Tag: afvallen

Soms ben ik het sporten zat

Welkom!

Soms heb je van die momenten dat je het even niet ziet zitten. Waardoor je in een dip terecht komt. Die dips horen er bij. Vaak zijn duren ze bij mij één dag tot een week. Deze huidige dip duurt al zeker twee maanden.

Het sporten ben ik zat. Ook al zitten er leuke en goede momenten tussen. Ik zit niet in een goed ritme. Mijn sportritme oppakken wil niet lukken. Terwijl ik dit schrijf weet ik dat ik drie van de vier keer week sport. Dus wat is dan het probleem? Het voelt niet goed. Alles voelt heel erg als moeten. Er zijn momenten waarbij ik denk: “Ze zoeken het maar uit. Ik kap ermee”. Ik heb geen idee wie ‘ze’ zijn, want de enige die ik er mee heb dat ben ik zelf.
Terwijl ik het sporten zat ben heb ik tegelijkertijd een stemmetje in mijn hoofd dat schreeuwt dat ik door moet gaan. Dat stemmetje hoor ik het grootste deel van mijn leven. Doorzetten, doorgaan of de draad gewoon weer oppakken… Ik weet niet beter. Ook dat is best vermoeiend. Er zijn mensen die zeggen dat je het vandaag los moet laten en morgen begin je gewoon opnieuw. Tja, volgens mij is dat nog steeds doorzetten. Het is maar hoe je er naar kijkt.

In de kleedkamer op de sportschool vertelde een vrouw tegen mij dat zij door mij doorzet. Toen voelde ik mij een soort van schuldig. Het enige waar ik aan kon denken was: “Ik kap er mee”. Zij had dat niet door. Weinig mensen hebben het volgens mij door dat ik het sporten even zat ben. Toen die vrouw het tegen mij zei zat ik op het diepste punt van mijn dip. Ik heb daarna alsnog een uur gesport. Vraag mij niet hoe. Ik moest mijzelf dwingen om het schema af te gaan.
Hetzelfde heb ik ook met eten. De paprika, komkommer, wortels, sla enzovoorts komen ook aardig mijn neus uitzetten. Ik weet dat ik er weer doorheen kom. Het zou fijn zijn als het niet al te lang meer duurt. Het stemmetje van doorzetten gaat het ook nu weer winnen.

Liefs,
Sandra

Please follow and like us:

Koolhydraatarm eten

Welkom!

Het is al weer een tijdje geleden dat ik een blog heb geschreven. Ik heb punten opgeschreven waar ik over wil bloggen. Alleen heb ik momenten gehad dat ik niet verder kwam dan één zin. Naar een beeldscherm staren werkt ook niet bevorderlijk. Uiteindelijk komt er weer wat uit mijn handen.

De afgelopen weken heb ik bloedonderzoeken gehad. Ik merkte dat ik de laatste tijd sneller moe was. Daar kwam uit dat mijn vitamine D aan de lage kant is. Daar slik ik nu een hoge dosis voor om aan te vullen. Dat is niet zo spannend. Wat ik wel spannender vind is dat mijn suikerwaardes aan het schommelen zijn. Ze schommelen niet de goede kant op. Over ongeveer drie maanden mag ik weer bloed laten prikken. De laatste keer ging het bloedprikken niet geheel vlekkeloos. Ik weet niet wat ze deed, maar het deed pijn en ze zat niet in een bloedvat. Met als gevolg dat ik een plek had die paars, geel en groen kleurde.
De komende tijd wil ik mijn suikerwaardes lager krijgen of in ieder geval stabiel houden. Dat houdt in dat ik voorlopig koolhydraatarm ga eten. Dat klinkt makkelijker dan gezegd. Oke, qua boodschappen halen is het best wel makkelijk. Wat het meeste voorkomt zijn eieren, kwark, kip, groenten, zuur fruit en noten. Mijn ontbijt zal vooral bestaan uit kwark. Aangezien ik eieren ’s ochtends echt niet weg krijg. Bij de lunch of later op de dag zijn eieren gelukkig geen probleem. Er zijn veel websites met koolhydraatarme recepten. Vooral Pinterest is erg handig! Brood is vooral handig om mee te nemen en pasta is erg lekker. Ik weet waar ik het voor doe. Voorlopig even geen brood, rijst, pasta ect. Met een beetje geluk ben ik er straks helemaal aan gewent.

Met een collega ga ik één keer per week (zoals ik dat noem) ‘nasi’ halen. Bij koolhydraatarm staat rijst niet op het lijstje. Dus dat zit er even niet in. Het wordt weer salades eten als lunch. Straks nog even ideeën opdoen voor salades.

Liefs,
Sandra

Please follow and like us:

Personal Training

Welkom!

Dit word mijn eerste blog van 2018. Er was vaak iets waardoor bloggen er bij in schoot. Er is gelukkig weer meer rust en ruimte en daardoor heb ik meer tijd voor het bloggen.

De sportschool is verbouwd en het ziet er heel mooi uit. Er is een stuk bijgekomen en meer ruimte is erg fijn! Ook zijn er nieuwe dingen bijgekomen waardoor er nog meer trainingsmogelijkheden zijn. Vorige week was het weer tijd voor mijn eerste Personal Training van 2018. Er werd gelijk gebruik gemaakt van de nieuwe sportmogelijkheden. Als mijn trainer zegt dat hij iets leuks heeft bedacht voor mij, dan denk ik alleen maar aan spierpijn en HELP. Zijn definitie van ‘leuk’ en de mijne liggen niet altijd op één lijn. Nou ja, tijdens de training niet. Als ik eenmaal klaar ben met de training dan vind ik het  toch wel leuk. Ook al wil ik dat niet altijd toegeven!

Er zijn er twee nieuwe oefeningen. De ene oefening is met een core bag en de ander met een bal. Vooral de oefening met de bal vind ik een lompe oefening. Ik vind de oefening lomp, omdat de bal niet stuitert. Oke, ik weet dat het geen basketbal is, maar toch! Ik moest een bal van 10 kilo boven mijn hoofd houden en hard op de grond gooien. De bal valt als een zandzak op de grond. Vervolgens moet je de bal weer oppakken en je gooit hem weer op de grond…
  
De andere oefening was met een zak van 5 kilo. Die moest ik van mijn linker schouder omhoog duwen over mijn hoofd naar mijn rechter schouder. En dan weer terug. Dat is heel erg zwaar! Tijdens de oefeningen vraag ik mezelf regelmatig af waar ik mee bezig ben. Dan komt de verzuring in mijn spieren. Als dat gebeurd dan moet ik lachen. Op werk vertelde ik aan mijn collega’s dat ik regelmatig moet lachen als mijn spieren verzuren. Zij keken mij nogal vreemd aan. Ondertussen zouden zij wel moeten weten dat ik soms een beetje vreemd ben. Op de één of andere manier maakt de verzuring in mijn spieren mij blij. Zelfs de spierpijn die ik het weekend in mijn armen, schouders en rug had was weer fijn. Al was de spierpijn op zaterdag iets te. Mijn armen bewegen lag nogal gevoelig!

Op naar de volgende trainingen!

Liefs,
Sandra

Please follow and like us:

Mindful Trainen

Welkom!

Zaterdag 2 november ben ik begonnen met een training van mindfulness bij Mindful Trainen. Het is een online training van 6 weken. Waarbij er wekelijks contact is met Danny. Elke week wordt er via de e-mail de oefeningen en informatie naar je toegestuurd. Er zit een digitaal werkboek bij die je kunt invullen. Deze kun je ook uitprinten. Het is fijn dat alles digitaal kan, maar ik vind het erg prettig om pen en papier te gebruiken. Middels een filmpje legt Danny de opdrachten van de week verder toe. Het fijne aan deze training is dat het gelijk toepasbaar is.

www.mindfultrainen.nl

Elke vrijdag krijg ik de informatie voor de volgende week. Op de vrijdagen heb ik contact met Danny. Als het nodig is dan kan ik haar tussentijds vragen stellen. Mijn eerste week zit er op. De opdrachten zijn goed uit te voeren. Het was en is voor mij even wennen om er bewust aan te werken. De eerste week staat in het teken om jouw eigen automatische piloot te herkennen. En we doen veel op de automatische piloot. Dat wil niet zeggen dat het slecht is. Ik moet er niet aan denken dat ik tijdens het autorijden alle handelingen continu bewust moet doen (remmen, schakelen ect.) en ook nog op het verkeer letten.

De oefeningen
De eerste oefening gaat over in contact komen met je lichaam. Hiervoor heeft Danny een geluidsbestand gemaakt die je hierbij helpt. Ik vind het erg fijn om dit na een werkdag te doen. Je gaat liggen of zitten en gaat weer leren ervaren wat je lichaam voelt. Dit zijn simpele en kleine dingen. Denk aan kou, warmte, jeuk, de ondergrond ect. Het mooiste van mindfulness is dat er geen goed of fout is. Wat je voelt en ervaart mag er zo zijn.

De tweede oefening is een activiteit bewust doen. Ik heb gekozen voor douchen. Ik heb gemerkt dat mijn gedachten tijdens het douchen heel snel alle kanten op vliegen. Hierdoor zijn mijn gedachte niet bij het douchen. Hierdoor merk je niet dat het water over je lichaam stroomt of de geur van de zeep. Iedere keer dat ik merkte dat mijn gedachte afdwaalde haalde ik die terug naar het douchen.


De derde opdracht heeft met bewust eten en drinken te maken. Dat is mij voor nog wel een dingetje. Ik ben van snel en makkelijk te maken eten. Dat leg ik op een bord en dat gaat snel naar binnen. Meestal zit ik dan ook nog op de bank en de tv aan. Dus het totaal tegenovergestelde van mindfulness. Voor mij werd de oefening vooral eten aan tafel. Ik moet bekennen, het eet een stuk makkelijker dan op de bank. Door muziek aan te zetten en geen tv (anders is het helemaal zo stil) eet ik gelijk al rustiger. Dit ga ik op deze manier doorzetten.

Ik ben heel erg nieuwsgierig naar de komende weken.

Groetjes,
Sandra

Please follow and like us:

Sport dip

Welkom!

Dit is de tweede week dat ik in een sport dip zit. Vorige week wel een keer naar de sportschool geweest. Dat hield ik 45 minuten vol. Op dat moment was dat heel veel.

Ik merkte eerder dat ik het sporten een beetje zat begon te worden. Waar dat aan lag? Geen idee. Het is volgens mij meer een geestelijk gevecht dan lichamelijk. Terwijl mijn lichaam ook behoefte heeft aan rust. Ik ben waarschijnlijk gewoon toe aan vakantie. Ik heb nog twee weken te gaan. Dit komt voor mij neer op 8 werkdagen. Dus bijna vakantie! In mijn vakantie vind ik het juist heerlijk om te sporten. Ik kan gaan en staan wanneer ik wil.
Een sport dip hoort er helaas bij. Het komt gewoon niet uit. Gewoon gaan met die banaan. Dat lukte de afgelopen twee weken amper. Ik weet dat ik mij beter voel als ik ben gaan sporten. Iets in mij zei: “Zoek het lekker uit. Ik ben er klaar mee”. Ik was er echt klaar mee. Het sporten hoefde van mij echt niet meer. Ik wilde met alles stoppen. Het zwemmen, outdoor training, personal trainingen en zelf fitnessen. Het maakt niets meer uit. Niets doen en lui zijn leek mij heerlijk. Na werk naar huis gaan en niet sporten. Niets doen, ontspannen en mijn hoofd leeg maken. Maar ja, sporten helpt bij het ontspannen en mijn hoofd leeg maken. Hoe moeilijk kun je het jezelf soms maken!

Ik hoop snel door deze sport dip heen te komen. Het stemmetje dat zegt dat ik moet gaan sporten komt af en toe weer om de hoek kijken. Hopelijk wordt dat stemmetje steeds sterker. Ergens diep van binnen mis ik het sporten. Vanavond leg ik mijn sport spullen klaar voor morgen. Maandag is het weer een nieuwe week met nieuwe kansen.

Groetjes,
Sandra

Please follow and like us:

Sportief weekje

Welkom!

Vorige week eindelijk weer eens de fiets gepakt. Het werd een rondje Den Haag – Wassenaar – Den Haag. Eerst een half uur fietsen en even een tussenstop gemaakt. Daarna weer een half uur terug. Het was lekker weer en goed te doen. De zadelpijn was lichtelijk aanwezig. Met twee dagen was het gelukkig weer weg. Het is een fijn stuk om te fietsen en buiten zijn is heerlijk. Vooral nu het steeds beter weer wordt. Het is een fijne afwisseling met zwemmen of wandelen op de zondag.

Maandag was het tijd om zelf te training in de sportschool. Als er iemand bij je staat dan ga je verder. Dat is het voordeel van de personal trainingen op de vrijdag. Ik doe regelmatig dingen waarbij ik me afvraag hoe ik dat ga doen. Ik weet ook dat hij mij geen dingen laat doen die ik echt niet aan kan. Als je zelf gaat trainen dan is de verleiding groot om toch net iets eerder te stoppen. Op het moment dat je je spieren voelt verzuren. Al zou ik dan best nog wel één of twee herhalingen kunnen doen. Als ik zelf train dan heb ik niet de behoefte om dat aan iemand te bewijzen.

theakwardyeti.com

Dinsdag was de outdoor training. Normaal is die op de woensdag. Ik merkte wel dat drie dagen na elkaar sporten wel veel was voor mijn lichaam. Ik miste een rustdag. Gelukkig mocht ik woensdag en donderdag lekker rustig aan doen. De outdoor training was weer leuk. Krachttraining blijf ik leuker vinden dan cardio. Dat merk ik tijdens de outdoor training heel goed. Bij kracht heb ik het gevoel dat ik iets doe. Bij cardio vraag ik mezelf voornamelijk af wat ik aan het doen ben en waarom ik dit mezelf aan doe. Dit heb ik ook bij de personal trainingen. Als het er op zit dan ben ik weer blij, trots dat het gelukt is en kijk ik weer uit naar volgende week.
 Vrijdag tijdens de personal training werd ik misselijk en een beetje draaierig. Het zakte gelukkig heel snel en kon ik verder met de oefening. Het hoort er af en toe bij. Niet te vaak. Eén keer per jaar is meer dan genoeg. Zondag ga ik zwemmen, fietsen of wandelen. Dat laat ik van het weer afhangen.

Groetjes,
Sandra

Please follow and like us:

Zondag is zwemmen

Welkom!

Soms heb je een dag of dagen waarop je motivatie om iets te doen ver te zoeken is. Vandaag heb ik zo’n dag. Afgelopen nacht werd ik heel vaak wakker. Toen het eenmaal tijd was om op te staan was ik moe. Daardoor totaal geen zin om te gaan zwemmen. Zondag is zwemmen. Daardoor moest ik wel. Zin of geen zin.
 Dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Het liefst had ik een luie, zeer luie dag. Uiteindelijk toch mijn spullen gepakt en naar het zwembad gegaan. Zwembad Overbosch is op 5 minuten lopen van mijn huis. Ik ben er zo. Het er naar toe gaan was niet eens het probleem. Het omkleden en daadwerkelijk gaan zwemmen was een ding.

Douchen en hup het water in! Het was drukker dan vorige week. Dat maakt het zwemmen er niet leuker op. Het zou fijn zijn als iedereen in z’n eigen baan bleef zwemmen. Vandaag bleek dat meerdere mensen daar moeite mee hadden. Voor ik naar het zwembad ging had ik voor mijzelf besloten dat ik 30 minuten zou gaan zwemmen. Die 30 minuten zijn te overzien. Met 30 minuten verbrand ik zo’n 1.000 kcal. Het enige ‘voordeel’ van te zwaar is dat je meer calorieën verbrandt.

TomTomSports

Na 4 banen moest ik mijzelf moed in praten om door te gaan. Ik had zo geen zin. Ik was liever lui dan moe. Ik ben op dit moment nog steeds liever lui dan moe. Tijdens het zwemmen begon ik mij te ergeren aan anderen die aan het zwemmen waren. Geen specifieke reden, alleen maar dat ze in de weg zaten. Het is voor sommige mensen een opgave op van muur naar muur in één rechte lijn te zwemmen. Het ergeren aan anderen heeft wel geholpen. Daardoor ging het zwemmen makkelijker. Ik dacht niet meer aan het aantal banen of hoe lang ik al bezig was. Ik had het druk met ergeren. Als het werkt dan moet je daar gebruik van maken.
Na een tijdje had ik genoeg van het zwemmen. Ik keek op mijn activity tracker en ik zag dat ik 40 banen had gezwommen en ik was 45 minuten bezig. Een mooi moment om te stoppen met zwemmen. Had ik meer kunnen zwemmen? Dat weet ik wel zeker. Lichamelijk had ik zeker een uur kunnen zwemmen. Waarschijnlijk zelfs meer dan een uur. Mentaal was het klaar. Ik ging voor 30 minuten en het waren 45 minuten geworden. Een heel goed excuus om te stoppen met zwemmen. Op weg naar huis ben ik blij dat ik heb gezwommen en ook trots dat ik het 45 minuten heb volgehouden.

Groetjes,
Sandra

Please follow and like us:

Sportschema

Welkom!

In mijn weekje vrij had ik genoeg tijd en energie om te sporten. Ik merk dat mijn energie na een werkdag lager is. Tegelijkertijd besef ik ook dat sporten energie geeft. Het zorgt ervoor dat ik mijn hoofd leeg kan maken. Dus vooral voordelen. Maar na een werkdag is het soms moeilijk om te gaan. Ik ben dan moe, hoofd zit vol en ik wil het liefste niets meer doen. Dat is niet goed.

Sportschema:
Sporten in een vast schema werkte voor mij en hopelijk werkt het weer. In mijn agenda zet ik vast wanneer ik wat ga doen. Door het in mijn agenda te zetten wordt het: ‘Afspraak is afspraak’ en ‘belofte maakt schuld’. Mijn schema gaat er als volgt uitzien.
Maandag = Fitness
Dinsdag = Rustdag
Woensdag = Zwemmen
Donderdag = Rustdag
Vrijdag = Personal Training
Zaterdag = Rustdag
Zondag = Zwemmen
Als ik er naar kijk vraag ik mezelf af hoe ik dit vol ga houden. Dat slaat nergens op, want het grootste deel (3x per week sporten) doe ik al. Als ik er zo naar kijk dan lijkt het heel veel.

Vrijdag 24 februari was het tijd voor de Personal Training. Sinds kort is het ‘slaan met de touwen’ (battle ropes) een vast onderdeel. De touwen vind ik het leukste om te doen. Waar ik het meeste tegenop zie zijn de squats in het squat rek. Geen idee of het echt zo heet. Het enig wat ik weet is dat het niets vind. Ik krijg altijd een benauwd gevoel in dat ding. Door een trucje van de trainer heb ik er minder last van. Dit wil niet zeggen dat ik het leuk vind om te doen. Ik vind er nog steeds geen zak aan. Alles went…

Instagram
Via Instagram heb ik een paar actieve volgers. Ik volg hen ook. Het is heel leuk om te merken dat je met sommige een soort band opbouwt. Hierdoor helpen we elkaar. Zo is er Anja_ismakingprogress. Zij is recent begonnen met sporten. Dat is heel knap voor iemand die heel erg tegen sporten op ziet. Zij heeft mij in het weekend geholpen met wandelen. Ik had totaal geen zin, maar door haar motiverende woorden ben ik wel gaan wandelen.

Gezonde_levenstijl reageerde bij mij dat ik vandaag zeker 50 baantjes kon zwemmen. Toen ik dat las dacht ik alleen maar: “Zij is gek, dat kan ik nooit!”. Het bleef in mijn hoofd zitten. Vandaag in het zwembad was ik er nog niet van overtuigd dat ik het vol zou houden. Na zo’n 30 minuten heb ik het wel gezien met zwemmen. Ik zat toen rond de 28 banen. Haar berichtje bleef in mijn hoofd rondspoken. Hoe het gelukt is weet ik niet, maar ik heb vandaag 50 baantjes gezwommen. Oke, daarna was ik gesloopt. De 5 minuten naar huis lopen leek een eeuwigheid te duren. Het is gelukt om 50 banen te zwemmen in iets minder dan een uur. Volgende keer ga ik weer voor de 30 minuten zwemmen J.

Groetjes,
Sandra

Please follow and like us:

Sporten en wandelen

Welkom

Na een tijd ziek te zijn geweest gaat het nu eindelijk echt de goede kant op. De middenoorontsteking was erg hardnekkig. Vooral de duizeligheid die daarbij kwam kijken was niet fijn. Het hoort er allemaal bij volgens de huisarts. Het enige wat ik kon doen was de neusspray die ik eerder had gekregen blijven gebruiken. Verder hopen dat het snel overgaat. Sinds december ben ik al aan het kwakkelen en het is nu februari.

Sporten:
Vorige week het sporten wéér opgepakt. Het is weer wennen. Vrijdag was het tijd voor een personal training. Ik weet nog heel goed dat het op vrijdag 30 december heel slecht ging. Ik werd wakker met spierpijn. Ik had de hoop dat het weg zou gaan als ik in beweging kwam. Helaas, het werd erger. Het trainen was zwaar, heel zwaar. Daarna werd ik weer ziek. Afgelopen vrijdag ging het gelukkig goed. Eindelijk kon ik met de touwen (battle ropes) aan de slag. Eén van de weinige oefeningen die ik leuk vind. Vraag me niet waarom. Mijn tong hangt op mijn hielen en mijn armen hebben het zwaar. En toch vind ik het een fijne oefening. De minst fijne oefening vind ik de crosstrainer aan het einde. Al ging het vrijdag goed.
battle ropes
Wandelen:
Tja wandelen. Nog steeds niet mijn hobby. Door mijn oor mag ik nog niet zwemmen. Hopelijk krijg ik volgende week groenlicht voor het zwemmen. Dus vandaag wandelen door het Haagse Bos. Niet dat ik wilde, maar belofte maakt schuld. Eén tip als je ooit gaat trainen met een personal trainer: “beloof hem/haar niets”. Ik weet dat hij het goed bedoeld en dat ik gewoon moet gaan. Het is zelf zo dat vanmorgen de zin: “Zondag wandelen” door mijn hoofd ging. Het moet niet gekker worden. Als ik thuis aankom dan ben ik blij dat ik dat rondje heb gelopen.
Bij thuiskomst gaf mijn activity tracker aan dat ik mijn stappen doel voor vandaag had behaald. Erg fijn om die aan het begin van de middag te behalen. Dan mag ik de rest van de dag rustig aan doen :-).

Mijn rondje door het Haagse Bos:
haagse-bos-1 haagse-bos-2 haagse-bos-3

Groetjes,
Sandra

Please follow and like us:

Nieuw jaar

Welkom!

Er is weer een jaar voorbij! 2016 onthoud ik vooral als het jaar waarin ik ziek was. Ik heb elke bacterie en virus dat er was gehad. Ik ben in jaren niet zo vaak ziek geweest met de griep. Hopelijk betekent dit dat ik er voor de komende jaren weer vanaf ben.
Oud & nieuw was daardoor voor mij niet heel erg gezellig. Zaterdag lag ik om 20.00 uur op bed en zondag werd ik om 7.00 uur wakker. Ik heb niets meegekregen. Ik had nog even de hoop dat ik rond middernacht wakker zou worden van al het vuurwerk. Ik heb er doorheen geslapen. Mijn lichaam had het nodig.

Op instagram zag ik het volgende plaatje voorbij komen.
ideeen-pot
Ik vind het een heel leuk idee. Elke week opschrijven wat er goed is gegaan. Dit stop je in een pot en op 31 december 2017 open je deze en lees je dit terug. Je hoeft het niet bij één keer in de week te houden. Elke keer als er iets goed is gegaan of iets waar je trots op bent schrijf je op en stop je in de pot.

Studie
In februari 2017 is het tijd om examen te doen voor Mental Coach. Het komt steeds dichterbij. Ik moet nog veel leren. Er gaat altijd meer tijd in een studie zitten dan je denkt. Het zijn de bekende laatste loodjes.

Sporten
In 2017 ga ik gewoon weer verder met sporten. Ik wil met een groepsles mee gaan doen. Voor de verandering. Cardio en kracht in de fitness ruimte blijft zo hetzelfde. Door één keer per week naar een groepsles te gaan blijft het leuk. Op de vrijdag is het nog steeds tijd voor de personal training. De trainingen zijn zwaar. Ik ga wel met een goed gevoel naar huis. Ondanks de momenten tijdens de training waarop ik mij afvraag waarom ik dit doe! Dat is iets wat er bij zal blijven horen. De personal trainer moet er voor zorgen dat je uitgedaagd blijft en daar zorgt hij zeker voor.
Hopelijk ben ik snel weer hersteld om het trainen weer op te pakken.

Groetjes,
Sandra

Please follow and like us: