Mindful Trainen

Welkom!

En dan start al weer week 6 van Mindful Trainen. Het is de laatste week. De weken zijn voorbij gevlogen! Ik kan iedereen de training aanraden. Ik heb veel meer aan de training gehad dan ik had verwacht. Het geeft meer rust en ruimte in mijn hoofd en lichaam. En het word steeds duidelijker voor mij wat ik wel en niet wil. Zowel op het gebied van mijn grenzen leren kennen, maar ook op het gebied van werk (welke richting). De antwoorden zitten in je. Door rust te creëren (bijvoorbeeld door meditatie) en simpelweg door je neus te ademen kom je meer en meer in contact met jezelf.
Ooit heb ik eerder iets met mindfulness gedaan. Alleen lag daar de nadruk op voeding. Het fijne van deze training vind ik juist dat het voor alles toepasselijk is. Je gebruikt het in alle situaties. Van douchen tot afwassen, in grotere en kleinere stressvolle situaties en zelfs als er even niets is. De training is helder opgebouwd en iedereen kan het doen. Juist  de mensen die het druk hebben zouden deze training moeten doen. Je gaat, zoals het voor mij voelt, terug naar de basis van het leven.

Tegenwoordig moeten we heel veel. De vraag is van wie moeten we heel veel? Een groot deel leggen wij ons zelf op. Daar ben ik zelf expert in geworden. Terwijl ik voorheen niet besefte dat ik dat deed. Door minder te doen doe je meer. Hoe gek het misschien ook klinkt en voelt, het is wel zo.

In het begin moest ik zelf erg wennen om dingen bewust te doen. Ook tijd vrij maken om aan de training te werken. In het begin voelde het een beetje als een belasting. Op een gegeven moment merk je dat je een oefening door krijgt. Het gaat daardoor wat makkelijker. En nu ik bij de laatste week ben aangekomen merk ik dat ik sommige onderdelen doe zonder erbij na te denken. Het is een automatische piloot geworden. Het lijkt wel om mijn lichaam er om vraagt. Dit merk ik vooral met het ademhalen via mijn neus. Als ik te veel via mijn mond of te snel adem haal dan hoor ik een stemmetje in mijn hoofd dat zegt: ‘Door je neus ademhalen’. Ook de dankbaarheid oefeningen zit helemaal in mijn systeem. Elke dag voor het slapen 5 dingen opschrijven waarvoor je dankbaar bent of die goed zijn gegaan. Een positieve afsluiting van de dag.
 Zaterdag start week 6 voor mij. Een oefening is een plan maken over hoe ik mindfulness kan blijven toepassen in mijn leven. In mijn hoofd heb ik hier wel ideetjes bij. Die ga ik uitwerken. Dat werkt toch het beste!

Groetjes,
Sandra

Ademhalen

Welkom!

Eén van de belangrijkste oefeningen bij mindfulness is ademhalen. Het eerste wat we doen als we geboren zijn is ademhalen. Zonder ademhalen is er geen leven. Gelukkig doet ons lichaam dit automatisch. Daarnaast is het goed om bewust te gaan ademen. Vooral ademhalen via je neus!

Ademhalen is altijd in het hier en nu. Je kunt vandaag geen ademhaling van gister doen. Een oefening van Mindful Trainen is de 3 minuten ademruimte. Dit doe gedurende dag 3 keer. Waarbij je bewust op je ademhaling gaat letten. Je hoeft hierbij jouw ademhaling niet aan te passen. Je gaat je ademhaling bewust doen door de focus te leggen op waar je je ademhaling voelt. Dit kan bijvoorbeeld zijn in je neus of je buik. Om je aandacht bij de ademhaling te houden kun je de ademhaling tellen. Wat ook kan helpen is de ademhaling tekenen. Je neemt een wit vel papier en een potlood. Als je inademt dan teken je een lijn omhoog en als je uitademt dan teken je een lijn omlaag. Ik wissel deze af. De ene keer tel ik en de andere keer teken ik.

Het grootste voordeel van bewust ademhalen is dat je rustiger wordt. Er volgt een gevoel van ontspanning. Dit gebeurd vooral als je door je neus gaan ademen. Die neus hebben we niets voor niets gekregen! Door bewust te gaan ademen voel je beter wat er in je lichaam gebeurd. Je maakt meer contact met je lichaam.
Sinds dinsdag zit ik ziek thuis. Geen idee wat voor griep er heerst, maar ik kan je vertellen dat het niet fijn is. Op dit moment zitten alle holtes nog vol. Hierdoor merk ik juist dat ademhalen via je neus belangrijk is. Omdat mijn neus dicht zit adem ik vooral via mijn mond. Daardoor merk ik dat ik veel vaker adem haal. Of mijn lichaam extra zuurstof nodig heeft en onder een vorm van spanning staat. Ik kan niet wachten tot ik weer normaal kan ademen via mijn neus.

Het is zo simpel om adem te halen via je neus. Ik had niet verwacht dat het zo een invloed op, eigenlijk alles kan hebben. Als iemand iets tegen je zegt, zowel positief als negatief, door bewust via je neus te ademen voel je wat het met je doet. Hoe vaak zeggen we niet ‘dank je wel’ als iemand een compliment geeft. We gaan er niet bewust mee om. We gaan niet zitten en voelen wat het met ons doet. Dat bijvoorbeeld je hart een sprongetje van geluk maakt.

Ik kan het iedereen aanraden om elke dag zeker 3 keer per dag bewust te gaan ademen. Ga in een actieve houding zitten op een stoel. Zet je voeten stevig op de grond. Sluit als je dat prettig vindt je ogen. Ga bewust ademen en tel deze. Je hoeft niet je ademhaling te veranderen. Het enige wat je hoeft te doen is bewust in en uit te ademen. Als je merkt dat je vooral via je mond adem haalt dan wil ik je vragen om de volgende keer door je neus te ademen om het verschil te merken.
Ik ga een vreugdedansje maken als mijn holtes weer vrij zijn en dat ik kan ademen via mijn neus.
Ik mis het!

Groetjes,
Sandra

Mindfulness Dankbaarheid

Welkom!

In mijn vorige blog schreef ik over mijn eerste kennismaking met Mindful Trainen. Een cursus die 6 weken duurt. Week 2 en 3 zitten er op. Ik merk daardoor dat de dagen/weken voorbij vliegen.

In de tweede en derde week gaat de zoektocht naar jouw automatische piloot door. Je gaat een routine activiteit bewust doen. Een dagelijkse (vervelende) activiteit bewust doen. Aandacht besteden aan leuke/fijne dingen. Bij alles sta je stil bij wat het met je doet. Wat voel en denk je? Wat ervaar je in je lichaam? Hierbij gaat het niet om grote dingen die wij meemaken, maar ook juiste de kleine dingen. Die zien we snel over het hoofd.
In de derde week wordt er aandacht besteed aan adem halen. Ademhalen doen we gelukkig automatisch. Daarbij ademen we snel door onze mond in plaats van door onze neus. Terwijl ademhalen via je neus heel erg belangrijk is. Het geeft letterlijk rust en ontspanning aan je lichaam. In een volgende blog schrijf ik hier meer over.

Een andere oefeningen die ik zelf heel leuk vind om te doen is ‘Dankbaarheid’. Elke dag voor je gaat slapen schrijf je 5 dingen op waarvoor je dankbaar bent. Ook hier geldt dat het niet om de grote dingen gaat, maar ook juist om de kleine dingen. Hierbij een paar van de dingen die ik op het geschreven:

– Dankbaar voor de herfst. Ik vind de herfstkleuren heel erg mooi.
– Dankbaar voor de lieve en positieve om mij heen.
– Dankvoor mijn vriendinnen die altijd klaar staan voor me.
– Dankbaar voor de complimenten die ik kreeg op een foto die ik heb gemaakt.
– Dankbaar dat collega’s mee wilde lezen met een motivatiebrief.
– Dankbaar voor een leuk loopbaangesprek.
– Dankbaar dat Danny deze oefening heeft bedacht.
Het geeft mij een goed gevoel om dit elke avond voor het slapen gaan op te schrijven. Daarom vandaag een (dag)boekje gekocht waarin ik dit bij kan houden.
Op week naar week 4 van Mindful trainen!

Groetjes,
Sandra

Mindful Trainen

Welkom!

Zaterdag 2 november ben ik begonnen met een training van mindfulness bij Mindful Trainen. Het is een online training van 6 weken. Waarbij er wekelijks contact is met Danny. Elke week wordt er via de e-mail de oefeningen en informatie naar je toegestuurd. Er zit een digitaal werkboek bij die je kunt invullen. Deze kun je ook uitprinten. Het is fijn dat alles digitaal kan, maar ik vind het erg prettig om pen en papier te gebruiken. Middels een filmpje legt Danny de opdrachten van de week verder toe. Het fijne aan deze training is dat het gelijk toepasbaar is.

www.mindfultrainen.nl

Elke vrijdag krijg ik de informatie voor de volgende week. Op de vrijdagen heb ik contact met Danny. Als het nodig is dan kan ik haar tussentijds vragen stellen. Mijn eerste week zit er op. De opdrachten zijn goed uit te voeren. Het was en is voor mij even wennen om er bewust aan te werken. De eerste week staat in het teken om jouw eigen automatische piloot te herkennen. En we doen veel op de automatische piloot. Dat wil niet zeggen dat het slecht is. Ik moet er niet aan denken dat ik tijdens het autorijden alle handelingen continu bewust moet doen (remmen, schakelen ect.) en ook nog op het verkeer letten.

De oefeningen
De eerste oefening gaat over in contact komen met je lichaam. Hiervoor heeft Danny een geluidsbestand gemaakt die je hierbij helpt. Ik vind het erg fijn om dit na een werkdag te doen. Je gaat liggen of zitten en gaat weer leren ervaren wat je lichaam voelt. Dit zijn simpele en kleine dingen. Denk aan kou, warmte, jeuk, de ondergrond ect. Het mooiste van mindfulness is dat er geen goed of fout is. Wat je voelt en ervaart mag er zo zijn.

De tweede oefening is een activiteit bewust doen. Ik heb gekozen voor douchen. Ik heb gemerkt dat mijn gedachten tijdens het douchen heel snel alle kanten op vliegen. Hierdoor zijn mijn gedachte niet bij het douchen. Hierdoor merk je niet dat het water over je lichaam stroomt of de geur van de zeep. Iedere keer dat ik merkte dat mijn gedachte afdwaalde haalde ik die terug naar het douchen.


De derde opdracht heeft met bewust eten en drinken te maken. Dat is mij voor nog wel een dingetje. Ik ben van snel en makkelijk te maken eten. Dat leg ik op een bord en dat gaat snel naar binnen. Meestal zit ik dan ook nog op de bank en de tv aan. Dus het totaal tegenovergestelde van mindfulness. Voor mij werd de oefening vooral eten aan tafel. Ik moet bekennen, het eet een stuk makkelijker dan op de bank. Door muziek aan te zetten en geen tv (anders is het helemaal zo stil) eet ik gelijk al rustiger. Dit ga ik op deze manier doorzetten.

Ik ben heel erg nieuwsgierig naar de komende weken.

Groetjes,
Sandra

Loopbaan

Welkom!

Vanuit mijn werk zit ik in een loopbaantraject. In dit traject wordt er uitgezocht naar wat je kunt en wil. Dit traject ben ik in gegaan, omdat mijn huidige functie niet bij mij past. Dat is iets wat ik langer weet. Ik had nooit verwacht dat het zo erg zou worden, dat ik er lichamelijk en geestelijk doorheen zit. Mijn spreekwoordelijke emmer liep vol en afgelopen woensdag liep die over.
 Het werk dat ik doe is geen slecht werk. Voor mij is de uitdaging weg en sommige dingen gaan mij te gemakkelijk af. Daardoor ga ik mij ergeren. Voor iemand die belt of een e-mail stuurt is de vraag die hij of zij heeft nieuw. Voor mij is het dezelfde vraag die ik zo vaak heb beantwoord. Door mijn hoofd gaat het zinnetje: ‘daar gaan we weer’. En dat zinnetje gaat niet op een positieve manier door mijn hoofd. Toch lukt het mij om vriendelijk te blijven tegen de ander. Het werk doe ik steeds meer op de automatische piloot. De uitdaging is weg en de verveling doet zijn intrede.
Het maakt niet uit of het rustig is op werk of heel erg druk. Het gevoel van vervelen is aanwezig en dan duurt een dag lang. Vooral als je 9 uur op een dag werkt. Het werk gaat steeds meer energie vreten. Het maakt niet uit of ik op een dag 1 ding doe of 50. Voor mijn gevoel doe ik niets, omdat het mij niet meer boeit. Ik weet dat ik het werk goed doe. Dat wordt door de cijfers op werk ook bevestigd.

Afgelopen woensdag was mijn emmertje meer dan vol. Thuis ging ik over mijn nek, omdat ik naar werk moest. Ik wist niet meer hoe ik de dag door moest komen. Toch ben ik naar werk gegaan. In de hoop dat het zou zakken en ik de dag op de één of andere manier door zou komen. Ik heb geweldige collega’s die mij de dag door helpen. Ook die gedachte hielp niet meer. De rit in de tram was zwaar. Eenmaal bij de halte aangekomen liep ik naar werk. Ik ging de hoek om en zag het pand. Mijn hartslag schoot omhoog en ik kreeg hartkloppingen. Ging hyperventileren en ik kon alleen nog maar huilen.
 Eenmaal op mijn werkplek ben ik heel goed opgevangen door mijn collega’s. Met één collega een heel goed gesprek gehad dat het zo toch niet langer door kan gaan. Iets wat ik ergens wel wist, maar niet wilde beseffen. Door het gesprek viel het kwartje. Hoe het nu verder moet weet ik niet. Het loopbaantraject loopt gelukkig al. Wat ik ga doen tot ik iets anders heb weet ik niet. Mijn hoofd zit nog te vol om er over na te kunnen denken. Ik hoop door dit zo op te schrijven mijn hoofd wat leger te maken. Schrijven vind ik leuk om te doen en doe ik te weinig. Ik vind het best een beetje spannend om dit zo op internet te plaatsen. Ik heb besloten om het wel te doen.

Groetjes,
Sandra

Sport dip

Welkom!

Dit is de tweede week dat ik in een sport dip zit. Vorige week wel een keer naar de sportschool geweest. Dat hield ik 45 minuten vol. Op dat moment was dat heel veel.

Ik merkte eerder dat ik het sporten een beetje zat begon te worden. Waar dat aan lag? Geen idee. Het is volgens mij meer een geestelijk gevecht dan lichamelijk. Terwijl mijn lichaam ook behoefte heeft aan rust. Ik ben waarschijnlijk gewoon toe aan vakantie. Ik heb nog twee weken te gaan. Dit komt voor mij neer op 8 werkdagen. Dus bijna vakantie! In mijn vakantie vind ik het juist heerlijk om te sporten. Ik kan gaan en staan wanneer ik wil.
Een sport dip hoort er helaas bij. Het komt gewoon niet uit. Gewoon gaan met die banaan. Dat lukte de afgelopen twee weken amper. Ik weet dat ik mij beter voel als ik ben gaan sporten. Iets in mij zei: “Zoek het lekker uit. Ik ben er klaar mee”. Ik was er echt klaar mee. Het sporten hoefde van mij echt niet meer. Ik wilde met alles stoppen. Het zwemmen, outdoor training, personal trainingen en zelf fitnessen. Het maakt niets meer uit. Niets doen en lui zijn leek mij heerlijk. Na werk naar huis gaan en niet sporten. Niets doen, ontspannen en mijn hoofd leeg maken. Maar ja, sporten helpt bij het ontspannen en mijn hoofd leeg maken. Hoe moeilijk kun je het jezelf soms maken!

Ik hoop snel door deze sport dip heen te komen. Het stemmetje dat zegt dat ik moet gaan sporten komt af en toe weer om de hoek kijken. Hopelijk wordt dat stemmetje steeds sterker. Ergens diep van binnen mis ik het sporten. Vanavond leg ik mijn sport spullen klaar voor morgen. Maandag is het weer een nieuwe week met nieuwe kansen.

Groetjes,
Sandra

Sportief weekje

Welkom!

Vorige week eindelijk weer eens de fiets gepakt. Het werd een rondje Den Haag – Wassenaar – Den Haag. Eerst een half uur fietsen en even een tussenstop gemaakt. Daarna weer een half uur terug. Het was lekker weer en goed te doen. De zadelpijn was lichtelijk aanwezig. Met twee dagen was het gelukkig weer weg. Het is een fijn stuk om te fietsen en buiten zijn is heerlijk. Vooral nu het steeds beter weer wordt. Het is een fijne afwisseling met zwemmen of wandelen op de zondag.

Maandag was het tijd om zelf te training in de sportschool. Als er iemand bij je staat dan ga je verder. Dat is het voordeel van de personal trainingen op de vrijdag. Ik doe regelmatig dingen waarbij ik me afvraag hoe ik dat ga doen. Ik weet ook dat hij mij geen dingen laat doen die ik echt niet aan kan. Als je zelf gaat trainen dan is de verleiding groot om toch net iets eerder te stoppen. Op het moment dat je je spieren voelt verzuren. Al zou ik dan best nog wel één of twee herhalingen kunnen doen. Als ik zelf train dan heb ik niet de behoefte om dat aan iemand te bewijzen.

theakwardyeti.com

Dinsdag was de outdoor training. Normaal is die op de woensdag. Ik merkte wel dat drie dagen na elkaar sporten wel veel was voor mijn lichaam. Ik miste een rustdag. Gelukkig mocht ik woensdag en donderdag lekker rustig aan doen. De outdoor training was weer leuk. Krachttraining blijf ik leuker vinden dan cardio. Dat merk ik tijdens de outdoor training heel goed. Bij kracht heb ik het gevoel dat ik iets doe. Bij cardio vraag ik mezelf voornamelijk af wat ik aan het doen ben en waarom ik dit mezelf aan doe. Dit heb ik ook bij de personal trainingen. Als het er op zit dan ben ik weer blij, trots dat het gelukt is en kijk ik weer uit naar volgende week.
 Vrijdag tijdens de personal training werd ik misselijk en een beetje draaierig. Het zakte gelukkig heel snel en kon ik verder met de oefening. Het hoort er af en toe bij. Niet te vaak. Eén keer per jaar is meer dan genoeg. Zondag ga ik zwemmen, fietsen of wandelen. Dat laat ik van het weer afhangen.

Groetjes,
Sandra

Outdoor Training

Welkom!

Afgelopen woensdag voor het eerst meegedaan met een outdoor training van Boostyourbody. Het was echt pittig om te doen. Heel dag was het slecht weer. Gelukkig was het ’s avonds droog. Alleen stond er wel veel wind en was het daardoor koud. Als de training eenmaal begint dan krijg je het vanzelf warm.

De warming-up voelde aan als een gehele training. Die was voor mij al zwaar en dat was nog maar het begin. Al snel hoorde ik de zin: “Wat doe je jezelf toch aan?” door mijn hoofd gaan. Ik was toch wel nieuwsgierig naar de rest van de training. Er werd een circuit klaar gezet. Verschillende oefeningen en allemaal de duur van een minuut. Eerst werd er uitgelegd welke oefening je waar moest doen. Op het moment dat ze het uitleggen ziet het er simpel uit. Dan komt het moment dat je het zelf moet doen. En een minuut duurt dan heel lang. Vooral de laatste 10 seconden! Die duren heel lang. Het circuit bestaat uit 2 rondes. Tussen de rondes in was er gelukkig een pauze. Ik ben nog nooit zo blij geweest met een pauze en de mogelijkheid om water te drinken. Ik was gesloopt en dan moet ik nog een ronde…

Door een afwijking in mijn rechter heup kan ik een paar bewegingen niet maken. Daarentegen kan ik ook weer bewegingen met mijn rechter heup die de meeste mensen niet kunnen. Dat was gelukkig geen probleem. Ze hadden voor alles een andere optie. Ik stond er zelf van te kijken dat ik zo veel kon doen. Door o.a. de personal trainingen merk ik dat mijn rechterbeen sterker wordt en bepaalde oefeningen aan kan.

Na de 2e ronde was het nog niet afgelopen. Ze hadden bedacht om in een cirkel te gaan staan en 4 verschillende oefeningen te doen van 30 seconden. Ook in 2 rondes. Deze 30 seconden leken nog langer te duren dan de minuut per oefening van de het circuit. Aan het einde hadden ze een wedstrijdje bedacht. Soort van Koningsspelen. Het was allemaal heel leuk gedaan en zeker voor herhaling vatbaar. Oke, ik geef toe dat ik dat pas na de cooling-down dacht. Ik heb een 10 rittenkaart. De eerste zit er op en nog 9 trainingen te gaan.

Donderdag voelde ik de training heel goed. Ik heb zelfs spierpijn in mijn kuiten. Een plek waar ik nog niet eerder spierpijn heb gehad. Verder voel ik vooral mijn rug, schouders en armen. Woensdag mag ik weer.

Nog even een actiefoto van de training.

Groetjes,
Sandra

Mijn gedachten tijdens zwemmen

Welkom!

Een tijd geleden heb ik een blog geschreven over mijn gedachten tijdens het wandelen wandelen. Vandaag beschrijf ik wat er door mijn hoofd gaat voor, tijdens en na het zwemmen. Wat ik hier schrijf is maar een klein deel van wat er door mijn hoofd ging.

Op zaterdag:
Morgen is het zondag en dan ga ik zwemmen. Het moet lukken om 45 minuten te zwemmen. Het is ’s avonds en ik leg alvast mijn spullen klaar. Een goed begin is het halve werk.

Zondagochtend:
Waarom zou ik gaan zwemmen? Het is zondag! De klok is een uur vooruit. Ik wil op bed blijven liggen. Ik wil een luie zondag! Voldoende goede excuses om niet te gaan. Tuurlijk Sandra, het zijn excuses en daar doen we vandaag niet aan. Zondag is zwemmen en dus gaan met die banaan.

Op weg naar het zwembad:
Zo, spullen gepakt en klaar om naar het zwembad te gaan. Het is maar 5 minuten lopen naar het zwembad. Genoeg tijd om te bedenken hoe is zo snel mogelijk van het zwemmen afkom. Iets met lui zijn. Waarom 45 minuten zwemmen? Ik vind 30 minuten meer dan genoeg. Nou ja, ik zie het wel als ik aan het zwemmen ben.

Baan 1 tot en met 15:
Zo, we zijn klaar om te gaan zwemmen. Poeh, het is best druk. Niet zeuren, ik heb de intree betaald dus ik moet zwemmen. Ik ben er nu toch. De eerste baan zit er op en ik wil het water uit. Mijn armen voelen zwaar en het water is koud.
Na zo’n 6 banen: “Die man zwemt snel”. Geen idee hoe hij dat doet, maar hij gaat echt heel snel. Heel de tijd heb ik mij wel afgevraagd waarom hij een badmuts op had. Hij had het niet nodig om zijn haar te beschermen.

Baan 16 tot en met 30:
Het eerste kwartier zwemmen zit er op. Ik kan nog makkelijk een kwartier zwemmen. Wonderbaarlijk voelen mijn armen minder zwaar aan. Zie je, het zwemmen valt best mee. Oké, het saai en het zal saai blijven. Ik doe het toch maar mooi! Ik kan dit! Zwemmen is een eitje… Yeah right!
Er komen 2 mensen zwemmen. De man legt aan de vrouw uit hoe ze moet zwemmen. Ik ving iets op over een training voor een triatlon. De man maakt een briljante opmerking die ik niet snel zal vergeten: “Je hebt maar één moment om adem te halen. Dat is als je met je hoofd boven water bent”. Echt waar joh? Ik vroeg mezelf echt even af hoe je onder water adem kan halen zonder te stikken. We zijn geen vissen en hebben geen kieuwen.

Baan 31 tot en met 45:
O nee, de springplank gaat open. Ja hoor, er komen gelijk kinderen aan om er vanaf te springen. Dat ze er vanaf springen is logisch, daar is een springplank voor. Het zou alleen erg fijn zijn als ze keken of ze kunnen springen en waar ze het beste kunnen springen. Ik zie dat ik iets meer dan een half uur heb gezwommen. En ik ben er klaar mee. Toch is er iets in dat schreeuwt dat ik makkelijk de 45 banen kan halen. Het zijn er nog maar 15! Het is rustiger in het zwembad. Meeste banen zwemmers houden het voor gezien. Dat maakt het voor mij makkelijker om op te schuiven en het gebied rond de springplank te vermijden.
Nog maar 8 banen te gaan. Waarom doe ik dit mezelf aan? Nog 8 banen! Ik ben gek dat ik dat doe. Ik had genoegen moeten nemen met 30 minuten zwemmen. Als ik 45 banen ga zwemmen dan ben ik zo’n 50 minuten bezig met dit tempo. Sneller zwemmen wil niet lukken. Armen voelen weer zwaar aan. Nog 4 banen te gaan. Ja, die 4 banen gaat wel lukken. Straks het zwembad uit! Dan komt de zwaartekracht terug.

Klaar met zwemmen:
Whoehoe, het zwemmen zit er op. Nu naar het trapje en het zwembad uit. Eenmaal uit het zwembad voelen niet alleen mijn armen heel zwaar aan, maar ook mijn benen. Douchen en spullen pakken. Wat was het nummer van mijn kastje? Eenmaal voor het kastje wist ik weer welke van mij was. Ik heb moeite om het nummer van het kastje te onthouden. Daar loop ik elke keer tegenaan. Spullen gepakt, omgekleed en naar huis gelopen.

Thuis eerst goed douchen. In het zwembad is het meer afspoelen. Ik kan er weer tegenaan. Ik ben blij dat ik heb gezwommen. Hierbij het overzicht van vandaag.

Groetjes,
Sandra



Zondag is zwemmen

Welkom!

Soms heb je een dag of dagen waarop je motivatie om iets te doen ver te zoeken is. Vandaag heb ik zo’n dag. Afgelopen nacht werd ik heel vaak wakker. Toen het eenmaal tijd was om op te staan was ik moe. Daardoor totaal geen zin om te gaan zwemmen. Zondag is zwemmen. Daardoor moest ik wel. Zin of geen zin.
 Dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Het liefst had ik een luie, zeer luie dag. Uiteindelijk toch mijn spullen gepakt en naar het zwembad gegaan. Zwembad Overbosch is op 5 minuten lopen van mijn huis. Ik ben er zo. Het er naar toe gaan was niet eens het probleem. Het omkleden en daadwerkelijk gaan zwemmen was een ding.

Douchen en hup het water in! Het was drukker dan vorige week. Dat maakt het zwemmen er niet leuker op. Het zou fijn zijn als iedereen in z’n eigen baan bleef zwemmen. Vandaag bleek dat meerdere mensen daar moeite mee hadden. Voor ik naar het zwembad ging had ik voor mijzelf besloten dat ik 30 minuten zou gaan zwemmen. Die 30 minuten zijn te overzien. Met 30 minuten verbrand ik zo’n 1.000 kcal. Het enige ‘voordeel’ van te zwaar is dat je meer calorieën verbrandt.

TomTomSports

Na 4 banen moest ik mijzelf moed in praten om door te gaan. Ik had zo geen zin. Ik was liever lui dan moe. Ik ben op dit moment nog steeds liever lui dan moe. Tijdens het zwemmen begon ik mij te ergeren aan anderen die aan het zwemmen waren. Geen specifieke reden, alleen maar dat ze in de weg zaten. Het is voor sommige mensen een opgave op van muur naar muur in één rechte lijn te zwemmen. Het ergeren aan anderen heeft wel geholpen. Daardoor ging het zwemmen makkelijker. Ik dacht niet meer aan het aantal banen of hoe lang ik al bezig was. Ik had het druk met ergeren. Als het werkt dan moet je daar gebruik van maken.
Na een tijdje had ik genoeg van het zwemmen. Ik keek op mijn activity tracker en ik zag dat ik 40 banen had gezwommen en ik was 45 minuten bezig. Een mooi moment om te stoppen met zwemmen. Had ik meer kunnen zwemmen? Dat weet ik wel zeker. Lichamelijk had ik zeker een uur kunnen zwemmen. Waarschijnlijk zelfs meer dan een uur. Mentaal was het klaar. Ik ging voor 30 minuten en het waren 45 minuten geworden. Een heel goed excuus om te stoppen met zwemmen. Op weg naar huis ben ik blij dat ik heb gezwommen en ook trots dat ik het 45 minuten heb volgehouden.

Groetjes,
Sandra