goed en zodra ik daar aankom is het gevoel weg. Toch zijn er momenten dat ik mijzelf naar de sportschool moet slepen. Heel mijn lichaam voelt zwaar en de drang om niet te gaan wordt daarmee groter en groter. De gedachte van: “Morgen is er weer een dag” ligt op de loer. Het is op dat soort momenten heel erg lastig om toch te gaan. Soms helpt het om met mijzelf een afspraak te maken. Door bijvoorbeeld maar 30 minuten te sporten, want ik weet ook dat als ik eenmaal bezig ben ik een uur blijf.

Toch zijn er momenten dat ik mijzelf niet over kan halen om te gaan. Gelukkig heb ik deze momenten niet vaak, maar ze zijn er wel. Als ik niet ga sporten en er later op de avond op terug blik dan besef ik weer dat ik gewoon had kunnen gaan. Het is niet zo dat ik er geen tijd voor had. Ik hou er juist rekening mee. Het is meer een kwestie van “liever lui dan moe”. workouthowgoodyoufeelIets anders kan ik er niet van maken. Als ik niet ga terwijl ik had voorgenomen om wel te gaan, dan voel ik mij achteraf schuldig voor het niet gaan. Dus niet gaan sporten geeft een negatieve lading terwijl wel sporten een positieve lading geeft. Na het sporten ga ik altijd met een goed gevoel naar huis.

Het heeft voornamelijk te maken met het “gesprek” dat ik met mijzelf voer. Als het positieve stemmetje wint dan ga ik naar de sportschool en als het negatieve stemmetje wint dan blijf ik thuis. Als ik thuis blijf dan raak ik geïrriteerd, omdat er niets op tv is. Toch blijf ik dan als nog thuis en zap ik langs alle zenders om continu de bevestiging te krijgen dat er geen zak op tv is en ik beter naar de sportschool had kunnen gaan. Ik weet het, ik maak het mijzelf vooral lastig terwijl het niet nodig is.

De eerst volgende keer als ik 1001 reden heb bedacht om niet te gaan sporten moet ik gewoon gaan. Dat is het enige wat ik kan doen om dit te doorbreken.

Groetjes,

Sandra

Please follow and like us:

PT vrijdag 18 september 2015

Welkom!

Afgelopen vrijdag was het weer zo ver: Een personal training van Mark. Als Mark uitlegt wat wij gaan doen, dan denk ik altijd 2 dingen:

  1. Wij? Volgens mij doe IK de oefeningen en kijkt hij of ik het goed doe. Oké, als het zwaar wordt dan helpt hij mij er doorheen. Dan nog doe ik het meeste werk! Ik ben degene die bezweet, hijgend en met een knal rood hoofd naar huis gaat.
  2. Hoe ga ik dit overleven? Dit zinnetje verdwijnt gelijk uit mijn hoofd zodra ik begonnen ben.

De trainingen zijn zwaar. Elke keer bedenkt Mark weer iets anders. Op een training instellen is niet mogelijk. Het is meer een kwestie van “overleven en doen wat hij zegt”. Een trainer ziet dat jij altijd net iets meer kan dan jijzelf denkt. Dit is een nare eigenschap van een personal trainer. Ze willen hun gelijk halen. Op het moment dat het zwaar is en je het liefst stopt, omdat je alles voelt verzuren staat iemand naast je die zegt dat jij er nog makkelijk 2 herhalingen uit kan halen. Op dit soort momenten denk ik toch echt dat er bij hem een steekje los zit. Dan blijkt dat hij gelijk heeft.the real workout

Hoe zwaar de training op dat moment ook is, als ik thuis kom denk ik: “Ik kan nog makkelijk een uurtje sporten”. Voor mij zijn dit rare gedachtes. Dat ik sporten leuk vind was als iets waar ik van stond te kijken, maar nog een uur willen sporten gaat mij te ver. Volgens mij zit er bij mij ook een steekje los. Dat kan niet anders.

De volgende dag laat mijn lichaam heel goed blijken dat de training zwaar was. Ik ben heel erg blij dat de spierpijn in mijn benen mee valt. Voor het eerst sinds ik met Mark train kan ik de dag na de training gewoon lopen! Ik kon zelfs normaal de trap op en af. Met spierpijn leer je vele dingen waarderen. De spierpijn zit nu voornamelijk in mij armen, schouders, borstspier en rug.

Op naar de volgende training! Eerst nog even van het weekend genieten.

Groetjes,

Sandra

Please follow and like us:

Sporten weer oppakken

Welkom!

Mijn motivatie om te sporten komt en gaat. Het zou fijn zijn als mijn motivatie veel langer bleef.

Afgelopen woensdag een nieuw sportschema laten maken. Aangezien ik een tijdje amper heb kunnen sporten, ligt de nadruk op apparaten met de bedoeling om straks meer met losse gewichten te werken. Ik weet dat het gebruik van losse gewichten beter is, omdat je meer spieren gebruikt om bijvoorbeeld in balans te blijven. Dat neemt niet weg dat ik het gebruik van apparaten fijn vind. De beweging is continu hetzelfde en daardoor makkelijker.

Nou ja, makkelijker… De trainer zorgt er wel voor dat het gewicht zo staat ingesteld dat het zwaar is en zwaar blijft. Op donderdag voelde ik mijn benen heel goed en vrijdag vooral mijn armen. Aankleden, haar borstelen en tandenpoetsen bleek een pijnlijke uitdaging!!! Stiekem geniet ik ook van de spierpijn. Het geeft mij ook een goed gevoel.ketlebell touw

Dat is het gekke. Sporten vind ik leuk en ook de spierpijn. Zonder spierpijn heb ik niet gesport. Daar mee bedoel ik niet de spierpijn dat je niet meer kan bewegen, maar als je je spieren aanspant dan moet je het wel voelen. Na het sporten ga ik met een goed gevoel naar huis en in gedachte ben ik dagelijks op de sportschool te vinden.

Dat is in gedachte! Er zijn dagen waarop ik mezelf moet dwingen om te gaan. Soms wint het stemmetjes dat zegt: “Ajoh, morgen weer een dag”. Alleen morgen komt nooit. Wat bij mij werkte was het vastleggen van de sport momenten in mijn agenda. Afspraak = afspraak. Dat ga ik straks weer doen. In de hoop dat ik snel weer in een goed ritme zit. Ik moet de gedachte vasthouden dat ik sporten leuk vind en dat ik na het sporten met een goed gevoel naar huis ga.

Groetjes,

Sandra

Deze blog heb ik op 14 juni 2015 geschreven

Please follow and like us: