Brief aan jezelf schrijven

Welkom!

Een brief aan jezelf schrijven. Het klinkt zo makkelijk, maar dat is het niet. Vooral als je besluit om de brief als blog op internet te plaatsen. Hier is mijn brief aan mezelf.

Lieve Sandra,

Een mens kan een hoop mee maken, daar ben jij er een van. Al van jongs af aan zit het in je om te vechten en door te gaan. Daarin zit de valkuil om niet even de tijd te nemen om bij te tanken of iets goed af te sluiten. Al denk je zelf wel dat het afgesloten is.

Doordat je gewent bent om altijd door te gaan, ben je dingen gaan weg eten. Op het moment van eten voelt het goed. Het geeft een gevoel van “troost”. Even nergens aan denken, met als gevolg dat je het daarna nog een keer doet, misschien zelfs met meer eten. Het voelde de vorige keer goed. Is dat zo? Het slechte gevoel is even weg, maar komt daarna net zo hard terug. Ook reageert je lichaam op het slechte eten. Soms krijg je een gevoel van misselijkheid of propvol zitten en je komt er van aan.

Je weet heel goed wat je moet doen om gezonder te leven: door beter voor jezelf te zorgen op alle vlakken. Neem tijd voor jezelf! Alles wat je voelt is goed. Ook al wil je het op dat moment misschien niet voelen, maar laat het er zijn. Het is er voor een reden.

Neem de tijd om te koken. Je weet dat je een gezonde maaltijd lekker vind. Begin met simpele gerechten en maak het bijvoorbeeld voor 2 dagen, zo hoef je niet iedere dag te koken.

Blijf sporten! Je hebt vaker gezegd dat het je een goed gevoel geeft. Blijf aan dat gevoel denken en ga knallen in de sportschool. Ga gewoon boksen. Je wil het al zo lang, wat is het probleem? Het ergste wat kan gebeuren is dat je het nog leuker vindt dan je nu denkt.

Gebruik de vechtersdrang om door te zetten in gezond eten en sporten. Het heeft je door de slechte tijden geholpen en nu gaat het je door de goede tijden helpen!

Ik ben trots op je en je kan het!

Heel veel liefs van jezelf!

Groetjes,

Sandra

Deze blog heb ik op 12 mei 2015 geschreven

Vermoeidheid

Welkom!

Iedereen herkent de symptomen van vermoeidheid wel. Vooral na de winter heb je behoefde aan zon en energie. Maar wat doe je als je zo vermoeid bent dat alles energie kost? In die fase ben ik beland.

Een tijd lang kon ik 4 keer per week anderhalf uur per keer sporten. Dat ging mij gemakkelijk af en soms maakte ik er zelf 5 keer per week van. Na een tijdje heb ik dit, op aanraden van de trainers, terug gebracht naar 3 keer per week. De laatste tijd zijn er dagen bij dat ik niet weet hoe ik van mijn bed naar de bank moet lopen. En nee, ik woon niet in een villa of kasteel maar in een kleine portiek woning. Gelukkig woon ik op de begane grond. Stel dat ik op de 4e etage zou wonen en met de trap moet, dan zat ik helemaal aan huis gekluisterd.

Mijn vermoeidheid wordt de laatste tijd erger in plaats van minder. Het is soms zo erg, dat ik sterretjes en vlekjes voor mijn ogen zie en licht in mijn hoofd wordt. Het enige wat ik dan kan doen is snel naar huis gaan en mijn bed in duiken. Aangezien het erger wordt heb ik verschillende bloedonderzoeken via de huisarts gehad waar niets uit kwam. Uiteindelijk heeft de huisarts besloten om mij door te verwijzen naar een internist.

Al snel komt men met het label: overgewicht = te weinig bewegen = vermoeidheid. Helaas ging dat voor mij niet op. Er zijn veel mensen met overgewicht die voldoende bewegen en die een betere conditie hebben dan iemand zonder overgewicht. Het uiterlijk van iemand zegt niet veel over de conditie van iemand. Het ging juist super toen ik 3 tot 4 keer per week kon sporten. Nu lukt dat niet en dat is heel frustrerend. Mijn hoofd zegt dat ik alles kan, alleen denkt mijn lichaam er heel anders over. De internist wilde mijn bloed laten testen op vitamines en mineralen die de huisarts nog niet had onderzocht. Het is afwachten of daar iets uit komt. Ook loop ik bij een osteopaat in de hoop dat zij mij kan helpen.

Hopelijk kan ik binnenkort weer naar de sportschool en de personal trainingen oppakken. Ik mis het. Gister ben ik naar de sportschool geweest en vandaag kwam de man met de hamer langs. Op de sportschool heb ik een half uurtje bewogen, ik durf het geen sporten te noemen. Het is op dit moment een aanslag op mijn lichaam. Ik doe wat ik kan en uiteindelijk gaat het mij lukken om weer 3 tot 4 keer per week te sporten.

Groetjes,

Sandra

Deze blog heb ik geschreven op 3 mei 2015