Brief aan Angela #1: Zelf Sabotage

Welkom!

Angela van Beweeg met ME kwam op het idee om eens per maand een brief aan elkaar te schrijven over ons traject richting een gezondere levensstijl. Dit is de eerste brief.

Hoi Angela,

Via een site over afvallen hebben wij elkaar leren kennen. Daar schreef jij behalve in je eigen dagboek ook een column. Die manier waarop schrijft vind ik zelf erg fijn. Door die site over afvallen zijn wij elkaar blijven volgen tot op de dag van vandaag! Ik vind het heel erg leuk dat jij met het idee kwam een brief aan elkaar te schrijven. Hopelijk kunnen wij elkaar op deze manier ook ondersteunen.

Zelf sabortage

Wat ik zelf heel erg lastig blijf vinden is gezond eten. Koken is niet mijn hobby, maar ik kan het wel. De ochtend tot en met de lunch gaat goed. Al zou het hier en daar wat gezonder kunnen. Denk bijvoorbeeld aan een boterham met kaas waar ik nog wat rauwkost op kan doen. Na de lunch gaat het “mis”. Ik neem vaak geen tussendoortje, alleen als ik na werk gelijk ga sporten en ’s avonds maak ik vervolgens geen gezonde maaltijd. Iets in mij (de zelfsaboteur) is liever lui dan moe. Althans dat vermoed ik.

 

Na mijn lunch zit ik vol en hou ik het heel de middag vol. Een tussendoortje krijg ik amper weg. Het is dat ik weet dat ik iets voor het sporten moet nemen, anders gaat het tijdens het sporten niet goed. Vervolgens gaat het ’s avonds mis. Als ik thuis kom heb ik geen zin om te koken en eet ik het liefst alles wat los en vast zit. Het moet makkelijk en snel zijn. Dat kan soep zijn, 2 boterhammen, zak chips/koek, patat, pizza enzovoorts. Soep of 2 boterhammen zijn op zich niet zo heel erg slecht als ik naar de overige opties kijk, maar het is nog niet goed. Ik haal groenten, aardappelen, vlees, rijst et cetera in huis om een gezonde maaltijd te maken. Het grootste deel daarvan belandt in de vuilnisbak. Het is zonde om eten weg te gooien, maar het is ook zonde van het geld.

Gezond eten

De zelf saboteur zorgt er voor dat dit gebeurd. Ik weet heel goed dat ik dit zelf doe. Heel de dag kan ik bijvoorbeeld uitkijken naar bloemkool. Eenmaal thuis zie ik de bloemkool liggen en dan heb ik daar geen zin meer in of zo. Ik weet niet zo goed hoe ik dit moet uitleggen. Vervolgens gaat er een knop om en hoor ik een stemmetje zeggen: “Ik haal wel wat of ik maak wel iets anders”. Voor ik het besef eet ik iets wat niet op de planning stond. Het gekke is dat ik het niet besef op het moment dat het gebeurd terwijl ik wel achteraf het grootste deel kan beschrijven hoe het is gegaan. Heb jij zo iets mee gemaakt in jouw afval “strijdt”? indien dit het geval is, hoe ben jij er mee omgegaan? Ik weet eigenlijk wel zeker dat als het eten in de middag en avond beter gaat, mijn gewicht sneller omlaag gaat.

Er zijn ook dagen waarop ik maak wat op de planning staat, maar het niet op eet. Dat stemmetje in mijn hoofd dat vindt dat ik iets anders moet maken of halen is te sterk. Met als gevolg dat ik het eten weg gooi en dan iets ga halen of bestellen. Terwijl ik dit zo opschrijf lijkt het net of ik dagelijks iets van patat, snacks of pizza eet. Dat bleed klopt niet. Ik heb zo’n 3 maanden geleden voor het laatst een keer pizza gegeten. Patat vind ik niet eens lekker en kies ik meestal voor een snack zoals een kaassouffle, frikadel, kroket of hamburger. In de afgelopen maand heb ik één keer een snack gehaald. Als ik iets anders eet dan is het eerder brood of crackers met iets. Het is wel iets waar ik iets mee moet.

Mocht je tips voor mij hebben dan hoor ik het graag!

Tips

Groetjes,

Sandra

Stabiliteit trainen

Welkom!

Vorige week vrijdag had ik in de ochtend weer een training van Mark. Tijdens de training was er niet zo veel aan de hand. Het is zwaar, maar dat zijn de trainingen altijd. In de loop van de dag ging mijn onderrug steeds meer pijn doen. Ik dacht eerst nog aan “gewone” spierpijn.

image

Het was vooral pijn in mijn spieren! In het weekend kon ik niet meer rechtop staan, zitten, liggen, lopen en bukken. Ik had nog even de hoop dat het na het weekend over zou zijn. Helaas was dat niet zo. Ik had paracetamol in genomen, maar het duurde even voor het werkte. Op woensdag merkte ik eindelijk verbetering! De pijn werd iets minder en ik kon weer rechtop staan. Mijn onderrug bleef zeuren.

Door mijn rug problemen heb ik een week niet kunnen sporten en vrijdag was het weer tijd om te trainen met Mark. Hij had de training aangepast en de nadruk lag op stabiliteit. Oftewel veel oefeningen op een fitnessbal.

image

Bij de oefening zoals op bovenstaand plaatje zei Mark de magische zin: “buikspieren aanspannen en met je buik ademhalen”. Hoe doe je dat? In het begin spande ik mijn buikspieren zo aan dat ik haast geen adem kon halen. Dat doe ik niet meer, maar buikspieren aanspannen en met je buik ademen is nog lastig. Het is het één of het ander! Ook dit zal ik een keer leren.

Zaterdag voelde ik mijn rug nog een beetje. De stabiliteits training heeft geholpen. Op het moment van schrijven is de pijn weg. Ik kon net gewoon bukken! Ik ga er vanuit dat ik aankomende week weer 3 keer kan sporten.

Groetjes,
Sandra

Angst

Welkom!

Iedereen is wel ergens bang voor. Ik heb het hier niet over de angst voor aanslagen, maar over angst voor tandartsen, ziekenhuizen enzovoort.

Mijn angst voor de tandarts heb ik ontwikkeld bij mijn vorige tandarts. Hij zal vast goed zijn in zijn vak, maar omgaan met mensen is niet zijn sterkste kant en dat is heel zacht uitgedrukt. Ik heb een andere tandarts gevonden. Een rustige man die alles heel goed uitlegd. Veel belangrijker nog, als ik aan geef dat ik het even lastig heb dan stopt hij direct.

image

Het enige nadeel is dat hij met het bericht kwam dat mijn verstandskies er uit moet en dat ik daarvoor naar de kaakchirurg moet. Toen hij dat zei raakte ik in paniek!!! De tandarts vind ik eng, maar een kaakchirurg zit in het ziekenhuis. Ziekenhuizen en ik gaan niet samen als ik de patiënt ben.

Met tranen in mijn ogen heb ik de kaakchirurg gebeld. Nu heb ik nog geen pijn, maar volgens de tandarts is dat nog een kwestie van tijd. Ik belde met het idee dat ik alleen langs moest komem voor een foto en bespreken hoe het aan te pakken. Toen gaf de assisitente van de kaakchirurg aan dat ik er rekening mee moet houden dat mijn kies gelijk getrokken wordt. Dus mijn paniek sloeg gelijk om naar blinde paniek! Dat is geen fijn gevoel!!! Ik moet nu 3 weken door zien te komen. Gister afspraak gemaakt en heel de nacht heb ik amper geslapen.

De assistente probeerde mij gister al gerust te stellen. Zij gaf aan dat ik niets zou voelen van het trekken. Daar zit mijn angst niet. Mijn angst zit op een rare plek. De verdovingsprikken kan ik ook nog hebben. Dat zijn geen prettige prikken, maar zonder je kies laten trekken is nog erger.

Daarna zetten ze (denk ik) iets in mijn mond om mijn tong opzij te houden en de verstandskies zit achter in de mond. Bij beide word ik al misselijk! Als de tandarts met een spiegeltje kijkt heb ik de neiging om te spugen. En nog maar te zwijgen over die vieze watten die ze in je mond stoppen om je speeksel en bloed op te vangen.

image

Als mijn kies getrokken is dan kan het zijn dat ze het moeten hechten! Hechten!!!! Als ik daar nu te veel aan denk val ik al flauw.
De dag voor het trekken de dag van het trekken gaan zwaar worden voor mij. Nou ja, nu loop ik er al tegen aan te hikken. De kans is aanwezig dat ik straks denk: “heb ik mij daar zo druk over gemaakt?”. Op dit koment acht ik die kan nihil! Als ik er aan denk dan voel ik mijn maag al draaien. Sinds gister krijg ik daardoor amper een hap door mijn keel.

image

Het gekke is dat ik het wel interessant vind als het bij een ander gebeurd, want dan ben ik niet de patiënt. Hopelijk heb ik het een beetje van mij afgeschreven en kom de komende 3 weken rustig door.

Groetjes,
Sandra

Toekomst plannen

Welkom!

Veel mensen hebben vast en zeker plannen voor de toekomst. Zelf denk ik daar de laatste tijd steeds meer over na. Iets wat begon met: “Dat ga ik voor mijzelf doen” begint steeds iets te worden dat ik met anderen wil doen/delen. Zo heb ik de opleiding tot Gewichtsconsulent en Voedingsdeskundige afgerond. Eind 2016 rond ik de opleiding tot Mental Coach af. De kans is groot dat ik daarna nog een opleiding ga doen. Om uiteindelijk een totaal pakket aan te kunnen bieden. Dit is allemaal nog toekomst muziek. Daar kom ik te zijner tijd op terug.

b24e197536ecea71533442693efd2023

Voordat ik klaar ben met de opleidingen om zo een totaal pakket te hebben, ben ik minimaal een jaar verder. In de tussentijd wil ik onderzoeken naar de mogelijkheden om nu al iets te starten. Kleinschalig, want ik werk er nog full time naast en ben ik bezig met mijn eigen traject naar een gezonder leven. In dat laatste zit wellicht iets waar ik op korte termijn iets mee kan. Ik weet dat ik niet de enige ben! Misschien is het mogelijk om een klein groepje op te richten die periodiek afspreekt en dan iets gaat doen. Dat kan zijn een wandeling maken, zwemmen, gezamenlijk een gezonde maaltijd maken, bespreken waar men tegen aanloopt et cetera. Zo kan ik zelf mijn opgedane kennis in de praktijk brengen en ervaring van anderen op doen. Door het gezamenlijk te doen, kan men elkaar steunen op de momenten, dat het even lastig is. Als ik dit zou willen hoe kom ik dan aan de mensen? Willen mensen dit überhaupt wel? Als er een klein groepje is, wat gaan we dan allemaal doen als we periodiek afspreken? Wat versta ik onder periodiek en klein groepje? Zo zijn er nog vele vragen die door mijn hoofd heen gaan. Alle vragen schrijf ik op en ga ik voor mijzelf zoveel mogelijk uitwerken.

1016617dced6cb34f8997cd1cfd08ce7

Mijn belangrijkste toekomst plan is en blijft een gezonder en fitter leven. Ik heb het gevoel dat ik er nu meer klaar voor ben dan voorheen. Gezond eten is nog een struikelblok, maar ook daar heb ik het vertrouwen in dat het goed komt. Geestelijk en lichamelijk ben ik weer aardig in balans. Mijn energie balans moet ik nog in de gaten houden. Als ik terug kijk naar een jaar geleden en nu dan is er een mega verschil. Een jaar geleden wist ik niet eens hoe ik van mijn bed naar de bank moest komen. Mijn energie was op, mijn lichaam werkte heel erg tegen en ik ben zo blij dat het nu een stuk beter gaat! Mede hierdoor begin ik steeds meer over mijn toekomst plannen na te denken. Dat heeft een tijd stil gelegen.

Gelukkig kan ik nu weer vooruit kijken!

Groetjes,

Sandra

De Af-Val-Tag

Welkom!

Na een beetje rondsnuffelen bij diverse blogs, kwam ik de blog tegen van https://jansyluvzu.wordpress.com/. Zij schreef het volgende:

Tags. Je hebt ze in allerlei verschillende thema’s; over bloggen, seizoenen, shoppen en ga zo maar door. Nergens kwam ik er een tegen over afvallen. Aangezien ik midden in mijn strijd tegen de overtollige kilo’s zit leek het me leuk om een Tag te bedenken over afvallen. Een Tag met vragen over je persoonlijke doelen, je grootste frustraties en tips voor anderen. Ben je zelf ook bezig met je eigen ‘strijd’ tegen de kilo’s en durf je deze tag aan? Volgens mij zitten er namelijk veel meer bloggers zoals ik in hetzelfde schuitje en op deze manier zie je dat je er zeker niet alleen voor staat. Ik daag je uit om mijn Tag ook in te vullen en hem met de wijde wereld te delen. Je bepaald zelf hoe “open en bloot” je wilt gaan. Wie weet heb je ook nog iets aan elkaars tips!

Ik vind het een leuk idee en heb de vragen van haar site overgenomen. Hierbij de vragen en mijn antwoorden. En ik moet bekennen de ene vraag beantwoord ik iets makkelijker dan de andere.

Waarom wil je zo graag afvallen?

Al heel mijn leven ben ik te zwaar. Ik weet eigenlijk niet beter. Iedereen weet dat je meer gezondheidsrisico’s op kan lopen als je last hebt van overgewicht. Op dit moment heb ik daar gelukkig nog geen last van. Het heeft geen zin om daarop te wachten en dan pas actie te ondernemen. De kans is groot dat het dan al te laat is.

Ik wil afvallen vanwege gezondheidsredenen, maar vooral voor mijzelf. Om een gezonder en fitter (actiever) leven te kunnen leiden.

afvallen groeten

Wat is je doel of zijn je doelen? Wat is je motivatie?

Mijn doel is een gezonder en fitter leven. Waarbij ik gezonde keuzes kan maken wat betreft eten. Dat is nog al een ding voor mij. Fitter, waarbij het een onderdeel van mijn leven is geworden. Ergens naar toe lopen of fietsen zonder buiten adem aan te komen. Dat gezond eten en bewegen een soort automatisme is geworden. Natuurlijk zullen er momenten zijn dat ik verkeerd eet of te weinig beweeg, maar dat zijn dan uitzonderingen in plaats van regelmaat.

Heb je al eerder een (geslaagde of mislukte) poging gewaagd?

Zo vaak en alle verschillende diëten heb ik wel op de één of andere manier gedaan, met goede en minder goede resultaten. Waarbij “normaal” en gezond eten het beste werkte. Zoals met alles, als je er niet meer op let en weer de verkeerde kant op gaat dan ben je al snel weer terug bij af. Mijn levensstijl aanpassen is makkelijker gezegd dan gedaan. Het er om dat ik de juiste balans weet te vinden.

Hoeveel kilo zou je graag willen afvallen? Wat is je streefgewicht? 

Ik heb geen streefgewicht. Dit klinkt misschien heel raar, maar ik kijk liever naar kledingmaten. Zo had ik maat 56 en schommel ik nu tussen 50 en 52. Mijn doel is om maat 44 te behalen. Welk gewicht daarbij hoort weet ik niet, dat zie ik tegen die tijd vanzelf. Daarna kan ik altijd nog beslissen of ik bijvoorbeeld wil gaan voor kleding maat 40.

water fruit gewichte

Wat doe je om je doel te bereiken?

Tegenwoordig kom ik weer bij een diëtiste. Vooral voor de stok achter de deur en het sparren. Daarbij doe ik gemiddeld drie keer per week aan cardio en kracht (fitnessen). Waarvan één keer per week met een Personal Trainer (PT). Ik hoop straks uit te komen of vier keer per week fitnessen, waarvan één keer met de PT en nog een groepsles. Op dit moment is mijn energie balans nog niet optimaal en drie keer per week is het maximaal haalbare voor mij. Het komt wel goed, maar het duurt nog even. Op de dagen dat ik niet sport wil ik wel iets aan beweging doen, zoals fietsen, wandelen, zwemmen ect.

Het bijhouden van een blog helpt ook enorm! Door open en eerlijk te zijn, hoe moeilijk dat soms ook is, helpt mij wel. Al is het achter af, het beschrijven van een (vr)eetbui kan verhelderen werken.

Wat zijn je grootste valkuilen en verslavingen?

Grootste valkuil is denk ik het maken van verkeerde keuzes. Vooral als je wat later thuis komt en nog moet koken, dan is er een stemmetje dat vind dat ik iets moet halen of laten bezorgen. Terwijl je een gezonde maaltijd kan maken in de tijd dat je kwijt bent om iets te halen of dat je wachten tot het bezorgd is. Verslaving… Suiker (zoet) en vet eten staat bovenaan.

appel weegschaal

Heb je nog tips voor anderen? 

Het belangrijkste is denk ik dat je lief moet zijn voor jezelf. De boog kan niet altijd gespannen staan. Het is niet erg als het een keertje mis gaat, maar pak de draad weer op. Blijf er niet te lang bij stil staan. De kans is groot (in ieder geval is dat bij mij zo) dat je het dan in je hoofd nog groter maakt dan het in werkelijkheid is. Als je een verkeerde maaltijd neemt of een keer niet kan sporten wil dat niet zeggen dat heel de week verpest is! Het belangrijkste is om de draad zo snel mogelijk weer op te pakken. Je zult zien dat de schade dan beperkt blijft.

 

Groetjes,

Sandra

Liebster award

Welkom!

Kleine blogsites moeten elkaar steunen en samen groeien en daarom is er ooit een keer zoiets uitgevonden als de Liebster award, een bloggerstag om de persoon achter een blog beter te leren kennen en kleine (startende) blogs meer bekendheid te geven. Daarom krijg je als genomineerde 11 vragen die je op je blog beantwoordt. Vervolgens geef je de award door aan 5 tot 11 andere bloggers waarvoor je ook weer 11 vragen bedenkt. En zo gaat de Liebster award blogland door.liebsteraward

Angela van Boeken om van te houden heeft mij genomineerd voor de Liebster award.

De regels van de Award zijn heel simpel: 

  1. Geef aan welke blog jou heeft genomineerd en plaats de Award.
  2. Geef antwoord op de 11 vragen die door de blog aan je zijn gesteld.
  3. Noem 11 willekeurige feitjes over jezelf.
  4. Nomineer 5-11 blogs (met minder dan 200 volgers) waarvan jij vindt dat ze deze Award verdienen.
  5. Laat de bloggers weten dat jij ze hebt genomineerd.
  6. Geef de blogs 11 vragen om te beantwoorden.
  7. Hieronder de vragen die Angela mij stelde.

De vragen:

  1. Wanneer ben je begonnen met bloggen en waarom?

Eerst schreef ik korte stukjes (dagboek) op een site over afvallen. Daar kon men elkaar helpen om gemotiveerd te blijven. Deze site is in mijn ogen heel erg achteruit gegaan. Daarbij kwam ook het gevoel iets van mijzelf te willen hebben. Zo ontstond mijn eigen blog.

  1. Waar blog je over en waarom heb je voor dit onderwerp gekozen?

Mijn blog gaat over mijn traject richting een gezonder levensstijl. Met alle goede en slechte momenten. Door mijn verhaal op “papier” te zetten wil ik mijzelf gemotiveerd houden en eerlijk naar mijzelf zijn. Het kan niet altijd goed gaan en slecht momenten horen er bij. Het belangrijkste is om het doel voor ogen te houden en door te blijven gaan. Door het op te schrijven hoop ik sneller te ontdekken waar het mis gaat, zodat ik er iets aan kan doen. Zo heb ik gemerkt dat een (vr)eetbui in mijn hoofd nog groter en erger had gemaakt dan het daadwerkelijk was.

  1. Wat vind je het leukste aan bloggen?

Mijn blog ben ik voornamelijk begonnen voor mijzelf en ik had niet gedacht dat mensen het zouden lezen. Als je merkt dat mensen het lezen en zelfs een reactie achter laten dan geeft dat mij een goed gevoel.

  1. Wat vind je minder leuk aan bloggen?

Er gaat soms meer tijd in zitten dan ik dacht. Het ergste vind ik vast lopen tijdens het schrijven. In gedachte heb ik een blog geschreven, maar er komt geen letter op papier. Of het klinkt heel anders op papier dan in mijn gedachte. Dat kan wel eens voor een kleine irritatie zorgen.

  1. Over welk onderwerp zou je graag willen bloggen, maar mis je de kennis?

Op dit moment zou ik het niet weten. Mijn blog gaat over mijzelf en daar is nog een hoop over te schrijven.

  1. Wat zijn je dromen voor de toekomst wat betreft het bloggen/schrijven?

Goede vraag. Ik heb er nooit over nagedacht. Mijn insteek was en is: “Bloggen zo lang het leuk blijft”. Als ik het niet meer leuk vind, dan wordt schrijven erg lastig en dat wil ik niet.

  1. Heb jij een bucketlist? Zo ja, wat staat er op? Zo nee, waarom niet?

Of ik het echt een bucketlist kan noemen, weet ik niet. Er zijn een paar dingen die ik ooit een keer wil doen namelijk;

  • Boksen: staat al jaren op mijn to-do-list. Het is een kwestie van doen, ik weet het. Toch heb ik het nog steeds niet gedaan.
  • Een keer naar Engeland en Ierland.
  1. Wat kan jou opvrolijken wanneer je een slechte dag hebt?

Met de meest stomme dingen, zoals filmpjes met dieren. Zo zag ik een tijdje terug een filmpje van een kaketoe die kiekeboe zegt. Of een varkentje dat helemaal gelukkig is met een klein zwembadje en een laagje water.

  1. Voor één dag zou ik graag eens…

In de toekomst willen kijken. Hoe ik er bijvoorbeeld over 3 jaar uit zie in mijn gezonder en fitter leven.

  1. Waar ben jij bang voor?

Toch wel voor een hoop dingen: muizen, kippen, spinnen, motten, vlinders, ratten, achtbanen, boten groot of klein maakt niet uit, ziekenhuizen als ik de patiënt ben, tandarts, injectienaalden, op de bovenste trede van een huishoud trapje staan.

  1. Wat zou jij mij willen vragen?

Als jij nu 3 jaar terug in de tijd kan gaan, wat zou jij dan tegen jezelf zeggen?

11 willekeurige feitjes over mijzelf: 

  1. Fitnessen vind ik leuk. Merk zelfs dat ik het mis als ik een keer niet geweest ben.
  2. Ik wil heel graag een hond. Een Labrador of Golden retriever. Zo lang ik full time werk zit een hond er helaas niet in.
  3. Ik heb een mountainbike en steeds als ik hem zie denk ik: “Ik moet echt meer fietsen”. Elke dag zie ik mijn fiets staan en denk ik daaraan. Toch doe ik het niet, stom stom stom!
  4. In 2015 heb ik mijn diploma behaald voor Gewichtsconsulent en Voedingsdeskundige.
  5. Momenteel ben ik bezig met Mental Coach en de verwachting is dat ik hiervoor in september 2016 examen doe.
  6. Leuke en betaalbare schoenen kopen blijft lastig met schoenmaat 44. Al komen er gelukkig steeds meer vrouwenschoenen in grotere maten.
  7. De enige vla die ik lekker vind is Oranje vla. Daarvoor mag je mij zelfs midden in de nacht voor wakker maken.
  8. Ik kijk niet naar The Voice Of Holland, Expeditie Robinson, Wie is de Mol?, Boer zoekt vrouw of Heel Holland bakt.
  9. Als klein meisje wilde ik altijd iets met gevangenissen doen. Geen idee wat ik precies wilde, maar mijn missie is geslaagd.
  10. Ik wilde als heel klein meisje altijd “mijn eigen eten”. Dat waren die potjes met babyvoeding.
  11. Dat ik het soms irritant vind dat mensen tegen mij zeggen: “jij bent lang”. Net of ik dat zelf niet weet en ik kan er niets aan doen dat ik 185 cm lang ben. Tegenwoordig is dat niet meer zo heel lang voor een vrouw. Net als schoenmaat 44!!! Ik voel een irritatie momentje opkomen.

De blogsites die ik nomineer zijn:

  1.  https://90kilominder.blogspot.nl/
  2. https://mydearestmadness.wordpress.com/
  3. https://beweegmetme.wordpress.com/
  4. https://mdwessels.wordpress.com/
  5. http://www.lenalustalles.nl/

De 11 willekeurige vragen zijn:

  1.  Waarom ben je gaan bloggen?
  2. Wat vind je het leukste aan bloggen?
  3. Wat was je eerste gedachte toen je vanmorgen opstond?
  4. Waar ben je dankbaar voor?
  5. Kun je jezelf in 5 woorden omschrijven?
  6. Wat wilde je als kind later worden? En wat ben je uiteindelijk geworden?
  7. Waarvoor kan men je ’s nachts wakker maken?
  8. Waar ben je het meeste trots op?
  9. Wat is jouw ultieme droom?
  10. Wat word je grootste uitdaging in 2016?
  11. Welke blog van jou moeten wij zeker gelezen hebben?

Groetjes,

Sandra

 

Doelen november

Welkom!

Eerder heb ik aangeven dat ik met doelen wil gaan werken. Maximaal 2 doelen per maand.

Mijn 2 doelen voor november zijn:
1: Iedere dag 1,5 liter water drinken.
2: Meer rauwkost/groenten eten.

Hoe ga ik dit doen?
1:Water drinken is altijd lastig geweest voor mij. Ik heb een Dopper waar 500ml water in gaat. De 1,5 liter water ga ik verdelen over de ochtend, middag en avond.
Dit komt neer op 3 keer een Dopper leeg drinken. Waarvan één voor 12.00 uur, één voor 17.00 uur en één voor 22.00 uur.

2: Meer rauwkost/groenten eten ga ik doen door o.a. plakjes tomaat op mijn boterham te doen. Tussendoor plakjes komkommer, cherry tomaatjes of paprika te nemen.

Het enige wat ik nog moet bedenken is hoe ik dit op een makkelijke manier bij ga houden. Zo kan ik na een maand beschrijven of ik mijn doelen heb behaald of niet en waarom niet.

Op mijn keukenkastjes heb ik 2 muurstickers geplakt. Zo word ik er elke dag aan herinnerd. Iets visueel maken helpt mij!
image

Groetjes,
Sandra

Sporten en gezond eten

Welkom!

Sporten:

Vanavond mag ik weer trainen met Mark (Personal trainer). Ik ben benieuwd wat hij nu weer heeft bedacht. De kans is groot dat ik weer spierpijn heb. De laatste keer hadden mijn rugspieren het heel erg zwaar. Net als mijn bovenarmen en schouders. De dag na de training dacht ik nog dat het mee zou vallen. Ik voelde wel wat, maar het was goed te doen. Toen kwam de tweede dag en sloeg de spierpijn helemaal toe. Op de tweede dag ging ik ’s avonds sporten. Het meeste was te doen, tot ik een oefening voor mijn rug deed. Ik kon haast geen kracht zetten. De gewichten verlaagd, zodat ik wel mijn schema af kon maken en de bewegingen had gedaan. Met de hoop dat het mijn spieren wat losser zou maken. Tja, toen kwam de derde dag en alles was nog stijver. Wat ik hoopte ging niet door.

Het gekke is dat ik wel wat moet voelen na een training. Geen spierpijn na een training klopt niet. Vooral niet na een training met Mark. Dat heb ik één keer gehad. Ik heb zelf geprobeerd iets van spierpijn op te zoeken door alles te rekken en te strekken. Niets, noppes, nada! Het voelt net of ik niet gesport hebt. Ik weet dat die gedachte nergens opslaat, maar toch denk ik dat. Ik was blij dat ik spierpijn had na de laatste training. Het hoeft echt niet elke keer zo goed aanwezig te zijn. Ik moet wel iets voelen. Als ik dan naar Bodybuilders kijk dan denk ik alleen maar: “Wat heeft hij/zij een spierpijn gehad”. Die mensen trainen veel en zwaar om de spieren “op te pompen” en dat betekend in mijn ogen heel veel spierpijn. Dat is het andere uiterste. Sporten blijf ik leuk vinden. Voeger was dat wel anders. Vooral gym haat ik, nog steeds als ik er aan terug denk. Nu zijn er nog steeds momenten dat ik mijzelf naar de sportschool moet slepen. Lekker op de bank ploffen na een werkdag is ook heerlijk!

Gezond eten:

Gezond eten blijft een ding. De focus ligt nu op 5 tot 6 eetmomenten per dag. De ochtend gaat goed (ontbijt, tussendoor en lunch), daarna wisselt het nog al. In de middag heb ik niet altijd trek en dan neem ik niets. Alleen als ik ga sporten eet ik bewust een afvallen-zonder-dieet-cirkeltussendoortje. Op de andere dagen schiet dat er vaak bij in. Lunchen is meestal rond 12.00 uur en avondeten doe ik gemiddeld rond 18.30 uur. Het gat is te groot en daardoor gaat het mis. Op een gegeven moment heeft mijn lichaam behoefte aan voedsel. Als ik dan nog niet bezig ben met mijn avondeten dan is er een stemmetje die heel veel zin heeft in van alles en nog wat. Een gezonde maaltijd valt daar niet onder. Dit wil niet zeggen dat het altijd heel slecht is. Soms kies ik bijvoorbeeld voor een boterham met 30+ kaas. Als ik daar plakjes tomaat en/of komkommer op doe dan zou het iets gezonder zijn. Dat doe ik dan weer niet, waardoor ik te weinig groenten binnen krijg. De vicieuze cirkel is weer rond.

Terwijl ik dit zo schrijf vraag ik mijzelf af waarom ik het mijzelf zo moeilijk maak. Ik weet wat gezond eten is en ik kan koken (al is het niet mijn hobby). Toch doe ik groentenfruithet vaker niet dan wel. Als je bij mij in de keuken op het aanrecht kijkt dan zie een schaal staan met tomaten, uien, paprika’s, komkommers, courgette en in een ander schaal ligt fruit. Soms lijkt het meer op versiering van mijn keuken, zoals je een bosbloemen op tafel zet. Het weggooien is zonde dus maak ik van de tomaten, uien en paprika’s een pastasaus. Vaak heb ik dan 2 liter aan saus en dat is te veel voor mij alleen. Gelukkig vindt mijn moeder het ook lekker, zodat ik de helft aan haar geef. Elke dag pastasaus eten zie ik niet zitten.

Elke dag een gezonde avondmaaltijd is haalbaar. Toch doe ik het vaker niet dan wel. Ik heb ook geprobeerd om een warme maaltijd als lunch te nemen. Een soepje gaat wel. Een warme maaltijd valt te zwaar op mijn maag. Ik zoek verder naar wat praktisch en haalbaar is voor mij. Dit gaat met kleine stapjes.

Groetjes,

Sandra

Wandelen

Welkom!

Soms, heel soms heb ik de behoefde om te gaan wandelen. Zo ook afgelopen zondag. Als ik dat gevoel krijg dan moet ik er gelijk gebruik van maken.

Het is niet zo dat ik wandelen haat, vind er gewoon geen zak aan. Terwijl ik genoeg mensen om mij hoor zeggen dat ze het heerlijk vinden om een wandeling te maken. Ze krijgen bijvoorbeeld meer rust in hun hoofd. Bij mij komen er juist vele gedachten vrij. Zo ziet er een gesprek in mijn hoofd uit als ik ga wandelen:

Waar ben je aan begonnen?

Wat doe je jezelf aan?

Lopen, waarom zou je? Fietsen is veel leuker!

Wandelen is niets meer dan een rondje lopen. Wat is daar het nut van?

Wat een gebouwen staan hier.

Ja hoor, daar heb je weer van die hang jongeren en ouderen.

Wat leuk, een groepje eenden die gezellig bij elkaar liggen op een grasveldje. Zijn dit dan hang eenden?

Langs speeltoestellen, waarom ben ik deze route gaan lopen? Had beter een andere straat kunnen pakken. Gillende kinderen om mij heen, daar heb ik nu geen zin in.

Krijg nou wat, ik ben al bij de ingang van het bos.

Het is toch wel mooi als die herfst kleuren. Misschien was dit toch niet zo’n slecht idee.

Ja hoor, bijna omver gelopen door een hond die achter een bal aan rent. Dat kan ik hebben, het is een hond en die zijn leuk.

Ik kies voor dit pad, want dan loop ik langs het water. Langs water lopen geeft rust en voelt prettig.

Waarom hebben meerdere mensen dit bedacht? Het is heel druk op het pad.

Oja, ga gewoon zo maar even stil staan midden op het pad om een foto te maken. Zit bijna op zijn rug.

Het is toch ook helemaal niet logisch om op een rustig plekje te gaan staan als je ook in de weg kan staan. Ik haat dit, net zoals (rommel)markten of braderie. Mensen kunnen niet meer normaal lopen.

Ik wil naar huis! Tja, daarvoor moet ik toch nog even door lopen. Ik ben halverwege het eerste deel van het bos. Het andere deel ga ik niet in. Aan het einde van het pad ga ik via de rechterzijde terug. Zie ik nog een klein stukje bos van de andere kant.

Waarom staan daar allemaal mensen naar het water te kijken? Ow een zwaan, daar maak ik een foto van. Eigenlijk best een leuke foto geworden.

Bos (2)

Whoehoe, het einde van het pad is in zicht.

Zo, via het rechter pad weer terug.

Wat, ik ben al ruim 20 min aan het lopen. Dus ik moet ook nog ruim 20 min terug lopen naar huis. Waar ben ik toch aan begonnen? Aan een wandeling ja, dit schijnt leuk te zijn en maakt mijn hoofd leeg.

Leeg? Volgens mij praat ik nu meer met mezelf dan ooit! Het is nog nooit zo druk geweest in mijn hoofd. Ook heb ik muziek opstaan, maar zo tegen mezelf te praten hoor ik de muziek amper.

Het is best mooi hier! Zo met het uitzicht op het water en de blaadjes aan de bomen die verkleuren. Herfst is mooi!

Tijd voor een foto. Niet te lang stil staan, want ik wil naar huis. Heb geen zin meer om te lopen.

Bos (1)

Eindelijk komt de uitgang van het bos in zicht. Ik ben er bijna!

Wat is het hier druk. Nog meer mensen die met de kinderen het bos in gaan. Gelukkig ben ik er bijna uit.

Het bos overleeft, ik sta op de brug. Ow, wacht nu moet ik zo’n 7 minuten naar huis lopen. Lijkt in eens heel ver weg.

Wat duren die laatste paar minuten lang! Ik ben bijna thuis, nog even door lopen.

Yes, ik loop in de straat en mijn huis komt steeds dichterbij.

Ik heb het gered! Eindelijk thuis, schoenen uit en niet meer wandelen.

Achteraf gezien wat het wandelen toch wel lekker. Het gevoel hebben dat ik iets aan beweging heb gedaan en dat op zondag wat normaal mijn luie dag is. Toch wel een beetje trots op mezelf.

Groetjes,

Sandra

Update

Welkom!

In mijn vorige blog had ik een (vr)eetbui beschreven en het plaatsen vond ik best lastig. Je geeft toch een stukje van jezelf bloot dat je liever niet laat zien. Daarbij besef ik ook dat er meerdere mensen zijn die het herkennen. Zelf ben ik heel erg blij dat ik deze (vr)eetbuien niet zo vaak meer heb. Zo af en toe komt er eentje om de hoek kijken. Er zit zeker vooruitgang in en dat is heel belangrijk. Het laatste stuk zal ik zeker overwinnen!

88e7d617b581065933cf54f751847861

Diëtiste:

Gisterochtend mocht ik weer naar Judith (diëtiste). Ik ben nog steeds heel erg blij met haar. Het is fijn om af en toe met iemand te kunnen praten. Zij had mijn vorige blog gelezen en zij blijft altijd positief. Die (vr)eetbui blijft bij mij hangen, terwijl de rest wel goed ging. Ik ben zelfs 1,3 kilo afgevallen en daar ben ik heel erg blij mee! Het lijntje gaat eindelijk weer dalen. Ik merk dat ik weer beter in mijn vel zit na alle lichamelijke en geestelijke kwalen. Dat maakt dat alles iets gemakkelijker gaat. Hoe dan ook, afvallen zal altijd met vallen en opstaan gaan. Het belangrijkste is om zo snel mogelijk de draad weer op te pakken als het even tegen zit. Ook als het op dat moment voelt dat heel de wereld vergaat. Aan elke (vr)eetbui komt een eind. De ene keer zal dat sneller zijn dan een andere keer.

6f5611e3a4fce59950313986360afffd

Personal trainer:

Gistermiddag mocht ik weer trainen met Mark. Na de vorige training had ik geen spierpijn. Terwijl ik altijd wel iets voelde. De ene keer erger dan de andere keer, maar nu voelde ik niets! En dat is heel raar. Dit gaf ik aan Mark door. Ik kan zeggen dat het niet altijd slim is om aan een personal trainer door te geven dat je geen spierpijn had. Gisteravond begon ik al spierpijn in mijn kont te voelen en sinds vanmorgen voel ik heel mijn lichaam! Vooral mijn Schouders, bovenarmen, gehele rug en schuine buikspieren hebben het nu zwaar, heel zwaar. Meestal is het de 2e dag net iets erger. Ik ben bang dat ik het morgen helemaal zwaar ga krijgen. Spierpijn is lekker om te hebben, tot op zekere hoogte. Het moet niet zo zijn dat je niets meer kan.

Groetjes,

Sandra