Tag: blog

Positief denken

Welkom!

De mei cursus van Hyperventilatie Coach zit er voor de helft op. Zie mijn vorige blog voor meer informatie. De inhoud van de cursus sprak mij erg aan. Vooral over positief denken. De cursus van mei  is voor iedereen. Ik had even mijn twijfel dat het vooral gericht zou zijn op hyperventilatie. Dat valt in deze maand cursus heel erg mee.

Elke maandag tot en met vrijdag worden de opdrachten gemaild. De e-mail en opdracht wordt helder uitgelegd. De opdrachten zijn goed te doen, waarbij je soms ook ‘geconfronteerd’ wordt met jezelf. Op een positieve manier. Zo is er een opdracht waarbij je eerst negatieve dingen tegen jezelf zegt. Vaak zinnen die je (on)bewust tegen jezelf zegt. Bij deze opdracht ga je er op letten wat het met je doet. Daarna zeg je positieve dingen tegen jezelf. Waarbij je merkt dat dit veel beter aanvoelt. Al is het in het begin wel wennen.  De training zorgt ervoor dat je er bewust van wordt. 
Bij elke e-mail die Nicole stuurt schrijft ze een affirmatie. Dit is een positieve zin die je tegen jezelf kan zeggen. Dit helpt je om positiever te denken. Het is daarom ook handig om ze ergens in het zicht te hebben. Of dat je er makkelijk bij kunt. Bijvoorbeeld een briefje in je portemonnee.  Een paar voorbeeld zinnen zijn:
– Ik houd vast aan de positieve dingen in mijn leven.
– Ik geloof in de kracht in mijzelf.
– Ik mag er zijn.
– Ik kan het.
– Ik volg mijn hart en laat mijn dromen uitkomen.
Zo zijn er nog velen andere zinnen. Eén van de meeste bekende personen die zich hier mee bezigheid was Louise Hay. Zij heeft hier ook boeken over geschreven. Op internet is er genoeg over te vinden. Zeker een aanrader om eens in te verdiepen.

De cursus is nu op de helft. Ik heb er zeker geen spijt van. Het heeft mij nu al positieve inzichten gebracht. Ik ben heel erg benieuwd naar de volgende 2 weken.

Liefs,
Sandra

Please follow and like us:

Personal Training

Welkom!

Dit word mijn eerste blog van 2018. Er was vaak iets waardoor bloggen er bij in schoot. Er is gelukkig weer meer rust en ruimte en daardoor heb ik meer tijd voor het bloggen.

De sportschool is verbouwd en het ziet er heel mooi uit. Er is een stuk bijgekomen en meer ruimte is erg fijn! Ook zijn er nieuwe dingen bijgekomen waardoor er nog meer trainingsmogelijkheden zijn. Vorige week was het weer tijd voor mijn eerste Personal Training van 2018. Er werd gelijk gebruik gemaakt van de nieuwe sportmogelijkheden. Als mijn trainer zegt dat hij iets leuks heeft bedacht voor mij, dan denk ik alleen maar aan spierpijn en HELP. Zijn definitie van ‘leuk’ en de mijne liggen niet altijd op één lijn. Nou ja, tijdens de training niet. Als ik eenmaal klaar ben met de training dan vind ik het  toch wel leuk. Ook al wil ik dat niet altijd toegeven!

Er zijn er twee nieuwe oefeningen. De ene oefening is met een core bag en de ander met een bal. Vooral de oefening met de bal vind ik een lompe oefening. Ik vind de oefening lomp, omdat de bal niet stuitert. Oke, ik weet dat het geen basketbal is, maar toch! Ik moest een bal van 10 kilo boven mijn hoofd houden en hard op de grond gooien. De bal valt als een zandzak op de grond. Vervolgens moet je de bal weer oppakken en je gooit hem weer op de grond…
  
De andere oefening was met een zak van 5 kilo. Die moest ik van mijn linker schouder omhoog duwen over mijn hoofd naar mijn rechter schouder. En dan weer terug. Dat is heel erg zwaar! Tijdens de oefeningen vraag ik mezelf regelmatig af waar ik mee bezig ben. Dan komt de verzuring in mijn spieren. Als dat gebeurd dan moet ik lachen. Op werk vertelde ik aan mijn collega’s dat ik regelmatig moet lachen als mijn spieren verzuren. Zij keken mij nogal vreemd aan. Ondertussen zouden zij wel moeten weten dat ik soms een beetje vreemd ben. Op de één of andere manier maakt de verzuring in mijn spieren mij blij. Zelfs de spierpijn die ik het weekend in mijn armen, schouders en rug had was weer fijn. Al was de spierpijn op zaterdag iets te. Mijn armen bewegen lag nogal gevoelig!

Op naar de volgende trainingen!

Liefs,
Sandra

Please follow and like us:

Mindfulness Dankbaarheid

Welkom!

In mijn vorige blog schreef ik over mijn eerste kennismaking met Mindful Trainen. Een cursus die 6 weken duurt. Week 2 en 3 zitten er op. Ik merk daardoor dat de dagen/weken voorbij vliegen.

In de tweede en derde week gaat de zoektocht naar jouw automatische piloot door. Je gaat een routine activiteit bewust doen. Een dagelijkse (vervelende) activiteit bewust doen. Aandacht besteden aan leuke/fijne dingen. Bij alles sta je stil bij wat het met je doet. Wat voel en denk je? Wat ervaar je in je lichaam? Hierbij gaat het niet om grote dingen die wij meemaken, maar ook juiste de kleine dingen. Die zien we snel over het hoofd.
In de derde week wordt er aandacht besteed aan adem halen. Ademhalen doen we gelukkig automatisch. Daarbij ademen we snel door onze mond in plaats van door onze neus. Terwijl ademhalen via je neus heel erg belangrijk is. Het geeft letterlijk rust en ontspanning aan je lichaam. In een volgende blog schrijf ik hier meer over.

Een andere oefeningen die ik zelf heel leuk vind om te doen is ‘Dankbaarheid’. Elke dag voor je gaat slapen schrijf je 5 dingen op waarvoor je dankbaar bent. Ook hier geldt dat het niet om de grote dingen gaat, maar ook juist om de kleine dingen. Hierbij een paar van de dingen die ik op het geschreven:

– Dankbaar voor de herfst. Ik vind de herfstkleuren heel erg mooi.
– Dankbaar voor de lieve en positieve om mij heen.
– Dankvoor mijn vriendinnen die altijd klaar staan voor me.
– Dankbaar voor de complimenten die ik kreeg op een foto die ik heb gemaakt.
– Dankbaar dat collega’s mee wilde lezen met een motivatiebrief.
– Dankbaar voor een leuk loopbaangesprek.
– Dankbaar dat Danny deze oefening heeft bedacht.
Het geeft mij een goed gevoel om dit elke avond voor het slapen gaan op te schrijven. Daarom vandaag een (dag)boekje gekocht waarin ik dit bij kan houden.
Op week naar week 4 van Mindful trainen!

Groetjes,
Sandra

Please follow and like us:

Trainingen

Welkom!

De laatste tijd merk ik dat ik met enige regelmaat naar een leeg scherm zit te kijken. Ik wil een blog schrijven, maar er komt niets uit mijn handen. Waar dit aan ligt? Het is een beetje druk in mijn hoofd met van alles en nog wat. De laatste paar weken ben ik sneller moe. Ik vermoed dat het weer er mee te maken heeft. Het wordt tijd voor zon! Ben de regen nu al zat. Nou ja, na een zware training van Mark vind ik de verkoeling van de regen ook wel lekker.

Gister was het weer zo ver. Het was weer tijd om met Mark te trainen. Nou ja, ik train en hij staat er bij. Ik doe wat hij zegt. Met enige regelmaat denk ik echt dat hij gek is. Hij maakt de training zwaarder of bedenkt iets nieuws en dan schiet het zinnetje: ‘Dat lukt mij nooit’ even door mijn hoofd. Tot op heden heeft hij wel gelijk. Vraag mij niet hoe, maar het lukt. Tegen het einde van de training geeft Mark aan dat de training goed ging. Hij zegt dat precies op het moment dat ik alleen maar denk: ‘Ik ben kapot en ik wil douchen!!!’. Mijn shirt is helemaal doorweekt, mijn haar is drijfnat en ik probeer mijn longen er uit te hijgen. Het enige wat ik op dat moment wil is thuis op de bank neerploffen en bijkomen. Terwijl ik naar huis rij zakt mijn hartslag en kom ik weer op adem. Eenmaal thuis ben heb ik het gevoel dat ik nog makkelijk een uur kan trainen. Of dat zo is weet ik niet en ik heb eerlijk gezegd ook niet de behoefte om het uit te proberen!b629519530e35646584429a117b4f914

Tijdens een training kan ik om mijzelf lachen en dat is niet handig. Vooral niet als het richting slappe lach gaat. Het ziet er soms zo lullig uit als je jezelf in de spiegel ziet en een arm werkt niet mee. Mijn rechterarm gaat bijvoorbeeld wel naar voren en mijn linkerarm stagneert, omdat er geen gevoel meer in zit. Hoeveel kracht ik dan ook zet, hij gaat niet mee naar voren. Tot dat Mark een zetje geeft. Sinds ik met hem train hoor ik de woorden ‘focus’ en ‘concentreer je’ zeer regelmatig voorbij komen. En dan nog maar te zwijgen over ‘drink water’ of ‘slokje’. Een infuus lijkt mij een stuk makkelijker tijdens het trainen. De ene keer gaat het water drinken tijdens het trainen makkelijker dan een andere keer. Tot nu toe heb ik mijn bidon (met lichte dwang) leeg aan het einde van de training.

IMG_20160124_113426

De trainingen zijn, ondanks dat ze zwaar zijn, leuk. Daardoor ga ik met een goed gevoel en spierpijn het weekend in.

Groetjes,
Sandra

Please follow and like us:

Wat ik wil!

Welkom!

Soms heb je van die momenten waarop je jezelf afvraagt: “Wat wil ik?”. Zo een moment heb ik nu. Wat er in mijn hoofd opkomt heb ik op papier gezet. Het kan zijn dat sommige punten bij elkaar horen. Voor dit moment maakt dat niet uit. Ik wil voornamelijk mijn hoofd leeg maken.

image

De punten die ik voor mijzelf op papier heb gezet zijn:

> Meer bewegen
> Opleiding tot Mental Coach afronden
> Een hond (Labrador of Golden retriever)
> Activer leven
> Werken met mensen
> Kleine organisatie
> Groene omgeving
> Van het begin tot einde zien
> Coachen van mensen
> Eigen tijd indelen
> Schrijven/bloggen
> Vitaliteit van anderen en mijzelf
> Moodboard maken/knutselen
> Minder zitten
> Gezond eten (meer groenten)
> (deels) voor mijzelf beginnen
> Kitsurfen/waterskiën
> Vaker door de duinen wandelen
> Tijd nemen om te eten

Het is toch nog een aardige lijst geworden. Mijn hoofd is een stuk opgeruimd en daardoor hopelijk meer ruimte om een paar punten uit te werken. Dat doe ik op een later tijdstip! Misschien krijg ik vannacht tijdens het dromen geweldige ideeën.
image

Groetjes,
Sandra

Please follow and like us:

December update

Welkom!

Het is even geleden dat ik iets heb geschreven. Dit had te maakte met drukte. Er is in een korte tijd een hoop gebeurd.

Kaakchirurg:

Op 19 november 2015 schreef ik en blog over angst voor de tandarts en kaakchirurg. Op woensdag 9 december had ik een afspraak bij de kaakchirurg om mijn verstandkies te laten trekken. Dit is niet gelukt! Ik heb er van alles aan gedaan om van mijn angst af te komen en het gevoel van spugen als de kaakchirurg met een spiegeltje bij mijn verstandkies komt. Ik heb er hypnose voor gehad, homeopathische kalmeringspillen, ontspanningsoefeningen en valium. Daardoor ging ik voor het eerst rustig het ziekenhuis in. Dat was al winst voor mij. Eenmaal op de juiste verdieping aangekomen, heb ik mij gemeld bij de balie. Ik mocht gelijk een foto laten maken. Het enige van heel het bezoek dat ik niet eng vond. De tandarts kan ook geen foto’s maken, want ook dan ga ik over mijn nek en moet ik naar het ziekenhuis voor foto’s. Dit was nog appeltje eitje!88ea205cf598bd7fff201e58dce2c091

De foto was klaar en ik mocht gelijk door naar de kaakchirurg. Hij stelde zich voor, maar door de valium heb ik niet veel meegekregen. Ik mocht gelijk op de stoel gaan zitten en voor ik dat deed stoten ik mijn hoofd tegen de lamp die hij gebruikt. Stoel ging achter over en tot zo ver ging alles goed. Toen ging de kaakchirurg met een spiegeltje in mijn mond kijken. Dat gaat goed tot hij bij mijn verstandkies komt en de kies daar net voor. De kaakchirurg nam de tijd en probeerde nog het e.e.a. om mij er doorheen te helpen. Na de 3e poging stopte hij er mee. Ik ben één van de weinige mensen die extreem last heeft van het spuugreflex. Vervolgens heeft hij verteld over narcose en wachtlijst. Door de valium is dat alles wat ik heb onthouden. Aankomende week heb ik even contact om het nog een keer door te nemen. Gelukkig heb ik nog geen last van mijn kies. Toen mocht ik opstaan en stoten ik weer mijn hoofd tegen de lamp. Misschien had ik iets harder moeten stoten, zodat ik buiten bewustzijn was en hij die kies als nog kon trekken.

Nieuwe baan:

Op 2 december kwam het goede nieuws dat ik ben aangenomen. Het voelt wel een beetje vreemd om na bijna 9 jaar afscheid te nemen van de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI). Ik heb in die jaren op leuke en soms minder leuke plekken gewerkt, waardoor ik een hoop heb gezien, gedaan en vooral geleerd. Ook heb ik veel leuke mensen leren kennen. Mijn functie is door de bezuinigingen komen te vervallen, waardoor ik in het van werk naar werk traject zit. Daar ben ik nu ook bijna van af! Ik heb heel veel zin om in januari te beginnen bij Binnenlandse Zaken. Vrijdag 18 december 2015 is mijn laatste werkdag bij DJI. Gaat heel snel nu! Het zijn voor mij nog maar 4 werkdagen.

f08528634735be7834d531c840bb3e11

Doelen van november en doelen voor december:

Op 1 november 2015 schreef een blog over mijn doelen voor november. Met deze doelen is het wisselend gegaan.

Het water drinken gaat mij redelijk af. Ik drink een liter water per dag en dan nog koffie en thee. Daardoor kom ik wel aan de 1,5 tot 2 liter op een dag, maar dat was niet mijn doel. Meer rauwkost/groenten eten gaat de ene dag beter dan de ander. Mede hierom heb ik besloten om deze 2 doelen ook aan te houden in december. December is een rommelige maand en nieuwe doelen te bedenken en uit te voeren werd lastig. De 2 gestelde doelen van november heb ik ook nog niet onder de knie en dat hoop ik wel eind december te hebben.

eac36725e2cd64f84016a84aaa48fe9a

Wat mij opviel was dat het voor mij niet uitmaakt of ik mijn doelen SMART beschrijf of niet. Mijn doel om 1,5 liter water per dag te drinken had ik uitgeschreven, maar daar heb ik mij niet aangehouden. Voor het meer eten van rauwkost/groenten had ik niets uitgeschreven en dat verloopt hetzelfde. Ik merk zelf geen verschil of ik iets SMART uitschrijf of niet. Ik moet het gewoon doen. Als ik iets voor mijzelf ga vastleggen dan voelt het te veel als druk en nu voelde ik ook wel druk, maar minder en anders. Ik weet niet hoe ik dit goed moet omschrijven. Het belangrijkste voor mij is het maken van doelen en of ik die op manier A of B doe maakt niet, zolang ik er maar aan werk! Ondertussen denk ik wel na over doelen voor de maand januari.

Groetjes,

Sandra

Please follow and like us:

Liebster award

Welkom!

Kleine blogsites moeten elkaar steunen en samen groeien en daarom is er ooit een keer zoiets uitgevonden als de Liebster award, een bloggerstag om de persoon achter een blog beter te leren kennen en kleine (startende) blogs meer bekendheid te geven. Daarom krijg je als genomineerde 11 vragen die je op je blog beantwoordt. Vervolgens geef je de award door aan 5 tot 11 andere bloggers waarvoor je ook weer 11 vragen bedenkt. En zo gaat de Liebster award blogland door.liebsteraward

Angela van Boeken om van te houden heeft mij genomineerd voor de Liebster award.

De regels van de Award zijn heel simpel: 

  1. Geef aan welke blog jou heeft genomineerd en plaats de Award.
  2. Geef antwoord op de 11 vragen die door de blog aan je zijn gesteld.
  3. Noem 11 willekeurige feitjes over jezelf.
  4. Nomineer 5-11 blogs (met minder dan 200 volgers) waarvan jij vindt dat ze deze Award verdienen.
  5. Laat de bloggers weten dat jij ze hebt genomineerd.
  6. Geef de blogs 11 vragen om te beantwoorden.
  7. Hieronder de vragen die Angela mij stelde.

De vragen:

  1. Wanneer ben je begonnen met bloggen en waarom?

Eerst schreef ik korte stukjes (dagboek) op een site over afvallen. Daar kon men elkaar helpen om gemotiveerd te blijven. Deze site is in mijn ogen heel erg achteruit gegaan. Daarbij kwam ook het gevoel iets van mijzelf te willen hebben. Zo ontstond mijn eigen blog.

  1. Waar blog je over en waarom heb je voor dit onderwerp gekozen?

Mijn blog gaat over mijn traject richting een gezonder levensstijl. Met alle goede en slechte momenten. Door mijn verhaal op “papier” te zetten wil ik mijzelf gemotiveerd houden en eerlijk naar mijzelf zijn. Het kan niet altijd goed gaan en slecht momenten horen er bij. Het belangrijkste is om het doel voor ogen te houden en door te blijven gaan. Door het op te schrijven hoop ik sneller te ontdekken waar het mis gaat, zodat ik er iets aan kan doen. Zo heb ik gemerkt dat een (vr)eetbui in mijn hoofd nog groter en erger had gemaakt dan het daadwerkelijk was.

  1. Wat vind je het leukste aan bloggen?

Mijn blog ben ik voornamelijk begonnen voor mijzelf en ik had niet gedacht dat mensen het zouden lezen. Als je merkt dat mensen het lezen en zelfs een reactie achter laten dan geeft dat mij een goed gevoel.

  1. Wat vind je minder leuk aan bloggen?

Er gaat soms meer tijd in zitten dan ik dacht. Het ergste vind ik vast lopen tijdens het schrijven. In gedachte heb ik een blog geschreven, maar er komt geen letter op papier. Of het klinkt heel anders op papier dan in mijn gedachte. Dat kan wel eens voor een kleine irritatie zorgen.

  1. Over welk onderwerp zou je graag willen bloggen, maar mis je de kennis?

Op dit moment zou ik het niet weten. Mijn blog gaat over mijzelf en daar is nog een hoop over te schrijven.

  1. Wat zijn je dromen voor de toekomst wat betreft het bloggen/schrijven?

Goede vraag. Ik heb er nooit over nagedacht. Mijn insteek was en is: “Bloggen zo lang het leuk blijft”. Als ik het niet meer leuk vind, dan wordt schrijven erg lastig en dat wil ik niet.

  1. Heb jij een bucketlist? Zo ja, wat staat er op? Zo nee, waarom niet?

Of ik het echt een bucketlist kan noemen, weet ik niet. Er zijn een paar dingen die ik ooit een keer wil doen namelijk;

  • Boksen: staat al jaren op mijn to-do-list. Het is een kwestie van doen, ik weet het. Toch heb ik het nog steeds niet gedaan.
  • Een keer naar Engeland en Ierland.
  1. Wat kan jou opvrolijken wanneer je een slechte dag hebt?

Met de meest stomme dingen, zoals filmpjes met dieren. Zo zag ik een tijdje terug een filmpje van een kaketoe die kiekeboe zegt. Of een varkentje dat helemaal gelukkig is met een klein zwembadje en een laagje water.

  1. Voor één dag zou ik graag eens…

In de toekomst willen kijken. Hoe ik er bijvoorbeeld over 3 jaar uit zie in mijn gezonder en fitter leven.

  1. Waar ben jij bang voor?

Toch wel voor een hoop dingen: muizen, kippen, spinnen, motten, vlinders, ratten, achtbanen, boten groot of klein maakt niet uit, ziekenhuizen als ik de patiënt ben, tandarts, injectienaalden, op de bovenste trede van een huishoud trapje staan.

  1. Wat zou jij mij willen vragen?

Als jij nu 3 jaar terug in de tijd kan gaan, wat zou jij dan tegen jezelf zeggen?

11 willekeurige feitjes over mijzelf: 

  1. Fitnessen vind ik leuk. Merk zelfs dat ik het mis als ik een keer niet geweest ben.
  2. Ik wil heel graag een hond. Een Labrador of Golden retriever. Zo lang ik full time werk zit een hond er helaas niet in.
  3. Ik heb een mountainbike en steeds als ik hem zie denk ik: “Ik moet echt meer fietsen”. Elke dag zie ik mijn fiets staan en denk ik daaraan. Toch doe ik het niet, stom stom stom!
  4. In 2015 heb ik mijn diploma behaald voor Gewichtsconsulent en Voedingsdeskundige.
  5. Momenteel ben ik bezig met Mental Coach en de verwachting is dat ik hiervoor in september 2016 examen doe.
  6. Leuke en betaalbare schoenen kopen blijft lastig met schoenmaat 44. Al komen er gelukkig steeds meer vrouwenschoenen in grotere maten.
  7. De enige vla die ik lekker vind is Oranje vla. Daarvoor mag je mij zelfs midden in de nacht voor wakker maken.
  8. Ik kijk niet naar The Voice Of Holland, Expeditie Robinson, Wie is de Mol?, Boer zoekt vrouw of Heel Holland bakt.
  9. Als klein meisje wilde ik altijd iets met gevangenissen doen. Geen idee wat ik precies wilde, maar mijn missie is geslaagd.
  10. Ik wilde als heel klein meisje altijd “mijn eigen eten”. Dat waren die potjes met babyvoeding.
  11. Dat ik het soms irritant vind dat mensen tegen mij zeggen: “jij bent lang”. Net of ik dat zelf niet weet en ik kan er niets aan doen dat ik 185 cm lang ben. Tegenwoordig is dat niet meer zo heel lang voor een vrouw. Net als schoenmaat 44!!! Ik voel een irritatie momentje opkomen.

De blogsites die ik nomineer zijn:

  1.  https://90kilominder.blogspot.nl/
  2. https://mydearestmadness.wordpress.com/
  3. https://beweegmetme.wordpress.com/
  4. https://mdwessels.wordpress.com/
  5. http://www.lenalustalles.nl/

De 11 willekeurige vragen zijn:

  1.  Waarom ben je gaan bloggen?
  2. Wat vind je het leukste aan bloggen?
  3. Wat was je eerste gedachte toen je vanmorgen opstond?
  4. Waar ben je dankbaar voor?
  5. Kun je jezelf in 5 woorden omschrijven?
  6. Wat wilde je als kind later worden? En wat ben je uiteindelijk geworden?
  7. Waarvoor kan men je ’s nachts wakker maken?
  8. Waar ben je het meeste trots op?
  9. Wat is jouw ultieme droom?
  10. Wat word je grootste uitdaging in 2016?
  11. Welke blog van jou moeten wij zeker gelezen hebben?

Groetjes,

Sandra

 

Please follow and like us:

Update

Welkom!

In mijn vorige blog had ik een (vr)eetbui beschreven en het plaatsen vond ik best lastig. Je geeft toch een stukje van jezelf bloot dat je liever niet laat zien. Daarbij besef ik ook dat er meerdere mensen zijn die het herkennen. Zelf ben ik heel erg blij dat ik deze (vr)eetbuien niet zo vaak meer heb. Zo af en toe komt er eentje om de hoek kijken. Er zit zeker vooruitgang in en dat is heel belangrijk. Het laatste stuk zal ik zeker overwinnen!

88e7d617b581065933cf54f751847861

Diëtiste:

Gisterochtend mocht ik weer naar Judith (diëtiste). Ik ben nog steeds heel erg blij met haar. Het is fijn om af en toe met iemand te kunnen praten. Zij had mijn vorige blog gelezen en zij blijft altijd positief. Die (vr)eetbui blijft bij mij hangen, terwijl de rest wel goed ging. Ik ben zelfs 1,3 kilo afgevallen en daar ben ik heel erg blij mee! Het lijntje gaat eindelijk weer dalen. Ik merk dat ik weer beter in mijn vel zit na alle lichamelijke en geestelijke kwalen. Dat maakt dat alles iets gemakkelijker gaat. Hoe dan ook, afvallen zal altijd met vallen en opstaan gaan. Het belangrijkste is om zo snel mogelijk de draad weer op te pakken als het even tegen zit. Ook als het op dat moment voelt dat heel de wereld vergaat. Aan elke (vr)eetbui komt een eind. De ene keer zal dat sneller zijn dan een andere keer.

6f5611e3a4fce59950313986360afffd

Personal trainer:

Gistermiddag mocht ik weer trainen met Mark. Na de vorige training had ik geen spierpijn. Terwijl ik altijd wel iets voelde. De ene keer erger dan de andere keer, maar nu voelde ik niets! En dat is heel raar. Dit gaf ik aan Mark door. Ik kan zeggen dat het niet altijd slim is om aan een personal trainer door te geven dat je geen spierpijn had. Gisteravond begon ik al spierpijn in mijn kont te voelen en sinds vanmorgen voel ik heel mijn lichaam! Vooral mijn Schouders, bovenarmen, gehele rug en schuine buikspieren hebben het nu zwaar, heel zwaar. Meestal is het de 2e dag net iets erger. Ik ben bang dat ik het morgen helemaal zwaar ga krijgen. Spierpijn is lekker om te hebben, tot op zekere hoogte. Het moet niet zo zijn dat je niets meer kan.

Groetjes,

Sandra

Please follow and like us:

Sporten weer oppakken

Welkom!

Mijn motivatie om te sporten komt en gaat. Het zou fijn zijn als mijn motivatie veel langer bleef.

Afgelopen woensdag een nieuw sportschema laten maken. Aangezien ik een tijdje amper heb kunnen sporten, ligt de nadruk op apparaten met de bedoeling om straks meer met losse gewichten te werken. Ik weet dat het gebruik van losse gewichten beter is, omdat je meer spieren gebruikt om bijvoorbeeld in balans te blijven. Dat neemt niet weg dat ik het gebruik van apparaten fijn vind. De beweging is continu hetzelfde en daardoor makkelijker.

Nou ja, makkelijker… De trainer zorgt er wel voor dat het gewicht zo staat ingesteld dat het zwaar is en zwaar blijft. Op donderdag voelde ik mijn benen heel goed en vrijdag vooral mijn armen. Aankleden, haar borstelen en tandenpoetsen bleek een pijnlijke uitdaging!!! Stiekem geniet ik ook van de spierpijn. Het geeft mij ook een goed gevoel.ketlebell touw

Dat is het gekke. Sporten vind ik leuk en ook de spierpijn. Zonder spierpijn heb ik niet gesport. Daar mee bedoel ik niet de spierpijn dat je niet meer kan bewegen, maar als je je spieren aanspant dan moet je het wel voelen. Na het sporten ga ik met een goed gevoel naar huis en in gedachte ben ik dagelijks op de sportschool te vinden.

Dat is in gedachte! Er zijn dagen waarop ik mezelf moet dwingen om te gaan. Soms wint het stemmetjes dat zegt: “Ajoh, morgen weer een dag”. Alleen morgen komt nooit. Wat bij mij werkte was het vastleggen van de sport momenten in mijn agenda. Afspraak = afspraak. Dat ga ik straks weer doen. In de hoop dat ik snel weer in een goed ritme zit. Ik moet de gedachte vasthouden dat ik sporten leuk vind en dat ik na het sporten met een goed gevoel naar huis ga.

Groetjes,

Sandra

Deze blog heb ik op 14 juni 2015 geschreven

Please follow and like us:

Brief aan jezelf schrijven

Welkom!

Een brief aan jezelf schrijven. Het klinkt zo makkelijk, maar dat is het niet. Vooral als je besluit om de brief als blog op internet te plaatsen. Hier is mijn brief aan mezelf.

Lieve Sandra,

Een mens kan een hoop mee maken, daar ben jij er een van. Al van jongs af aan zit het in je om te vechten en door te gaan. Daarin zit de valkuil om niet even de tijd te nemen om bij te tanken of iets goed af te sluiten. Al denk je zelf wel dat het afgesloten is.

Doordat je gewent bent om altijd door te gaan, ben je dingen gaan weg eten. Op het moment van eten voelt het goed. Het geeft een gevoel van “troost”. Even nergens aan denken, met als gevolg dat je het daarna nog een keer doet, misschien zelfs met meer eten. Het voelde de vorige keer goed. Is dat zo? Het slechte gevoel is even weg, maar komt daarna net zo hard terug. Ook reageert je lichaam op het slechte eten. Soms krijg je een gevoel van misselijkheid of propvol zitten en je komt er van aan.

Je weet heel goed wat je moet doen om gezonder te leven: door beter voor jezelf te zorgen op alle vlakken. Neem tijd voor jezelf! Alles wat je voelt is goed. Ook al wil je het op dat moment misschien niet voelen, maar laat het er zijn. Het is er voor een reden.

Neem de tijd om te koken. Je weet dat je een gezonde maaltijd lekker vind. Begin met simpele gerechten en maak het bijvoorbeeld voor 2 dagen, zo hoef je niet iedere dag te koken.

Blijf sporten! Je hebt vaker gezegd dat het je een goed gevoel geeft. Blijf aan dat gevoel denken en ga knallen in de sportschool. Ga gewoon boksen. Je wil het al zo lang, wat is het probleem? Het ergste wat kan gebeuren is dat je het nog leuker vindt dan je nu denkt.

Gebruik de vechtersdrang om door te zetten in gezond eten en sporten. Het heeft je door de slechte tijden geholpen en nu gaat het je door de goede tijden helpen!

Ik ben trots op je en je kan het!

Heel veel liefs van jezelf!

Groetjes,

Sandra

Deze blog heb ik op 12 mei 2015 geschreven

Please follow and like us: